Dahan-dahang idinilat ni Marie ang mga mata at bumungad sa kanya ang puting kisame at nakakasilaw na mga ilaw. Halos nakapikit pa ang mga mata niya nang pilit na ibangon ang katawan. Pero agad din siyang napahigang muli nang maramdaman ang masakit na tagiliran at ulo.
Ilinibot niya ang mga mata. “Nasa ospital na naman ako.”
Pumikit siya at pilit na iniupo ang sarili. Inisip kung ano ang nangyari bago siya mapunta sa ospital. Pero ang tanging natatandaan niya ay tumatakbo siya papalayo kina Eric at Gerone nang biglang isang rumaragasang sasakyan ang bumangga sa kanya. At pagkatapos noon ay malabo na ang kanyang naaalala.
“Gising ka na!” bulalas ng lalaki na kanina lang ay natutulog sa gilid ng kama ng dalaga.
“Gerone?! Bakit ka nandito?”
“Binabantayan kita. Ano pa ba? Tatlong araw ka
