GANOON na lang ang sayang naramdaman ni Arthur nang sa wakas ay magising na si Eloisa pagkatapos ng mahigit isang taon nito na na-comatose! Hindi siya nagkamali sa kaniyang pag-asang muli itong magigising. Hindi nasayang ang kaniyang paghihintay at sakripisyo. Masasabi niyang hindi biro ang alagaan at asikasuhin si Eloisa ng mag-isa. Siya ang lahat ng kumikilos dahil hindi naman niya iyon maaaring iasa sa iba. Ang gusto niya ay siya lang ang hahawak kay Eloisa dahil iniisip niya na ito si Elisa—ang kaniyang nobyang namayapa na mahal na mahal niya.
Sadyang masakit nga lang sa parte niya na si Theo ang agad nitong hinanap nang muli itong magising. Naiintindihan naman niya iyon at alam niyang mangyayari ang ganoon. Ngunit masakit pa rin kapag nangyari na.
Mabuti na lang at matagal na niyang
