Umupo ako sa harap ng salamin. Tiningnan ang aking sarili at nag-iisip kung ano ba ang mali o kulang sa pagkatao kaya’t nagagawang maglihim sa akin ni Gerald.
Sari-saring mga senaryo ang mga nakikita ko sa aking isipan. Napapikit ako at huminga ng malalim.
“Baka naman hindi talaga siya naglilihim sa akin?” Wika ko.
Pilit kong kinukumbinsi ang aking sarili na maging positibo lamang sa mga bagay-bagay, na ang lahat ng iyon ay mayroon kaniya kaniyang dahilan.
Tinapik-tapik ko ang aking magkabilang pisngi.
“Cheer up! Walang mali sa iyo,” sambit ko.
Naglagay ako ng make-up, mabuti na lang ay hindi ako nagmukhang bruha dahil hindi talaga ako naglalagay noon pa man sa aking mukha.
“Hindi halatang naglagay ako ng make up,” saad ko.
Napangjti ako sa aking nagawa.
“Okay, time to go,” wika k
