"Therefore, with the blessings of God, it is my pleasure to now pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride!"
Isang taon ang itinagal ko sa Copenhagen bago ako bumalik ng Pilipinas dahil sa mga papaeles at trabahong kailangan kong tapusin bago ko ito iwan. Hindi ko pa man naabsorb ang hangin ng Pilipinas ay, itong kasal na ito pa ang bumulaga sa'kin.
Tama po kayo, hindi man lang ako nakasama sa pagplano sa sarili kong kasal, dahil ang lalaking nasa tabi ko ngayon ay hindi na makapaghintay. Hindi naman maitatago ang ngiti na sumisilay sa 'king labi.
"Girl, ang ganda mo!" Ibinalik ko sa 'king sarili ang tingin, hindi naman halatang pinaghandaan ng asawa ko-- Oh my, asawa... ang sarap sabihin--ang lahat. I am wearing the dress made by my best friend, Mikee, when we
