Halos nakatulugan ko na lang ang paghihintay kung kelan ako palalayain ni Ismael sa aking silid.
Hanggang sa maramdaman ko na lang ang bahagyang pagtapik sa aking pisngi.
"Gumising kana, kailangan mo nang kumain ng pananghalian."
Seryosong wika nito sa akin.
Kinalag nito ang posas ko sa aking kamay.
Kaya kahit papaano ay lumuwag ang aking pakiramdam.
"Ismael."
"Kumain ka muna."
Agad inabot nito sakin ang tray na puno ng pagkain.
Hindi na ako humindi pa dahil sa totoo lang ay kumakalam narin talaga ang aking tiyan sa gutom.
Buti na lang at naisipan pa niya ako dalhan dahil naglalaban-laban na talaga ang mga bulate ko sa aking tiyan.
Maya-maya lang ay hinawakan nito ang aking kamay kaya natigilan ako sa aking pagsubo.
Doon ko lang napansin ang pamumula ng kamay ko dahil sa paghig
