Ilang beses pang masamang tiningnan ni Freya si Julian, halata na ang inis sa kanyang mga mata ngayon. Humalukipkip pa ito nang makitang parang wala pa ‘ring planong tumayo doon ang kanyang asawa at tapusin na ang trabaho niya para sa araw na iyon. Kung pwede nga lang na magdabog siya doon ay ginawa na niya para pansinin lamang nito dito at linguning sandali ngunit hindi niya pwedeng gawin iyon dahil lalabas siyang isip-bata. Halata ang pagiging seryoso ng mga mata ni Julian na nakatuon pa rin sa computer nito, tila mayroong malalim na iniisip.
“Anong oras pa tayo aalis?” inip ng tanong dito ni Freya habang pasulyap-sulyap siya sa relo niyang nasa kanyang bisig, iritable na siya sa bawat ikot ng kamay ng orasan doon. “Malapit na namang magdilim, Julian. Tuloy pa ba tayo sa bahay nil
