JAYDEE'S POV
Ramdam ko ang mabibigat na paghinga ni Madie dito sa loob ng sasakyan. Hindi na kami nakapagpaalam sa iba dahil hinila niya nako agad palabas kanina.
Nakarating kami ng Condo—- parang nawala yung amats ko. Mas nakakatakot si Madie kapag ganito siya. Tahimik. Walang kibo. Kaya naman pagpasok namin agad ng Condo ay kinausap ko siya.
"Dong...." Tawag ko sa kanya pero derederecho siyang pumasok sa CR. Narinig ko ang mahihina niyang hikbi mula dito sa labas. Agad ko naman siyang kinatok.
"Dong?—- pls lumabas kanaman jan oh." Nandito ako sa labas ng pinto at pilit kong kinakatok ang pinto.
Mas lalo ko namang narinig yung iyak niya.—No. Please. Don't cry love. Napaupo ako dito sa tapat ng pinto at kinausap siya.
"Dong? I love you." Sambit ko. Pero wala parin akong narinig na response tanging paghikbi lang niya yung naririnig ko.
Agad ko naman ng kinuha yung susi sa loob ng kwarto namin at agad agad kong binuksan yung pinto. Nakita ko naman siyang nasa shower—- basang basa habang nakatalungko.
Pinatay ko agad ang shower atsaka ko siya niyakap ng mahigpit. I hate seeing you crying Dong—- it breaks me, it breaks my heart ;(
"Mahal moko diba Nandy—-" She asked between her sobs.
"Oo— mahal na mahal. Tahan naa, please." Sabi ko habang iniangat ko ang mukha niya.
"Then— why I feel so scared? Why I feel so threatened sa pagbabalik niya?" She's crying. Paputol putol niyang sabi sakin.
"Shhhhh—- Dong, tumingin ka nga sakin." Pinilit ko namang iangat ang ulo niya para makatingin siya sa mga mata ko.
"Mahal kita, mahal na mahal kita. Hinding hindi kita iiwan, okay? Stop crying please. Trust me—- I see Frances as a Co-member of the group. Nothing more—- nothing less." Pagsisigurado ko naman sakanya at agad niya akong niyakap.
"Don't leave me— don't. Please." She murmured.
"I won't. I will never leave you Madelaine." I answered.
Tumagal kami sa ganong posisyong hanggang sa kumalma siya atsaka siya tumayo at unti unting hinubad ang suot niyang blazer na kanina ay basang basa.
Pinanood ko lang siya at agad niyang binuksan yung shower. Kaya naman nabasa kaming parehas. Dahan dahan siyang lumapit sakin at nilagay niya ang kanyang mga kamay sa batok ko.
"You will never leave me—- Please." Sabay yakap sakin ng marahan.
"I'm never wanna say goodbye
'Cause I never wanna see you cry
I swore to you my love would remain
And I swear it all over again—-"
Pagkanta ko naman sa kanya. I hear her sobs again. This time I hold her face looking directly to her beautiful eyes.
"I won't. I promise." And then I kiss her gently. Down to her neck. I heard her soft moans kaya naman napangiti ako ng bahagya atsaka ko ulit siya tinignan.
"Kaya siguro ayaw mo akong kasabay maligo—- kasi ganito yung mangyayare" Pagbibiro ko naman sa kanya atsaka ako tumawa ng bahagya. Hinampas naman niya ko at kitang kita ko na napangiti siya—- that's all I want. That's smile that gives energy to me.
"I really love you Jennifer Nandy— I really do." Pagkatapos niyang sabihin yun ay siya naman ang humalik sakin. Agad ko naman yung sinuklian habang nilapit ko ang bewang niya sa katawan ko.
AND THE REST IS HISTORY :P
Nakahiga na ako dito sa kwarto habang siya naman ay nasa paanan at nagpapatuyo ng buhok. Binackhug ko siya at nagsalita muna ako bago ko siya kausapin.
"Please tell me you won't cry again because of that reason." I said.
"I'm sorry. I just can't help it. Parang bumalik lahat ng sakit—- ng alaala. Baka iwan mo ako ulit. Baka marealized mo na mahal mopa pala siya. Paano na ko?" Derederecho niyang sabi at agad na humiga sa kama namin.
"Dong—- you are the only girl that matters to me now. You don't have to worry about anything or anyone." Sabi ko sakanya at niyakap siya.
"You can't blame me." She answered. I smile at her and said I know and let her sleep.
I won't do the same mistake Madie. I won't hurt you again.
FRANCES' POV
Nagising ako dahil naramdaman ko na medyo mainit na kahit naka aircon kami dito sa kwarto. Agad naman akong bumangon at humarap sa salamin. Namamaga parin mata ko. Nakita ko naman ang napunit kong blouse dahil kagabi—- unti unti ko itong hinawakan at naalala ko na naman ang pangyayare kagabi. Pumikit ako ng mariin dahil ramdam ko parin yung sakit. Hindi ko alam kung saan ako nasasaktan.
Lumabas ako ng kwarto at nakita ko si Kielle na nagluluto ng almusal namin. Derederecho naman akong pumasok sa CR at naligo.
Pagkalabas ko kumakain na siya. Nakahanda naman ang isang pinggan sa tapat niya. Kumain na rin ako dahil medyo gutom na rin ako. Hindi naman kasi kami nakapagdinner kagabi. Walang nagsasalita samin tanging tunog lang ng kutsara't tinidor yung maririnig mo sa paligid.
"Kielle——" I said habang busy siya sa phone niya at kumakain.
"Kielle, let's talk please." Tumingin naman siya sakin, poker face.
"What are you gonna say? If this is all about last night saved it. I don't wanna here anything." She replied. Napayuko naman ako at hindi mapigilang umiyak. Lagi nalang akong umiiyak—- lagi nalang akong ganito. Hindi ba pwedeng maging masaya nalang?
"I'm sorry if you feel disrespected about what I did last night—- but I want you to know Frances that I am your girlfriend. Do I have to remind you? Should I put sticky notes everywhere here so that u always remember that I am your girlfriend huh?" This is the first time I saw her mad at me.
"I'm sorry—- it just doesn't feel right kagabi that's why I acted like that. Kielle you shouldn't do that things. We both know what really happened last night. Paano kung hindi ka tumigil? You will forced me to do things that I never did with anyone." I answered.
"You're right—- because in our almost three years you never did. You never try. I won't do that again—- baka kasi hindi mo sakin yon gustong gawin." And then she leave. Pumunta siya sa kwarto at nahiga.
Oh God. Mas lalo ko lang ata napalala yung sitwasyon. Naging ganon lang yung buong maghapon namin. Walang nag uusap. Kapag kakain naman na siya lagi nag iinsist na magluto.
Nakita ko naman ang ilang message ng mga girls mostly kay Coco. She checked on me and I replied naman. I don't have any plans to tell anyone about what happened last night between me and Kielle.
Gabi na ng lumabas ulit si Kielle. Naligo siya at mukhang may lakad. Inantay ko muna siyang makalabas sa kwarto namin atsaka ko siya tinanong kung saan siya pupunta.
"My FA friends invited me to go in a bar." she answered.
"So kapag magkagalit tayo hindi kana magpapaalam sakin? Ganon ba yun? Ganito ba yung gusto mong relasyon ha Ezikielle!?" I said. Nakakainis. Nagagalit ako. Ganito ba yung gusto niya? Imbis na ayusin namin yung problema eto siya at aalis magsasaya kasama ang barkada niya habang ako iiwan niya dito? Ganon ba yun?!
"I don't understand you. Anong gusto mong gawin ko dito? Makipagtitigan sayo? Makipagjack 'en poy? O tara!" Umupo naman siya dito at halatang inis na inis na.
"You're so unbelievable. Go. Umalis kana." Sabi ko in disbelief. Grabe. Hindi na kita maintindihan Kielle.
"See?" Sagot naman niya sakin atsaka umalis.
I don't know what to say. Tinawagan ko nalang si Coco at mukhang busy sila ni Brei kaya naman hindi ko na siya inistorbo. Gumayak ako at umalis rin.
I just found myself here at some bar. Kaharap ko ang bartender and I order my drink.
"What's your hard drinks? I want that." I said. Binigyan naman niya ako tsaka ko ito inistraight. Gosh what kind of drink is this? Sobrang pait! Nakakatatlong baso na ata ako at may lumapit saking lalaki.
"Hi— do you have any company here?" He asked. Umiling lang naman ako sakanya at umupo sa tabi ko.
"I'm Zach btw. How can you be so alone here?" He said. Oh come on. I know this kind of conversation.
"I don't have anytime to flirt with anyone. Even with you. So if you'll excuse me." I answered at tinungga ang panglima kong baso bago pumunta sa dance floor. I danced with anyone. Wild.
Naramdaman ko naman ang paghapit sakin ng isang lalaki. Dahil na rin sa sobrang kalasingan ko ay hinayaan ko nalang ito at nagpatuloy sa pagsayaw.
Hanggang sa maya maya ay bigla nalang tumumba yung lalaki na kaharap ko at para akong biglang binuhusan ng malamig na tubig—- parang nawala yung pagkalasing ko ng makita ko siya dito sa harap ko——-
"Jaydee———" I whispered.