Ehra
Gaya ng inaasahan ko ay si Tatang Mencio lang ang dumalaw sa akin sa bodegang iyon. Halos balutin na ng kadiliman ang buong isla ng masilayan ko ang hawak na flashlight ni Tatang at itinututok nya sa may bintana ng bodega.
Napatayo ako at nagmamadali akong sumilip doon. Bahagya akong nasilaw sa liwanag na nanggagaling sa flashlight.
"Hija..." pagtawag nya
Narinig ko pa lang ang boses nya ay napahagulgol muli ako ng iyak. Ngunit wala nang luha ang lumalabas sa mga mata ko. Halos matuyuan ito dahil sa tindi ng iyak na ginagawa ko maghapon.
"Pasensya ka na. Wala akong ibang dalang pagkain. Itong tinapay lang. Hindi ako makapagpuslit kay Lorna. Pati ako ay hindi nya pinapakain." Malungkot na wika nya
Ipinasok nya ang mga tinapay sa may bintana na may kasamang isang bote ng tub
