Kakalabas ko lang ng ospital. Ilang araw din ako bago pinayagang lumabas mula doon. Pero si Diego hindi ko na muling nakita. Ang madalas kung kasama ay si Nanay Caring at Mavy. Ang iba ay lumuwas na pabalik ng Manila.
Pinasyal ako ni Mavy sa palayan at sa mga taniman nila kahit hirap akong maglakad. Ngayon ko lang nalaman na ganito pala ang manirahan sa probinsiya. Sa lugar kung saan malayo ang lahat tao, sasakyan at maingay na kapaligiran.
Umupo ako sa upoang kahoy sa ilalim ng puno ng mangga ang inupoan namin noong nakaraan ni Diego. Hindi ko na nakita si Dina sabi ni Nanay Rosie pinalayas na daw nila sa barangay nila kasi daw parang nasasapian. Kaya hinahayaan na nila akong maglabas-labas kasi delikado daw kapag nandito si Dina may sapi sabi niya.
Napapailing akong natawa sa saril
