"Huwag kayong mag-away." Dinig kong sambit ni Brandon.
Nangunot ang noo ko. Dumeretso ako sa kusina kung saan nanggagaling ang boses. Mula pa roon ay nakita ko si Brandon, kasama niya sina Brayleigh at Brayden na pareho niyang tinuturuang magluto.
Kaagad na umalpas ang ngiti sa labi ko. Huminto ako sa hamba ng pintuan upang panoorin sila. Kagigising ko lang. Late na kaya naunahan ako sa pagluluto. Paano ba naman at napasarap ang tulog ko.
Ang walang hiyang Brandon naman kasi, walang tigil. Literal na pinuyat ako.
"Eh, nauna siya, Papa!" palatak ni Leigh, idinuduro pa si Brayden.
"Ikaw ang nauna. Itinulak mo ako, muntik na akong malaglag. What do you expect from me? Pasalamatan pa kita?" asik ni Brayden sa malamig na himig.
Ano ba ang mga batang ito at bakit hindi magkasundo? Kahapon
