CHAPTER 42
THIRD PERSON POV
Tahimik ang hallway ng ospital nang tuluyang pirmahan ni Syviel ang discharge papers. Walang seremonya, walang masayang ngiti, walang bulaklak na sumalubong sa kanya tanging ang malamig na ilaw ng fluorescent at ang bigat ng desisyong pasan niya sa dibdib. Sa bawat pirma, pakiramdam niya’y may unti-unting napuputol na hibla sa puso niya, parang sinasabi ng mundo na tapos na ang isang yugto ng kanyang buhay.
Kasama niya si Lina, tahimik ding naglalakad sa tabi niya. Walang imik ang dalawa, pero sapat na ang katahimikan para mag-usap ang kanilang mga damdamin. Sa loob ng ilang araw sa ospital, nasaksihan ni Lina kung paano unti-unting nauupos si Syviel hindi pisikal, kundi emosyonal. Ang babaeng dati’y puno ng tawa at pag-asa ay ngayon ay parang aninong pilit p
