CONSTANTINA'S POINT OF VIEW
"Oo nga pala," Napatingin naman sa akin sina Mama. "Hindi lang pala sina Mama ang reregaluhan ko ngayon." Kita ko naman ang pagtataka sa mukha nila. Humarap naman ako kay Kuya. "Kuya, diba malayo ang school mo?"
"Oo," sagot niya.
"Pero kahit malayo, ayaw mo namang mag dorm dahil ayaw mong iwan sina Mama diba?" tanong ko tumango naman siya na may pagtataka sa mukha. "So, naisip ko na regaluhan kita na naaayon sa pag biyahe mo."
"Hindi mo naman ako dapat regaluhan," sabi niya.
"Apat na taon akong wala nung birthday mo kaya pambawi ko na iyan sa mga birthday na wala ako, isa pa kakailanganin mo iyan para hindi ka na mahirapan pang bumyahe," nakangiting sabi ko.
Tumango naman siya. "Maraming salamat kung ganun," sabi niya.
"Tara puntahan natin ang regalo mo,"
