CHAPTER 16

2017 Words

-MONICA EUNICE- Isang oras pa ang nakalipas bago tuluyang matapos kaming lahat sa pagpipinta. Namamangha ako sa kinalabasan ng gawa namin. Sobrang nakaka-proud. "Best, nandiyan na ang mag-aalis ng mga bakal. Sa labas na muna raw tayo," wika ni Liezel sa akin. Agad naman kaming lumabas. "Guys, thank you so much sa mga talent, effort, at pagod ninyo! Hanggang ngayon ay namamangha pa rin ako sa mga nagawa ninyo! Sana ay may maka-discover sa talent ninyong iyan! Huwag ninyo akong kakalimutan kapag sumukat na kayo!" mangiyak-ngiyak na wika ko. "Ang drama mo talaga, Best! Siyempre sabay-sabay tayong madi-discover! Sabay-sabay tayong aangat! Walang maiiwan! Tama ba?!" "Yes! / Oo naman! / Tama!" sabay-sabay na sagot ng lahat. "Again, thank you so much! Ililibre ko kayo ng dinner! Kahit s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD