Edward's POV
Huminga ako nang malalim nang marating ko na ang canteen ng hospital na ito. Mag-isa lang ako at walang nagpapalibre sa akin.
Naninibago ako dahil wala si Coner sa tabi ko. Piling ko tuloy nag-iisa na lang ako, ang lungkot din pala kapag wala siya. Walang nangungulit at nagsasabi sa akin ng kung anu-anong bagay. Wala akong katabi sa tinutuluyan ko at wala rin akong makausap. Na-bo-boring na nga ako dahil wala siya, hindi ko naman puwedeng agawan pa 'yong kapatid ko, ano ako? Affair ni Coner? Wala pa akong nababalitaan na isa akong bakla.
Humanap ako ng isang upuan at nang makita kong bakante ang lamesang madalas naming pagtambayan ni Coner ay lumapit kaagad ako ro'n at umupo. Inilapag ko ang lahat ng mga pagkaing binili ko, gayon na rin ang panibagong librong tatapusin ko
