Monte Bello Series: Bernard- Bakit Ikaw Pa?

Chapter 16

Tinitigan niya itong mabuti. At nang hindi na makatiis pa’y kusang umangat ang kan’yang kanang kamay at masuyong idinampi iyon sa pisngi nito. Kagyat namang napapikit si Bernard nang maramdaman ang pinaghalong init at lamig na nagmumula roon.

“But… why do I feel like you are most sincere person I’ve ever met since that day I lost my own self,” usal niya habang pinaglalakbay ang mga mata sa mukha nito. “I know I shouldn’t trust anyone aside from T’yang Natty. But when you came, everything that I said to myself suddenly lost its meaning. Pagdating sa ‘yo, lahat ng matitinong rason sa isip ko ay nawawala. And I didn’t know why I am feeling like this.”

Hindi ito umimik. Nanatili lang ito nakapikit, pagkuwa’y iniangat din nito ang isang kamay at sinapo ang kan’yang palad na nasa pisngi nito.

“This is so addicting…” paanas na wika nito at dahan-dahang nagmulat ng mga mata at tinitigan siya. “You’re really driving me crazy.” At pagkasabi noon ay hinapit siya nito sa kan’yang bewang at walang sabi-sabing siniil siya nang mapusok na halik.

Hindi naman agad nakapag-react si Sylvia. Animo’y ibinugsok s’ya sa kan’yang kinatatayuan at hindi makagalaw.

Nang maramdamang naging masuyo at maingat ang lalaki sa pang-angkin sa kan’yang mga labi, unti-unting napapikit ang kan’yang mga mata. Kasabay noon ay kumilos din ang sarili niyang mga kamay at kusang pumulupot iyon sa leeg nito. At maya-maya pa’y tumutugon na rin siya sa mga halik nito.

Ilang sandali rin ang itinagal ng paghihinang na iyon ng kanilang mga labi nang maramdamang bahagyang inilayo ni Bernard ang sarili nito sa kan’ya.

“I can’t promise I can control myself anymore,” humihingal na wika nito.

“Then don’t.”

At pagkasabi niyon ay siya na mismo ang kusang tumawid sa pagitan ng mga mukha nila. At hindi nagtagal ay buhat-buhat na siya ng binata patungo sa nakabukas niyang silid. Maingat siya nitong ibinaba roon at pagkuwa’y nahiga sa kan’yang tabi.

“You still have time to run away,” bulong nito sa pagitan ng pagtugon sa mga halik niya habang masuyong hinahagod nang isang kamay nito ang kanyang may leeg.

“But I don’t have any plan to do that.” At muling sinalakay ng kan’yang mga labi ang sa binata na nagpangyari upang mapaungol ito.

Tuluyan nang nawalan ng kontrol sa kanyang sarili si Bernard. Ang mumunting tinig na malakas na sumisigaw sa likod ng kan’yang isipan ay tila bulang naglaho nang muling maglapat ang mga katawan nila ng dalaga.

Tila s'ya posporong dahan-dahang nabuksan, hanggang sa ang apoy niyon ay tuluyan nang kumalat at nilamon ang kanyang buong pagkatao. Darang na darang na ang katawan niya sa tindi ng init na nadarama kaya may pagmamadaling inalis niya ang kasuotan ni Sylvia. Wala siyang itinira na kahit ano.

“You’re beautiful…” humahangang wika niya nang tumambad sa kanyang mga mata ang kahubdan nito.

Punong-puno nang pananabik na dinama niya ang maumbok nitong dibdib. He kneaded both of them with so much gentle na nagpaarko sa katawan ng dalaga. At tila hindi nito malaman kung saan ibabaling ang ulo.

Nang hindi na makatiis, pinalitan niya ng kanyang mga labi ang sariling mga kamay at magkahalinhinang tinikman ang ituktok niyon na parang sa isang sanggol. Malakas namang napaungol ang dalaga at napasabunot sa buhok niya.

Maka-ilang sandali pa at ang mga labi niya ay namaybay pababa sa tiyan nito paikot sa may pusod nito and down to her private part. Natilihan naman ito at may pag-aalinlangang pinigilan s’ya.

Sa malalam na liwanag na nagmumula sa labas ay nagtatanong ang mga matang tinitigan niya ito.

“I…” wala naman itong maapuhap na sabihin kaya napangiti siya at ipinagpatuloy ang ginagawa. Narinig niyang malakas na napasinghap si Sylvia kasabay ng mahabang pag-ungol nito.

Mas lalo naman siyang nag-init sa naging reaksyon na iyon nito. Damang-dama niya ang nag-aapoy na damdaming tumutupok sa buo niyang pagkatao.

Mabilis siyang tumayo at may pagmamadaling hinubad ang kan’yang kasuotan nang hindi hinihiwalayan ng tingin ang magkalapat na mga mata ng dalaga.

“Looked at me.” He commanded.

Dahan-dahan naman itong nagmulat ng mga mata at pinagmasdan siya. Napangiti siyang muli nang makitang namilog ang mga iyon at muli ay mabilis na ipinikit.

“I’ll take that as a compliment,” aniya at muli itong dinaluhan sa kama. Ipinantay niya ang sariling katawan dito and open her legs to make an entrance. Mariin namang napakapit ito sa kan’yang may braso habang pilit na pinakakalma ang sarili.

Natitigilang napatingin s’ya rito nang matanto ang nangyayari.

“I can’t turned back now,” aniya sa tinig na may pinaghalong pagnanasa at pagsisisi.

Kagat-labing mabilis itong umiling. “N-No… Don’t do that.” Nanginginig ang tinig nito sa pagpipigil na huwag mapasigaw sa tindi ng sakit na nakadarama nang mga sandaling iyon.

At masunurin namang sinunod niya ang sinabi nito. Sa ikalawang pagkakataon ay nagpumilit siyang manghimasok dito. At kitang-kita niya ng gitian ng pawis sa noo ang dalaga at ang pagpipigil nitong huwag maiyak.

When he finally made an entrance, may pag-iingat siyang gumalaw sa ibabaw nito. He slowly moved his body on top of her para kahit papaano ay mabawasan ang nadaramang sakit nito. At sa bawat pagtatagpo ng kanilang mga katawan ay nararamdaman niyang unti-unting sumasabay ang dalaga sa kanya.

After a few more minutes of adjusting herself to his intrusion, naramdaman niya ang pagpulupot ng mga kamay nito sa kanyang batok at mariin s’yang hinalikan. She sipped every corner of his mouth with her playful tongue.

Siya naman ang napaungol nang malakas.

At mukhang ito naman ang nasiyahan sa reaksyon niya. Ang mapaghanap nitong mga kamay ay malayang naglakbay at dumama sa dibdib niya while she continued kissing him with a bit of carelessness.

Lalo lang siyang nadarang sa nililikha nitong apoy. At ang kanina pa pinipigilang sarili ay unti-unti bumigay kasabay nang malakas na pag-ungol ni Sylvia at ang mahigpit nitong pagyakap sa kanya.

Humihingal na ibinagsak niya ang ulo sa pagitan ng balikat at ulo nito nang hindi umaalis sa pagkakadagan dito. Masuyo naman nitong pinaglandas ang mga daliri sa kan’yang may likuran papunta sa kanyang ulo, at marahang minasahe iyon. Napapikit s’ya at napahinga nang malalim.

Ilang sandali rin sila sa ganoong posisyon nang maramdaman niyang bumabang muli ang isang kamay nito sa bandang likuran niya. Lumikha ang mga daliri nito nang magagaang sirkulo roon. Marahas siyang napahugot ng hininga at iniangat ang ulo at sinalubong ang namumungay nitong mga mata.

“Stop doing that.” Pigil na pigil ang hiningang babala niya rito.

“Why?” inosenteng tanong nito na mukhang hindi naiintindihan ang nangyayari sa kan’ya.

“Because your turning me on… again…” walang pasakalyeng sagot niya.

At kitang-kita niya ang pagtaas ng isang kilay nito at ang naglalarong pilyang mga ngiti sa labi nito.

“But I like doing this,” anito bago siya sinumulang halikan sa noo pababa sa kan’yang mga labi papunta sa may leeg niya. At bumaba pa iyon nang bumaba hanggang sa matagpuan nito ang mga n*ppl*s niya.

“F*ck…!” malakas na wika niya na ikinahagikhik naman nito.

“You really don’t want to stop, do you?” aniya sa humihingal na tinig.

Ang ningas na inuumpisahan nito ay muli na namang kumakalat sa buo niyang katawan.

Naramdaman niyang umiling ang dalaga habang patuloy lang sa ginagawa nito.

“Fine.”

At pagkasabi niyon ay napukaw nang matinis na pagtili nito ang lahat ng mga ibon na nanahimik sa mga puno sa paligid.