Nakatitig lamang ako kay Olivia. Nakayuko lamang ito habang hawak ni Anderson. Tumutulo ang kaniyang luha sa sahig. Rinig ang mahina niyang paghikbi. Mabagal akong umiling saka pinukol ang tingin sa kaniyang katabi.
“Huwag mo na kaming paikutin, Anderson. Napakasama mo talagang nila—”
“Hindi mo ba siya namumukhaan?” pagputol niya sa akin. Nakangisi niyang kinuha ang baba ni Olivia saka pilit na pinatingin sa akin. Nagpupumiglas naman ang aking fiance, inaalis ang kamay nito sa kaniyang baba. Nagtiim-bagang ako. Huminga ako nang malalim at pinakalma ang sarili. “Pakatitigan mo ang babaeng ito, Lennon? Titigan mo siya.”
Hindi ko inaalis ang titig ko sa mukha ni Olivia nang sabihin niya iyon. Wala akong maalalang kahawig na mukha niya noon. Kung mayroon man akong nakitang kamukha niya dati
