CHAPTER 6
1898 Words
-----
When they arrived at the hotel in Singapore, they headed straight to their rooms. Triton and Iridessa were booked in a luxury suite, while Vesper was assigned to a plain room on a separate floor.
"I'll see you later for dinner, Sir," sabi ni Vesper bago sila naghiwalay.
Pagpasok sa suite, agad na humiga si Triton sa sofa. "I’m exhausted."
"I'll order room service. Para makapag-relax ka na," sabi ni Iridessa.
While waiting for the food, Iridessa went to the restroom to freshen up. When she came out, she noticed Triton holding his cell phone, smiling and seemed to be reading a message. He didn't have to guess who it came from anymore.
"Triton, we need to talk about dinner later. Did Vesper invite us to a certain restaurant?"
"Yeah. She said it’s a good place to meet one of the junior partners beforehand," sagot ni Triton nang hindi tumitingin.
"I think it’s better if we stay here and finish the presentation. Mas mahalaga ang main meeting bukas," suhestiyon ni Iridessa.
Dito na sumabog si Triton. "Bakit ba palagi mong pinapakialaman ang schedule na ginagawa ni Vesper? She is my secretary! She knows my workflow better than you!"
"I am protecting your interests, Triton! That junior partner she’s talking about? He’s known for taking advantage of new investors. If you go there tonight without a solid plan, you’re walking into a trap," paliwanag ni Iridessa, ang boses ay nananatiling kalmado pero may otoridad.
"You're just jealous, Iridessa! You can't stand the fact that Vesper is helpful and you're just... an obstacle!" sigaw ni Triton bago kinuha ang kanyang jacket at lumabas ng kwarto, malakas na isinara ang pinto.
Naiwan si Iridessa sa loob ng tahimik na suite. Huminga siya nang malalim at naupo sa gilid ng kama. Kinuha niya ang kanyang sariling cellphone at nag-dial ng isang numero.
"Hello? Yes, this is Iridessa Callantes. Proceed with the background check on Vesper’s recent transactions. And I want the footage from the hotel lobby tonight. Yes, everything."
Ibinaba niya ang telepono. Ang kanyang mukha ay walang bakas ng luha. Sa halip, may isang mapanganib na determinasyon doon.
"You want a war, Vesper? I'll give you one you'll never forget."
Sa kabilang banda, masayang naglalakad sina Triton at Vesper sa labas ng hotel. Pakiramdam ni Vesper ay nanalo na siya dahil nagawa niyang ilabas si Triton nang wala ang asawa nito.
"Thank you for coming, Triton. I knew you needed some fresh air," malambing na sabi ni Vesper habang nakakapit sa braso ng lalaki.
"I just needed to get away from her. She thinks she knows everything," inis na sabi ni Triton.
"Don't worry. Tonight is about us... and work, of course," biro ni Vesper.
Habang naglalakad, pumasok sila sa isang bar kung saan dapat nilang kikitain ang sinasabing kliyente. Pero lingid sa kaalaman ni Triton, may ibang plano si Vesper. Walang kliyenteng darating. Ang tanging layunin niya ay lasingin si Triton at gumawa ng problema nilang mag-asawa na hinding-hindi mapapatawad ni Iridessa.
Ngunit hindi nila alam, sa bawat hakbang nila, may mga matang nagmamasid. At sa hotel suite, si Iridessa ay hindi lang basta naghihintay. Siya ay naghahanda para sa huling hirit na wawasak sa lahat ng kasinungalingan ni Vesper.
---
Inilapag ni Iridessa ang kanyang cellphone sa kama. Ang bawat segundo ng katahimikan sa loob ng marangyang hotel suite ay tila mabigat na paalala ng kawalan ng tiwala ng kanyang asawa. Ngunit hindi siya pinalaki ng mga Callantes para lamang maupo at umiyak. Kung ang gusto ni Triton ay patunay, ibibigay niya ito. Kung ang gusto ni Vesper ay giyera, tatapusin niya ito.
Kinuha niya ang kanyang laptop at muling binuksan ang files na ipinadala ni Vesper. Habang sinusuri ang bawat numero, isang maliit na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi—isang ngiting walang bahid ng saya. "Masyado kang kampante, Vesper," bulong niya sa sarili.
Samantala, sa isang dimly-lit na bar ilang bloke lang ang layo mula sa hotel, nangingibabaw ang malakas na tugtugan at tawanan. Magkatabing nakaupo sina Triton at Vesper sa isang private booth. Dalawang baso na ng matapang na whiskey ang nauubos ni Triton, at ramdam na niya ang bahagyang pag-ikot ng paligid.
"Triton, dahan-dahan lang. Baka malasing ka nang husto," sabi ni Vesper, bagaman siya mismo ang muling nagsasalin ng alak sa baso ng lalaki.
"Hayaan mo na... kailangan ko lang mag-relax. Pagod na ako sa lahat ng sermon ni Iridessa. Akala mo kung sinong laging tama," reklamo ni Triton, bahagyang maugat ang boses.
Sumandal si Vesper sa balikat ni Triton, dinarama ang lapit nito. "Naiintindihan kita. Masyado siyang bossy. Hindi ka niya binibigyan ng puwang para maging ikaw. Pero huwag kang mag-alala, nandito ako. Hindi kita huhusgahan."
Tumingin si Triton kay Vesper. Sa ilalim ng makukulay na ilaw ng bar, tila mas lalong naging kaakit-akit ang sekretarya sa kanyang paningin. "Bakit ba hindi ka na lang naging katulad niya, Vesper? O bakit ba hindi siya naging katulad mo?"
Hinawakan ni Vesper ang pisngi ni Triton, ang kanyang mga daliri ay marahang humahaplos sa panga nito. "Dahil magkaiba kami, Triton. Ako, mahal kita kung sino ka. Siya, mahal niya ang kontrol na mayroon siya sa iyo."
Dahan-dahang inilapit ni Vesper ang kanyang mukha. Hahalikan na sana siya ang lalaki, hindi natuloy dahil biglang mag-vibrate ang cellphone ni Triton sa ibabaw ng mesa. Isang text message mula sa isang hindi kilalang numero.
“Check your email before you do something you’ll regret. The ROI numbers aren’t the only things Vesper is faking.”
Napakunot ang noo ni Triton. Bahagyang nawala ang tama ng alak dahil sa kuryosidad at kaba. Agad niyang kinuha ang phone at binuksan ang kanyang email. May isang attachment doon—isang voice recording at ilang screenshots ng mga bank transfer.
"Anong ginagawa mo, Triton? Akala ko ba gabi natin ito?" inis na tanong ni Vesper nang mapansing nawala ang atensyon ng lalaki sa kanya.
Hindi sumagot si Triton. Pinindot niya ang play button sa voice recording. Bagaman maingay sa bar, narinig niya ang boses ni Vesper sa kabilang linya, tila may kausap sa telepono.
“Don’t worry, the deal will fail. I’ve manipulated the projections. Triton will look incompetent in front of the board, and once he loses his position, he’ll have no one to run to but me. I’ll make sure Iridessa takes the blame for the ‘wrong’ advice.”
Nanigas si Vesper nang marinig ang sariling boses. Namutla siya at pilit na kinuha ang phone kay Triton. "That's—that's fake! Triton, gawa-gawa lang 'yan ni Iridessa! Alam mo kung gaano siya katuso!"
Tumayo si Triton, ang galit ay unti-unting pumapawi sa kalasingan. "Fake? Vesper, ito ang boses mo. At ang mga bank transfers na ito... bakit may natatanggap kang pera mula sa karibal na kumpanya ng mga DE VILLA?"
"Triton, let me explain—"
"Enough!" sigaw ni Triton na naging dahilan ng paglingon ng ibang tao sa bar.
"Umalis ka sa harap ko. Ngayon din."
"Triton, please..."
"Sabi ko umalis ka!"
Dali-daling kinuha ni Vesper ang kanyang bag at tumakbo palabas ng bar, ang kanyang mukha ay puno ng hiya at poot. Samantala, naiwan si Triton na nakatitig sa kawalan. Tila binuhusan siya ng malamig na tubig. Ang lahat ng mga babala ni Iridessa, ang mga paalala ng kanyang ama... lahat ng iyon ay totoo.
Bumalik si Triton sa hotel nang bagsak ang mga balikat. Pagbukas niya ng pinto ng suite, nakita niyang nakaupo pa rin si Iridessa sa sofa, kalmado at nagbabasa ng isang libro. Tumingala ito sa kanya, walang halong panunumbat ang mga mata.
"You're back early," payapang sabi ni Iridessa.
Hindi nakapagsalita si Triton. Lumapit siya at lumuhod sa harap ni Iridessa, isinandal ang kanyang ulo sa kandungan ng asawa. "I'm sorry, Dessa. I'm so sorry."
Naramdaman ni Iridessa ang panginginig ng mga balikat ni Triton. Hindi niya ito tinulak. Sa halip, marahan niyang hinaplos ang buhok ng asawa, katulad ng ginagawa niya tuwing may pinagdadaanan ito. "Alam ko, Triton. Alam ko."
"Bakit hindi ka sumuko sa akin? Pagkatapos ng lahat ng sinabi ko sa iyo... pagkatapos ng lahat ng ginawa ko?" tanong ni Triton, ang boses ay puno ng pagsisisi.
"Dahil nang mangako ako sa harap ng altar, hindi iyon para sa magandang panahon lang. I promised to stay through the storms, even if you were the one creating them," sagot ni Iridessa. "But remember this, Triton. This is the last time. I saved you today, but I won't do it again if you keep letting your pride blind you."
Triton nodded, like a child who'd learnt a lesson. "What are we planning to do tomorrow? The meeting...The wrong numbers..."
"I've already fixed everything," Iridessa explained as she handed her the laptop. "I stayed up to re-calculate the projections. We have the correct data now. And as for Vesper... she won't be showing up tomorrow. I’ve already sent a formal termination letter and a notice to our legal team for corporate espionage."
Triton was astounded by his wife's speed and brilliance, and for the first time in a long time, he viewed Iridessa as a woman deserving of respect and love, rather than a burden or obligation.
--
Kinabukasan, naging matagumpay ang meeting. Namangha ang mga international investors sa husay ni Triton sa pag-present, ngunit alam ng lahat na ang utak sa likod ng bawat estratehiya ay ang babaeng nasa tabi niya—si Iridessa.
Pagkatapos ng meeting, habang naglalakad sila palabas ng conference room, hinarap ni Iridessa ang asawa. "Tapos na ang trabaho rito. Mauna ka na sa airport. May kailangan lang akong tapusin."
"Dessa, sasamahan na kita," alok ni Triton.
"No, Triton. Go home to the kids, naiwan doon ang anak nila kuya. I need to handle one last thing personally."
Kahit nagtataka, tumango si Triton at hinalikan ang noo ni Iridessa. Isang halik na may kasamang pangako ng pagbabago.
Nagtungo si Iridessa sa isang maliit na cafe sa loob ng hotel. Doon, nakita niyang naghihintay si Vesper, mugto ang mga mata at gulo-gulo ang itsura.
"Anong kailangan mo? Para pagtawanan ako?" asik ni Vesper nang maupo si Iridessa sa tapat niya.
"Hindi ako nagsasayang ng oras para lang tumawa, Vesper," malamig na sabi ni Iridessa. Inilapag niya ang isang envelope sa mesa. "Ito ang ebidensya ng lahat ng pagnanakaw mo sa kumpanya. Pwedeng-pwede kitang ipakulong ngayon din."
Nanginig ang mga kamay ni Vesper. "Anong gusto mo?"
"Layo. Layuan mo ang pamilya ko. Layuan mo ang asawa ko. At higit sa lahat, huwag mo nang susubukan na itapak ang paa mo sa mundo ng negosyo rito. Kapag nalaman kong gumagawa ka pa ng ingay, hindi lang kulungan ang bagsak mo. Sisiguraduhin kong malalaman ng lahat kung sino ka talaga."
Tumayo si Iridessa, ang kanyang tindig ay puno ng dignidad. "You thought you could take everything from me because I was quiet. You forgot that quiet people are the ones who observe the most."
Iniwan ni Iridessa si Vesper na nakatulala sa cafe. Sa wakas, magiging maayos na ang lahat wala ng manggugulo sa relasyon nilang mag-asawa.
.
.
.
~ITUTULOY
- Writer
