Chapter 39

1313 Words

Pinagpahinga ko muna ito, ako naman tinignan ko ang labas medyo humina ang ulan pero tiyak akong lalakas pa dahil sobrang dilim pa ng paligid. Nakita ko na natutulog na ito, ako naman tinabihan na s‘ya para umidlip hindi ako masyado nakatulog kagabi dahil binabantayan ko ang kalagayan n‘ya pero ngayon mukhang okey na s‘ya. Nang magising ako, nagring naman ang telepono, agad akong bumangon at pinuntahan ang telepono. “Hmm, hello sino sila?” tanong ko. “Haykira, kamusta kayo d‘yan?” “Maayos naman kami dito ate, si Shavin naman medyo nabuti na ang kalagayan.” “Mabuti naman, kumain na ba kayo?” “Hindi pa, kakain pa lang kami.” “Sige, sige ingat kayo d‘yan. Malakas pa rin pala ang bagyo.” “Salamat, ate...” “Sige na ibaba ko na ito, papakainin ko pa ang mga anak ko!” “Sige, bye po i

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD