"Sebastian, ayos lang. 'Wag ka nang manlaban," nag-aalalang sabi ko habang nililingon siya.
Marami sila kaya naman naisama nila kaming lahat dito. Lugar kung saan tago sa mga tao at malapit sa beach. Naaalala ko dito ang isla ni Sebastian, ang pinagkaiba lang ay modern ang gusali na nakatayo. Sa loob kung saan kami dumaan kanina ay maraming nakasabit na mga armas, ang iba naka-frame pa na para bang pinagmamalaki pa nila ang mga ito, may mga larawan din at istatwa sa paligid.
"Please, Sebastian," mahinang sabi ko nang hindi siya magpaawat. Nagmamakaawa ko siyang tinignan kasabay ng mabagal na pag-iling. Ayokong mapahamak siya.
May glitch naman ang pagiging sirena ko. Kahit ako na lang. Idadaan ko muna ang lahat sa swertehan. Swerte kapag hindi ako nagpalit ng anyo at malas kapag naging
