ELLYZA
Inaya kami ni Erika na pumunta na muna sa loob ng maliit na restaurant, wala naman masyadong tao roon hindi katulad ng nasa labas. Marahil ay mas pinipili ng mga estudyante na mag-enjoy ng kani-kanilang time kaysa lagyan ng laman ang kanilang sikmura para hindi sila magutom. Pumwesto kami sa sulok at bigla naman kaming hinainan ng tig-iisang baso ng iced coffee. Magkasabay kaming nagpasalamat ni Reona dahil hindi kami sanay sa ganitong klase ng pagtatrato. Sa canteen kasi ng school namin ay sari-sarili kami ng kuha ng aming mga pagkain at kahit pa inumin, tsaka roon ay kinakailangan pa naming magbayad hindi katulad dito na mukhang libre nga ang lahat. “Bakit kailangan mo pa kaming isama sa resto kung pwede ka namang sumagot na lang kaagad sa tanong ko? May pupuntahan pa kami ng fut
