NANGINGINIG ang katawan ko habang hindi ko alam kung ano ang gagawin kay Zyl.
Pakiramdam ko ay nabibingi na ako dahil sa sobrang lakas ng kabog ng puso ko na halos lumabas na sa dibdib ko. Halos hindi ko na makita ang mukha ni Zyl dahil lalong pinalabo ng luha ang aking mga mata. Nanginginig ang kamay na dinama ko ang mga mata ni Zyl at napakagat ako ng labi ko para pigilan ang malakas na paghagulgol.
“Please, Zyl… gumising ka!” pagmamakaawa ko.
Yumugyog ang mga balikat ko dahil sa hindi mapigil na paghagulgol. This can't be! Hindi pwedeng mawala si Zyl! Hindi maari! Oh, God! Kung panaginip pa rin ito, gisingin mo na ako pakiusap!
Tuloy lang ako sa pag-iyak. I felt so numb sa sobrang sakit, guilt at pagsisisi. Halo-halo na ang emosyon ko at wala akong ibang alam kung hindi ako ang
