Kasunduang pagmamahalan

CHAPTER 24

Kinapa-kapa ni stella ang katabi nya ng hinde nya maramdaman ang bisig nito na nakayakap sa kanya usually kasi nagigising s’yang may nakayakap sa kanya babati at hahalik sa labi nya pag mulat ng mga mata nya pero ngayun Wala ito sa tabi nya hinde nya maramdaman ang presensya nito sa tabi nya biglang nakaramdam ng matinding kaba sa dib-dib si stella agad s’yang nag mulat ng mga mata at tumingin sa paligid lalong lumakas ang kaba nya ng hinde mahagilap ng mga mata nya si oliver Wala ito sa tabi nya umupo si stella sa kama at inilibot ulit ang paningin sa paligid ng kwarto nagbabakasakali na mahagip na ng mga mata nya ang binata pero Wala sya ibang nakita kun’di ang ding-ding at mga gamit sa kwarto agad na bumangon sa higaan si stella at nag lakad pa puntang banyo umaasang naroon ang binata at naliligo lang ngunit bigo sya dahil wala ito doon bumalik nalang si stella sa higaan at doon humagul-gul ng iyak hinde nya maipaliwanag ang sobrang takot na nararamdaman nya mukhang iniwan na sya ng binata iniwan na sya ni oliver pero bakit sabi nya kagabi mahal sya nito bakit bigla nalang itong umalis at iniwan sya ng hinde nag papaalam kagaya din ba sya ni harold ginawa lang din ba sya nitong pampalipas oras lalong lumakas ang hikbi ni stella sa mga naiisip isinub-sob nito ang mukha sa kama at umiyak ng umiyak nasasaktan sya dahil sa pangalawang pagkakataon iniwan nanaman sya, kagaya ni harold pinaglaruan lang din ni oliver ang damdamin nya. natigilan si stella sa pag iyak ng marinig ang pag bukas at pag Sara ng pinto ng kwarto nila agad nya itong nilingon at laking gulat nya ng makita si oliver na pumasok at May dalang pagkain Wala itong saplot pang itaas naka pantalong pang tulog pa ito at medyo pawis na litaw na litaw ang magandang pangangatawan nito na lalong nagpapalakas sa karisma ng binata. nagulat din ito ng makita syang umiiyak Dali-dali nitong inilapag ang dalang pagkain sa side table at agad na nilapitan at niyakap si stella lalo lang lumakas ang pag iyak ng dalaga dahil mali sya ng akala hinde sya iniwan ni oliver hinde ito umalis niyakap din nya ito ng mahigpit ilang minutong nasa ganoon ang sitwasyun nila hinayaan lang sya ni oliver na umiyak habang yakap-yakap sya “anong nangyari? may masakit ba sayo? baby sabihin mo sakin ano nararamdaman mo?” may pag aalalang tanong ni oliver hinahagod din nito ang likod ng dalaga para patahanin ito pero lalo lang itong umiyak lalo naman nag alala si oliver dahil dito

hind nya alam kong anong nangyari o bakit ito umiiyak maaga syang nagising kanina at dahil huling araw na nila dito sa New York ay naisipan nya itong ipag-luto ng agahan na hinde nya nagagawa nitong mga nakaraang araw na magkasama sila dahil naging abala sya sa kompanya nya minadali nya ang pagluluto dahil baka magising agad si stella pero laking gulat nya ng makita itong umiiyak pagkapasok nya ng kwarto nila tinanong nya kong ano ba ang nangyari dito pero hinde ito sumagot umiyak lang ito ng umiyak habang yakap-yakap nya hinayaan nya nalang muna itong umiyak niyakap lang nya ito ng mahigpit para damayan kong ano man ang pinagdadaanan ng dalaga ng mapansin ni oliver na kumalma na si stella at mukhang ok na ito ay sa’ka sya nag tanong ulit. “anong nangyari? Ok kalang ba?” tanong ni oliver habang nakatitig sa mukha ni stella na namamaga na ang mga mata dahil sa pag iyak at pinupunasan ang luha nito sa mga mata “a—akala ko u——umalis k—kana iniwan m—muna a—ako” nauutal na sabi ni stella habang nakayuko at pinaglalaruan ang mga daliri dahil sa sobrang hiya ni hinde nya matingnan ng diretso sa mata si oliver dahil sa sobrang hiya at dahil narin sa inasal nya para s’yang batang paslit na nawalan ng laruan dahil sa pag iyak nya kanina. huminga muna ng malalim si oliver sa’ka nagsalita “wag kana umiyak nandito ako hinde ako umalis” pagpapakalma ni oliver kay stella “I’m sorry” mahinang sabi ni stella pero narinig parin ni oliver “for what” mahinahon na sabi ni oliver “for being immature” naiiyak na sabi ni stella “shhh, it’s ok” malambing na sabi ni oliver at niyakap ulit si stella “wag kana mag isip pa ng kong ano-ano hinde ako aalis hinde kita iiwan, ok?” sabi ni oliver habang yakap yakap si stella tumango nalang si stella bilang sagot “kumain na tayo lalamig na ang pagkain natin” nakangiting sabi ni oliver at pinunasan ang iilang butil ng luha na naiwan sa pisngi nito tumango lang ulit si stella pagkatapos nila kumain ay nag prisinta si stella na sya na ang maghuhugas ng pinagkainan nila dahil si oliver naman ang nag luto para sa kanilang dalawa hinde narin nakipag talo pa si oliver dahil alam n’yang Wala s’yang magagawa pa at hinde na mag papapigil pa sa kanya si stella naglakad na si stella patungong kusina dala ang pinagkainan nila T-shirt lang ni oliver ang tanging suot nya na hinde nga lumampas sa tuhod nya pagdating nya sa kusina ay agad na s’yang nag simulang mag hugas kumakanta at sumasayaw-sayaw pa sya habang naghuhugas ilang saglit lang ay biglang napasinghap si stella ng maramdaman ang isang matiponong bisig na biglang yumakap sa kanya mula sa likuran hinde nya namalayan na kanina pa pala ito nasa likod nya at pinapanood sya agad din naman itong napangiti ng mapagtantong si oliver iyon hinahalik-halikan sya nito sa pisngi sa balikat at sa leeg “maligo kana matatapos na ako dito maliligo narin ako pagkatapos mo” malambing na sabi ni stella para itaboy si oliver dahil sa bulta-bultahi nanaman ang mga kuryenta na dumadaloy sa kalamnan nya dahil sa ginagawa ni oliver hinde nya alam kong mapipigilan nya pa ang sarili nya kong hinde nya maitataboy ang binata kakaiba talaga ang epekto ni oliver sa kanya parang lagi syang nilalasing ng mga haplos nito parang maamoy lang nya ang matapang na pabango nito o mag dikit Lang ang mga balat nila ay nanghihina na ang mga tuhod nya.