CHAPTER 27
THIRD PERSON POV
Maaga pa lang, gising na si Syviel. Nakaupo siya sa gilid ng kama, nakasandal, hawak-hawak ang buhok niyang parang gubat na di pa nadaanan ng suklay. Nakatingin siya kay Ferson o mas tamang sabihing pinagmamasdan niya, kasi, alam niyang kahit tulog ito, guwapo pa rin.
“Pambihira, kahit tulog, parang nagmamando ng sundalo,” bulong ni Syviel sa sarili, sabay tawa nang mahina. “Kainis, bakit ganun, ang gwapo niya kahit tulog! Parang gusto kong kurutin sa pisngi pero baka kagatin ako…”
Kumuha siya ng unan at marahan itong ibinato sa mukha ni Ferson. “Hoy! Gising, Seniorito!” sigaw niya, sabay tawa.
Napasinghap si Ferson. “Aba! Sino ‘tong nanggugulat sa taong may kapansanan?”
“Aba! Sino pa eh ‘di ako! May bago akong trabaho: Alarm Clock ni Seniorito Ferson!” s
