Borrowed Love

Chapter 22 Fire

Rox Wilford

We spent our morning just cuddling, after the breaking dawn making love. Parang ayaw ko ng umalis sa tabi niya. I want to treasure this moment. Kung pwede nga lang angkinin ko siya paulit ulit. I'm getting addicted to her.

"Rox, kailangan ko ng bumangon para magprepare ng breakfast natin." She tried to get away from my hold.

"You're hungry now? We'll just order in the kitchen, wag ka ng magluto. I know you are tired. We can sleep again." Mungkahi ko sa kanya.

"Sayang naman yung mga pagkain sa ref kung di natin gagamitin, masisira lang yun." Hmm, a typical good woman, ayaw mag-aksaya ng pera at pagkain.

"Bakit ngayon lang kita natagpuan? Where were you in those moments na kailangan ko ng isang katulad mo?" Nakita ko ang pagtataka sa kanyang mukha sa aking sinasabi.

I just smiled at her.

"Coz I spent that time hanging out on those women who are not worthy of my time. Spending my money for unimportant things, they doesn't even care kung gaano kahirap kunin ang pera. All they know is luxury. And now here you are nasasayangan sa simpling pagkain na masira that only worth a penny."

I guess she got what I mean.

"Sayang kaya, maraming taong di nakakain ng maayos, bawat butil ng bigas nakakaginhawa na sa kanila at bawat sintimo ay mahalaga kasi may patutunguhan." Rebut niya and I understand her. Have been in that situation before.

"Okay, what do you want to cook for me, then?" I can't help to flash a smile on her. I feel special just by her actions.

"Ikaw, ano ba ang gusto mo? Wag yung pang restaurant na luto ha, simpling bahay lang ang kaya ko at simpling dish na walang magarbong ingredients."

She has a simple mind set. How lucky I am to have found her.

"I can eat whatever food you will prepare for me and so far I love your way of cooking and your taste. Di naman ako mapili. Mas gusto ko nga yong lutong bahay lang din." She smiled at what I said. At bumangon na.

"You want help? I can be your assistant you know." I wink at her.

"Wag na, mas komportabli akong magluto na walang nakatingin sa akin. Matulog ka nalang uli. Tawagin nalang kita kapag makaluto na ako."

I saw her hinanap ang kanyang roba that I threw away kanina ng hinubad ko. Sinuot niya ito ng makita. I watch her closely while dressing up. Lumihis ang robe. She really has a nice silky skin kahit laki sa hirap.

"Babe are you sure you don't want to get back to bed and jump into my arms again?" Teasing her. Seeing her naked body fuels my desire again.

"Gutom na ako mister, kailangan na nating kumain, baka mapasma na ang bulati natin sa tiyan;" sabi niya at pumasok sa banyo.

How I love this moment. Just stop and take a break from all the chaos, stress and the fast pace I was living before. It's time for a change.

I promise beginning today, I will have time for myself. To recharge and enjoy life para di ako ma burn out. Alam ko before muntik na akong bumigay kasi naburn out ako. I don't see a meaning in what I do, even in my life.

But now I see myself back to normal again, eager to know what the future holds for us. I feel the sense of fulfillment now compared to before. It takes a woman lang pala to appreciate my life again.

Nakatulog ako uli na di ko namalayan.

"Rox kain na tayo;" rinig ko sa isang malambing na boses. Para akong dinuduyan sa lambing nito, an angel kind of voice.

"Rox sige na tayo na diyan, gutom na ako;" sabi niya uli kaya napapadilat ako agad. Yeah, im seeing my angel.

"Sorry babe nakatulog pala ako." Bumangon na ako agad.

Pumasok muna ako sa banyo to wash myself. Nauna na siyang pumunta sa kusina.

"Wow, smells yummy." Langhap ko ang amoy ng niluto niya.

"You want coffee?"

"Yes please, same sa tinimpla mo sa akin yesterday. I like the creamy one but it's a little darker."

I feel like a king na sinisilbihan niya. Masarap pala sa pakiramdam kapag the one you love, cared for you as well. Di lang ikaw ang nagbibigay at nagki-care.

We enjoyed having just like that. Simple and yet it marks my heart.

We are having a conversation when we are disturb by a call. I strictly told them that I don't want to be disturb. Kaya this must be important.

I signal her na sagutin ko ang tawag. But I let her stay by my side.

"Hello;" bungad ko sa linya. Nakita ko na it's Jessie, one of my executive.

"Sir pasensya na if na-isturbo kita, important lang."

"Speak up Jessie, I'm listening."

"Sir, isa sa mga planta natin sa Bulacan ay nasunog. Under investigation ngayon." What I heard shocked me but I tried to remain calm.

"Why? That's a newly built plant. Everything is running at it's best. What's the reason for that?" Agitated kong saad. I can sense Yama holding me, kaya it made me relax. Matiim na nakikinig sa usapan.

"Di pa namin alam ang dahilan sir. We will inform you once matapos ang investigation. Tinawagan ko na din ang insurance about this."

"Okay keep me updated Jessie. I will be there later." I turn off the call.

"Ano daw ang nangyari?" I can sense na nag-alala siya.

"There's a fire sa isa sa mga planta ko but di pa nila alam ang dahilan. Sorry if our vacation will be cut off. I need to check it personally."

"Okay lang, important yan. Sige iligpit ko lahat ng gamit natin, para makaalis na tayo agad."

How can she understands as easy as that. Samantalang ang ex ko noon, nagwawala kapag naputol ang bakasyon at walang paki-alam kung nasa alanganin ako na sitwasyon.

"Thanks babe for understanding, hayaan mo when things gets better we will go on vacation again. I will call the pilot to ready the jet."

Yama

Ako ang nababalisa sa aking narinig pero si Rox kalma lang. Di ko nakitaan ng pagkabahala knowing na malaki ang damage sa planta according sa report ng tauhan niya at mukhang sinadya ang pagkasunog.

"Macover ba ng insurance kapag sinadya?" Tanong ko sa kanya ng palipad na kami pa Manila.

"No, insurance is so tricky, they will do everything just to get away from the obligation so they will do the investigation rigidly and if they know something is off, they will impose their rules."

"Paano yan malaki ang mawawala sayo kapag nagkataon." Problemado kong saad kasi malaking kawalan yun sa kanya. It involves millions of investments, plus maapektuhan pa ang ibang operation ng business niya.

"Don't think about it. I will know everything once makita ko ang sitwasyon."

Pagdating sa bahay. Deretso siya sa room niya para magbihis at pupunta ng planta kaya nagbihis din ako para sasama sa kanya.

"Babe, I want you to bring all your things in my room. We will share a bed beginning today like how we are during our vacation. Ask Leni to help you." Bilin niya sa akin ng pinuntahan ako sa aking room.

"Di ako sasama sayo sa planta?"

"No wag na muna, it will be messy out there. Just wait me here. I'll call you kapag nakaluwag ako dun."

"Okay;" yun nalang nasabi at hinalikan niya ako bago umalis.

Gusto ko man siyang damayan pero ayaw ko din maging pabigat lalo.

Sinunod ko nalang ang utos niya dun na ako sa room niya magstay mula ngayon.

"Mam, sinabihan ako ni Sir na tulungan kang mag-arrange ng gamit mo sa room niya."

"Oo nga Leni eh. Ang problema marami ang gamit ko dito, magkasya kaya yun sa room niya? Dadalhin ko ba ang lahat ng andito?" Problemado kong sabi.

"Kasyang kasya Mam kasi malaki ang room ni sir. Halika, puntahan natin para makita mo."

Pagpasok ko pa lang kwarto niya, napamangha ako kasi sobrang laki. Kung nalakihan na ako sa room ko mas lalo na ito. Mga 3x ata sa laki sa kwarto ko.

"Dito ang walk-in closet mo Mam kasi dito ang kay Sir." Turo niya sa room na katabi sa papasukan namin.

Pagpasok namin sa loob nakita ko ang isang malaking room na may babae na design.

"Huh lagayan lang ito ng damit? Pang isang kwarto na sa laki ah." Di ko mapigilang mapamangha.

"Ganito talaga ang mga mayayaman Mam. Di ka pa ba sanay?"

"Leni tulad mo laki ako sa hirap. Galing lang ako sa mahirap na category ng pamumuhay. Taga probinsya kaya siguro mas lamang ka pa sa akin." Pagpakatotoo kong sabi sa kanya. Walang rason na itago ko ang tunay kong pagkatao.

"Pero di halata Mam na galing ka ng probinsya kasi ang ganda mo. Mukha kang mayaman." Napapangiti ako sa sinabi niya. Narinig ko din yan sa iba kong kasama before. Minsan pa napagkamalan pa nila ako na boss.

"Ito ba ang lagayan ng mga gamit ng dati niyang asawa?" Halata kasi na babae ang may-ari dahil sa kulay na light color.

"Di ko alam Mam kasi wala pa ako nun nong buhay pa asawa niya. Pero sabi ni Manang Lucing, maarti daw yun at maldita, ambisyosa pa. Palagi silang nag-aaway ni sir kasi sobrang selosa." Chika pa niya sa akin habang ginagawa ang paghahakot.

Lahat ata yun puro negative, kung totoo yun ibig sabihin di masaya ang pagsasama nila? So asawa kaya niya ang Pinahiwatig nung mga sinasabi ni Rox sa akin kaninang umaga?

Di ko naramdaman ang pagud dahil sa chika namin, hanggang natapos kami sa paghahakot at pag-aarange.

Nahihiya akong makigamit sa lahat ng gamit niya sa loob ng room kasi mas mamahalin pa ito tingnan kaysa gamit ko sa kabilang kwarto.

Tumawag siya sa akin bandang hapon na wag na siyang hintayin ng hapunan kasi baka gabihin na siya.

"Suit yourself okay? My room is now your room. Do whatever you need to do. Wag mo nalang akong hintayin." Bilin niya sa akin at nagmamadali.

Ramdam ko ang bigat ng problema niya, kasi affected ang ibang business operations sa pagdown ng planta.

Pagkatapos ko lahat, nag-ayos na ako sa aking sarili. Matutulog nalang ako kasi di ko alam kung anong oras siya makakauwi sa sobrang busy.

Sa aking mahimbing na pagkatulog. Bigla may yumakap sa akin at hinalikan ako sa labi. It's Rox na mukhang pagud.

"Kumusta ang araw mo, okay ka lang ba? Kumain ka na ba?" Tinitigan lang niya ako.

"Bakit, may dumi ba ako sa mukha?" Na conscious ako bigla sa kanyang titig.

"No, I just appreciate you. First kong maramdaman na may nagtatanong sa akin kung kumusta ako. Kung okay lang ba ako. Thank you for being here. Your presence is enough to make me calm."

Alam kong di siya okay pero pilit siyang nagpakatatag sa harapan ko.

"Kung ano man ang pinagdaanan mo ngayon. Kung ano ang nasa kalooban mo. Kung gusto mong may masabihan, andito lang ako handang makinig sayo." Sabi ko sa kanya habang hinahaplos ang mukha niya, kahit man lang sa ganito mapagaan ko ang alalahanin niya.

"Thank you babe. Just being with you is enough for me to feel better. Don't worry about me, kaya ko pa. I just need your support." Hinigpitan pa niya ang pagyakap sa akin na para bang sa akin siya kumukuha ng lakas.

Masarap din sa pakiramdam na may naka appreciate sayo at kailangan ka.