Prologue
It's seven o’clock in the morning here on Paris, France. The curtains on the big glass window was widely open showing the beautiful view of the country.
I'm still laying on my bed even I'm already wide awake. I'm in a deep thoughts when suddenly my phone rang.
“Who's this damn first person who will destroy my damn beautiful morning!” I said as I cupped my cellphone under my pillow.
“Yes? Who's this?” I asked when I answered the call.
“Laine..” I heard my father's voice.
Mabilis akong napabangon sa pagkakahiga. Anim na oras ang pagitan sa Pilipinas at dito sa France. It's one o’clock on the Philippines right now.
“Why dad? Something happen?” I asked in a worried tone. I heard him chuckled.
“There's nothing to worry about my princess. Everything is alright,” he said.
“Oh, why’d you suddenly call then? You're not busy dad?”
“Of course I will call my princess. It's almost four months since you went there. Your mom, specially me already miss you.” He said in a sweet tone and I can't help but to smile.
“I miss you too dad, and tell mom that I miss her too.”
“Yes my princess. By the way, I call you because I want to know when will you go home?”
“I don't know dad. Our company here was in a good condition now so I think there's no need to spend more days or weeks here. Why’d you suddenly ask dad?” I asked, confused.
“I need to tell you something, my princess,” he said in a formal tone.
“Why don't you tell it now dad? Is that important?” kunot-noo kong tanong. Narinig ko ang malakas niyang buntong-hininga.
“Just go home as soon as possible. I need to tell you this, face to face. Kung wala ka na palang gagawin pa d’yan ay umuwi ka na dito.” mahinahon at seryosong sabi niya at hindi ko alam pero mas lalo lang akong nagtaka pero may konting kaba din akong naramdaman dahil napakaseryoso ni dad.
“Okay, I will go home. I will book a ticket now para bukas ay nand’yan na ako.” pormal na sabi ko.
“Good,” he said. “I need to hung up the call now. May meeting pa ako sa conference room.”
“Okay, see you soon.” I said.
“Yes my princess,” pagkasabi niya no’n ay pinatay n’ya na ang tawag.
Agad ko namang i-denial ang number ng personal assistant ko na nasisiguro kong nasa byahe na papunta rito sa hotel na pagmamay-ari ng pamilya ko. Galing siya sa company para kunin ang laptop ko.
“Yes, Miss Arvazo?” aniya ng masagot ang tawag.
“Where are you now?” I asked.
“I'm on the way now Miss. Bakit po?”
“Book a flight, uuwi tayo sa Pilipinas ngayon. Ang pinakamaagang flight ang i-book mo para mas maaga ang pagdating natin sa Pilipinas.” sabi ko.
“Sige po Miss,”
“Mmm.” Pinatay ko na ang tawag at i-denial ko naman ngayon ang cashier ng hotel restaurant na ‘to para um-order ng pagkain. Pagkatapos no’n ay agad na akong nagtungo sa banyo para maligo para makapag-ayos at makapag-impake na ako nang mga gamit na iuuwi ko.
It took me an half hour after I go out on the bathroom. I see the foods that I've order on the round table near on my bed.
Pinunasan ko ang buhok ko gamit ang tuwalya at naupo sa isang upuan sa harap ng malaking salamin at napag-isipang gumamit nalang ng hair blower para mas mabilis matuyo ang buhok ko.
Pagkatapos kong patuyuin ang buhok ko ay pumasok ako sa walk in closet para mamili ng susuotin.
I'm not in the mood to wear a dress or sandals for today. I wear a white off-shoulder crop top and pair it on a high-waist pants and a white rubber shoes. I also wear my favorite watch and necklace.
Tumapat ako sa malaking salamin at tinignan ang kabuuan ko mula ulo hanggang paa.
“So beautiful, no need to put makeups,” nakangiting sabi ko habang manghang nakatingin sa sarili sa salamin.
Lumabas na ako ng walk in closet at kumain na. Inayos ko na din ang mga gamit ko at inilagay iyon sa malaking kulay pink na maleta.
When I'm done packing my things, I sit on the edge of my bed and wait my P.A's arrival.
Biglang may kumatok at ng bumukas ‘yon ay pumasok do’n si Thea, my personal assistant.
“Anong oras yung flight?” agad kong tanong nang maibaba niya na ang laptop ko sa side table ng kama.
“10:30AM po Miss,” nakangiting sabi niya at tumango naman ako.
“Pack your things now,” sabi ko at tumango naman siya at lumabas na para ayusin ang gamit niya.
Tinignan ko ang relo na nakasuot sa kamay ko at tinignan kung anong oras na.9:30 am.
Isang oras nalang. Magpapahatid kami sa airport ng ten o’clock.
Inabala ko muna ang sarili ko sa cellphone at ng nakita kong ten o’clock na ay lumabas na ako ng suite habang hila-hila ang maleta.
Nang makita ako isang bodyguard ko ay lumapit siya sa akin at siya na ang humila ng maleta para sa akin.
Nakita ko na lumabas na si Thea sa katabi lang na kwarto ng sa 'kin.
Ang isa pang bodyguard ang s'yang kumuha naman ng maleta niya.
"Let's go," sabi ko at nauna ng maglakad patungo sa private elevator.
The door opened and I entered first. Pumasok na din sila pero nasa likod sila samantalang ako ay nasa harap lang ng pinto ng elevator. I pressed the button of the first floor. Nang bumukas 'yon ay agad akong lumabas at sumunod naman ang mga kasama ko.
Lahat ng nagtatrabaho sa hotel ay binati ako ng magandang umaga. I just walked without looking any of them.
Mabilis akong pinagbuksan ng pinto ng driver at agad pumasok sa van. Agad ding sumakay ang PA ko at hinatid na kami sa Airport. Dahil ang pinabook kong flight ay ang pinaka-una sa araw na ito ay saktong dating namin ay agad na kaming naglakad papunta sa eroplano at sumakay do'n. I find my seat and when I see it, I sat down.
"Ladies and gentlemen, this is Captain Azed Herano, please take your seats and fasten your seat belts."
Agad naman kaming tumalima. Maya-maya ay muling nagsalita ang piloto ng eroplano.
"This is Captain Azed, ready for take off."
Dahil sa nasa tapat ako ng bintana ay sumilip ako do'n at napangiti ako ng makitang papalipad na kami.
'See you soon, Philippines.'