Chapter 16 Snuggle

2493 Words
Rox Wilford I am surprised with myself, I can't believe I opened up to her that easy. We had a nice conversation. I don't usually talk about myself to others, only one person na kaya akong mapa opens up and that person is Vera. But I never talk to her openly like I had with Yama. Vera just knows kung paano ako gisahin, pigain at di makahindi sa kanya. I am comfortable talking to Yama about my past, my painful experience. Though some know about my story because of write ups online or what the media says. But the information outside is not the whole truth. I never talk about my life in the public. It was all assumption because people followed me around and they have their own created story that they publish without my permission. I never mind all those fake information, I was never bothered by those. Coz I know who I am, what I can do and what I wouldn't do. Talking to her makes me feel so light inside. Finally i was able to let it out, things I just bottled up in my heart. May nalabasan ako ng aking emosyon. "Hala nasaan na tayo? Dumidilim na pala ng di natin namamalayan;" pagkabahalang saad ni Yama that made me look around as well. I was so engrossed with our conversation, di namalayan kung saan na kami napadpad. "I think we are at the end of the resort, this is the boundary. See that wall there?" Turo ko sa kanya sa pader. "I intentionally put that to block whoever wants to come inside. I want my visitors and clients to have privacy and be safe when they are staying with us." I scan the whole place. Ngayon ko lang din ito nakita. I just instructed my people to do that but I was not here during the construction. And looking at it now it was a good idea. May makapasok man na outsider sa boundary at least na dagat sila papasok. And the guards are also monitoring the area. "I think we should go back to our room to have dinner and settle ourselves early, you may feel exhausted because of the long travel." "Okay lang naman, feeling ko nga na-recharge ako pagdating pa lang dito." Wika niya na nakangiti. I guess she really likes the place. Kahit ako iba talaga ang feeling everytime I goes here. "You maybe just feel overwhelmed by what you see and what you feel coz as you said this is your first time traveling for vacation." "Ah oo ito talaga yung una. Manila lang ang una kong napuntahan saka dito sa may Visayas." I am glad I made her happy and experienced all this, a small thing but I know something she won't forget. Yama Naglalakad kami pabalik ni Rox sa accommodations namin. Upon reaching our room. "You can take a shower first while I'm ordering our food. Kausapin ko lang ang mga bodyguards natin at kakain pagbalik ko." Sabi at aakto na lalabas. "Oo nga pala saan sila nakatambay, di ko sila nakita after tayo nakarating dito, nasanay kasi ako napalagi silang nakasunod sayo." "Ah there were staying in the rooms that was prepared for them. I got rooms for my people and when I'm here they will not follow me coz this place is full of security. So I give them time to relax and have fun while we are on vacation. When we are outside, they are with us almost 24/7 securing us, I also value their efforts." Alam ko naman generous si Rox sa mga tauhan niya. Nakita ko yun at ganito niya tratuhin ang mga kasama niya. Matapos umalis si Rox, nilabas ko muna ang mga gamit at nilagay sa cabinet. Malaki ang room na ito, parang nasa bahay lang kami kasi sa labas may sala at kompleto ang gamit. Sabi niya penthouse daw niya ito. Mga VIP lang ang gumagamit nito kapag wala siya pero mahal ang charge. Worth it naman ang price kasi sobrang ganda ng room at malaki. May private pool pa sa labas. Pumasok na ako sa banyo, pati pala dito bongga, may sariling jacuzzi at tub. Tatak karangyaan ang bawat sulok sa banyo na ito. Bigla kong naalala na magkasama pala kaming sa iisang room lang. Ibig sabihin magkatabi kami sa pagtulog mamaya. Bigla akong kinabahan. Kung noong mga nakaraang araw kampanti ako kasi may sarili akong room pero ngayon iba na. Alam ko naman na darating ang ganitong bagay. Ito yung trabaho ko, ito ang pinasok ko na kasunduan. Kaya dapat lang paghandaan ko ito at sanayin na ang sarili. Kahit naging close kami nitong mga nakaraan pero di ko parin maiwasan na kabahan kasi di parin ako sanay. Nasanay akong si John ang katabi ko, kasama ko sa lahat. Aaminin ko man, na miss ko siya. Di madaling kalimutan ang pinagsamahan namin pero pilit ko yun binaniwala. Di ko inilagay sa aking isipan kasi malulungkot lang ako at masasaktan. Ayaw ko muna siyang isipin ngayon, saka kapag kaya ko ng tanggapin ang lahat. Masama ba na i-block ko ang image niya sa aking isipan? Ito lang yong paraan ko para maging magaan ang pang araw araw ko na buhay at makaiwas sa sobrang sakit. Pero alam ko isang araw mag-uusap din kami at magkaliwanagan pero wag muna ngayon baka di ako makapagfocus sa mga gawain ko. Nang natapos na akong maligo, ginamit ko ang isang bathrobe na nakasabit na mas maliit na pangbabae ang size kasi mas malaki yung isa. Feeling refreshed ako agad after nakaligo. Parang ang sarap matulog pagkakita ko pa lang sa kama. Nahiga lang ako dun para magmuni muni sana pero di ko namalayan na nakatulog na ako kahit basa pa ang buhok ko. Naramdaman ko nalang na may humahaplos sa aking pisnge kaya napapadikat ako. Nabungaran ko si Rox na nakatunghay sa akin. "Hi, I was about to wake you up but Im hesitant kasi ang sarap ng tulog mo. But you need to eat first para makatulog ka ng maayos after." Inform niya sa akin at di umaalis sa aking tabi. Kaya medyo nahiya ako at bumangon na. "Ay di ko namalayan nakatulog na pala ako after maligo. Nahiga lang ako sandali kanina ah." "Yeah you fall asleep immediately coz when I get back from outside nakatulog kana. Di na kita ginising muna when I see you knock down." Nakakahiya, pinaghinintay ko pala siya. "You might feel tired coz of our long travel plus we walked long distance kanina. And you just have your shower, it makes you feel drowsy. Come on let's eat, the food is waiting." Yaya ni sa akin sabay tayo galing sa kama. Kaya bumangon na ako ng tuluyan. "Magbihis lang ako sandali;" tumango siya at lumabas ng kwarto. Nagbihis lang ng pajama at t-shirt na comfortable lang. "Ilang oras pala akong nakatulog?" "You're sleeping for two hours." "Totoo? Ganun ako katagal nakatulog?" Namamangha kong sabi kasi feeling ko ilang minutes lang ako naidlip pero sobrang narelax talaga ako, well sated ika nga. "Yeah and you look so peaceful kaya di muna kita iniisturbo when I came in." Nakita ko na iba na ang bihis niya kaysa kanina kaya alam ko din na nakashower na siya. After namin kumain, magkatulong naming iniligpit ang mesa at hinugasan ang mga kinainan. Di ko nalang siya sinasaway sa pagtulong sa akin. "Do you want to hang around first or you want to sleep again right away?" "Di pa ako pwedeng matulog kaagad kasi busog pa ako sa sarap ng pagkain dito. Napaparami ako ng kain." Walang alinlangan kong sabi, alangan naman i-deny ko na busog ako. "So do you want to have a drink a bit para matunawan ka? Pampalipas oras na din." "Sige bah basta di hard na inumin." "Well, we can have wine or ladies drinks for you prepared by our bartender at the bar. Magpapahatid lang tayo ng inumin dito." "Sige ikaw ang bahala." Pagdating ng drink namin, dun kami sa may balcony tumambay. "Ang sarap ng inumin na ito. Gusto ko siya parang may fruit flavor." "That's really a fruity flavor, pero hinay hinay lang kasi may alcohol parin yan. Baka di mo mamalayan na nalalasing ka na pala kaya just take a sip." "Palagi kitang nakikita na uminum niya? Yan ba ang favorite mo?" Tukoy ko sa ininum niya. Malaki yun na bottle. "Di naman favorite, I also drink rum, gin but whiskey is the one I usually drink at home. I have a collection of this. I just drink it to help me fall asleep faster and have a good night sleep." Ah kaya pala. Marami kaming napag-usapan at naging madaldal na ako at palaging nakangiti kahit di naman ganun ka ganda ang joke niya. "Mukhang tinamaan kana ng ininum mo kahit 2 and a half glass lang nauubos mo. You keep on laughing, namumula ka na at namumugay pa ang mata. I think this is enough and let's go to bed now." "Eh paano to, sayang naman di nauubos masarap pa naman." Nakapout kong saad habang tinitingnan ang inumin na half pitcher pa ang laman, baka masira bukas. "Di mo talaga mauubos yan because coz it's pitcher of ladies drinks. Bago mo pa yan maubos tulog ka na. At ikaw lang ang umiinum. The bartender may think na marami ang umiinum kaya isang pitcher ang tinimpla niya." "Leave that there, you can drink that again if you want next time. Come on let's go to be baka mamaya dito ka na makatulog." Inaalalay niya ako, oo medyo may tama na nga ako kasi nangangatog na ang tuhod ko. "Teka muna banyo muna ko sandali." Kahit medyo may tama na ako alam ko pa din ang aking ginagawa. Umihi muna ako, naglinis sa sarili, nagtoothbrush at naghilamos baka nangangamoy alak na ako. "You want me to help you out from the bathroom?" Tanong ni Rox sa labas ng banyo kasi medyo natagalan akong lumabas. "No okay na kaya ko ng pumunta diyan." Balik kong sagot pero paglabas ko natagpuan ko siyang hinihintay ako. "Come here;" sinalubong at inaalalay patungo sa kama. "Pacensiya na napaalaga ka tuloy sa akin ngayon. Nilasing mo kasi ako." Nakangiti kong sabi. "Huh kasalanan ko pa? Sino ba ang inum ng inum kasi masarap daw? Di paawat, ako ba?" Balik niyang sagot na nakangiti din. Maaliwalas siya tingnan kapag nakangiti Kasi sa kabas di siya ngumiti. Nang nakahiga na ako. Rox turn off the lights. "Can you sleep in a dim light?" Inquire pa niya na may ilang ilaw pang natira pero malamlam lang. "Ah oo, okay na yan. Mas cozy nga tingnan na malamlam ang ilaw." "Are you comfortable sleeping with me?" "Okay lang, dapat masasanay ako di ba? Sooner or later ganito rin naman ang ending natin." "I don't want to rush you on things na di mo gusto but I guess it still the same, I put you on awkward situation." Sabi pa niya. Ayaw ko ng pag-usapan ang nakaraan. Maganda na ang samahan namin ngayon. Ayaw ko ng masira kapag bumabalik kami sa dati. "Okay na yun Rox, napag-usapan na yan natin. Okay na ako dun. Wag na naging balikan ang nakaraan. Let just stick sa napagkasunduan natin." Nakita ko na tumango siya. "Actually I have another problem." Saad pa niya na halatang di comfortably. "Ano yun?" "I can't sleep with full clothes on. I usually sleep naked or boxer is fine, naiinitan kasi ako. And aircon is in full blast. Can you handle that?" Alanganin niyang sabi. Alam ko nahihiya siya pero di naman pwedeng siya ang nagsakrispisyo sa aming dalawa. Yun ang nakasanayan niya. Medyo kinabahan ako pero kailangan ko din sanayin ang sarili sa bagong lifestyle niya. Maging magkasama kami sa loob ng isang taong kaya dapat akong makibagay sa kanya. "Okay lang, makapal naman ang kumot tapos may cover pa." Wika ko nalang para maging komportabli siya. "Okay good, nakita ko siyang nag-alis ng damit pang itaas at sweatpants niya. Di ko na siya tiningnan.Tumalikod ako agad. Naramdaman ko ang paglundo niya sa kama. "You can look at me now. Nasa kumot na ako. I have my boxer so no worries." "Meron talagang lalaki na mahilig maghubad matulog noh?" "Ah yes kasi mas comfortably yun lalo if malinsalngan ang panahon. I have been like this ever since." Patuloy kaming nag-uusap. Nang tumatagal ramdam ko na ang ginaw kaya napapakapit ako sa kumot. Grabe ang lalaking ito, di man lang nakaramdam ng ginaw kahit nakahubad na sa pang itaas at nakalabas pa ang shoulder at kamay sa kumot. "What happened to you? Bakit ka nanginginig? Do you feel cold already?" Hinaplos niya mukha ko. "Yeah you feel cold, wait I gonna adjust the AC into lower temperature." "Wag na Rox baka ikaw naman ang di makatulog." "It's okay now, the room is already cool." "Come here, snuggle to me para mainitan ka agad at para mawala ang lamig sa iyong katawan." Sabay hatak niya sa akin papalapit sa kanya. Di ko ito napaghandaan. "Can i hug you to make you warm, if that's okay?" "Huh?" Nawala ako sa aking sarili sandali. "Can I put my arms around you for me to hold you close?" Tumango ako. He sneaks his arms around my waist. Ang t***k ng aking puso biglang naging wild. Nag-uunahan ito sa pagpintig. Di ako makakilos, ramdam ko ang init ng katawan niya na nakadikit sa akin. Matagal din kaming naging mag-asawa ni John pero kapag natutulog kami ay kanya kanya, magkatalikod. Magkadikit lang kami kapag may ginagawa kami sa isa't isa't pero pagkatapos nun kanya kanya kaming tulog. Pero si Rox, iba ang ipinaramdam niya sa akin ngayon. He took care of me, treated me special and with respect. Bakit mainit parin siya sa kabila ng lamig at hubad ang pang itaas? "Do you feel better now?" Sabi pa niya. Para akong tuod sa kanyang tabi. "Ahmm okay na, di na masyadong malamig." Mahina kong sabi na halos pabulong na. "Just snuggle to me, kasi mas maging malamig pa ito mamaya." Ang mukha ko nakadikit sa kanyang dibdib. Naririnig ko pati pintig ng puso din niya. Nagustuhan ko ang hatid na kaginhawaan sa aking sarili dulot ng pagkadikit ng aming katawan, ang lamig ay biglang nawala. Awkward man tingnan pero nag-ienjoy din ako sa mga sweetness na ipinakita niya sa akin. Nagustuhan ko ang paghawak niya sa akin. Bagay na di ko nakita at naramdaman sa aking asawa sa kabila ng ilang years na magkasama kami. "You can sleep now. You might feel sleepy dahil nakainum ka." "Ah sige, goodnight Rox. Have a good sleep." Sabi ko kahit di ko alam kung makatulog ba ako buong gabi sa situation namin. "You too Yama, good night. Sleep tight." Mas na feel ko ang higpit ng yakap niya sa akin at nagustuhan ko ito. Ang akala ko na di makatulog ng maayos turns out the opposite. I'm sleeping like dead. I'm comfortable sleeping in his arms.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD