INIKOT ko ang mata ko sa lugar na pinagdalhan sa akin ni Kuya. Isa itong bundok na malapit lang ito sa Manila. Sabi niya ay pag-aari ito ng isang kaibigan niya at dito muna ako tutuloy pansamantala habang nagpapagaling ako. Ang bilin kasi ng psychologist ko ay kailangan ko ng bagong enviroment at tahimik na lugar. Hindi para makapag-isip kung hindi ang marefresh ang utak at mata ko sa lahat ng bagay.
Malayo ito sa seyudad literal na malayo dahil pagkababa ng kotse ay naglakad pa kami paakyat dito sa bundok. Ito ang unang beses kung pumunta sa ganitong lugar. Napakaganda ng buong paligid. Walang makita ang mata ko kung hindi ang mga tanawing kulay berde at kalangitang naghahalo ang asul at puting ulap. Kung ito ang bubungad sa ‘yo sa araw-araw ay marirefresh nga ang utak mo. Makakapagrefl
