Chapter XLIII

3387 Words

Madalim ang kalangangitan at kahit tag-init ay tila natabunan ng nagluluksang mga ulap ang haring araw. Para bang nakikidalamhati ang langit sa pamilya Montez. Maraming mga nakipagluksang kaibigan at mga kamag-anak at naging prominente sa sementeryo ang kulay puti. Halos hindi magkadahumayaw si Aling Jane sa pag-iyak. Ang laki ng pagsisisi niya dahil hindi masyadong nagtagal ang panahon na naalagaan niya ang bunsong anak. Ganoon din si Mang Alejandro na hindi mapigil ang damdamin pero pilit na pinatatag ang sarili para sa mga anak at sa asawa. Pero alam nilang pareho na kahit umiyak sila ng umiyak ay tanging pagsisisi na lang ang magagawa nila dahil huli na ang lahat. Dahan-dahang ibinaba ang bangkay sa malalim na hukay saliw sa isang mabagal at nakakalungkot na kanta. Pinagmasdan ni Mar

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD