KABANATA 18
"Umupo ka muna roon at hintayin mo ako," utos naman nito sa akin sabay turo sa isa sa mga benches na nakaharap sa dagat.
Ang sarap magrebelde pero sino naman ako para magreklamo gayong ako na nga itong pakakainin. Kaya walang imik ko na lang tinungo iyong bench na tinutukoy niya. Nagmamaktol pa akong lumapit doon pero nawala rin kaagad nang makita ko na ang tanawin.
Kitang-kita mula rito ang lawak ng karagatan. Tila nakikipagkompetensiya pa sa mga bituin ang ilaw ng mga pagawaan at mga bahay-bahay ng lungsod. Kita rin dito pati iyong tower noong mango farm. Kay gandang pagmasdan!
Pumikit ako at dinama ang lamig ng simoy ng hangin. Dinig pa rin mula rito iyong ragasa ng mga alon sa pader ng pampang. Nang muli akong nagmulat, tumingala ako at pinagmasdan pang lalo iyong mga n
