Kung sanang alam ko ang mga pangyayari hindi na sana ako umalis sa bahay nina Nip sapagkat sa pagbalik namin doon ay mayroon akong hindi inisahang bisita.
Ramdam ko ang init ng araw sa paglalakad namin patungo sa bahay na tila ba nagbibigay iyon ng babala. Ni walang makitang ulap na naglalaro sa hangin at tanging bughaw na kalangitan ang naroon. Hindi naman ganoon ang panahon nitong mga nagdaang araw ngunit sa katanghalian na iyon ay nag-iba.
Saglit akong nanatili sa labas ng bahay laman pa rin ang isipin na dapat na nga ba akong umalis sa kahariang iyon. Samantalang si Nip ay nauna ng pumasok sa pagmamadali para mabalitaan ang kaniyang ama. Mayamaya'y umalingawngaw ang kaniyang boses mula sa loob ng bahay.
"Kenyon!" ang dinig kong sigaw niya na nabahiran ng takot.
Nilingon ko siya
