CHAPTER 23

2603 Words

Sinundan ko lang ang kotse ni Rhivo sa tinatahak niyang daan. Katulad nang sinabi niya ay sa bahay niya kami mag la-lunch kasama si Vivora. i don't know why he's doing this pero may ideya na...kaya niya ginagawa ito ay para kay Vivora bilang anak anakan niya na... I want to tell him the truth. "Wow! that's you, Daddy. Who painted that? Ang galing" Masaya ang boses ni Vivora. Nilingon ko ang tinuro niya. Nagulat ako nang makita na nasa gitna ang painting ko sa mukha ni Rhivo at katabi nun ang painting na binili niya sa Art Exhibit ko. ang isa pang pamilyar ay iyong Pinaint ko na bulaklak, meron pang painting ko sa dating mga art exhibit sa ibang bansa. Nasa Center talaga ang personal kong pininta sa kaniya na mukha niya. Regalo ko iyon nuong birthday niya at mabuti naman ay natanggap ni

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD