Chapter 33
Hindi nakaimik si Luna habang pinagmamasdan niya ang tuluyang pagkatupok ng kubo na gawa pa nila ni Cameron. Pakiramdam niya ay pati ang masasatang araw nila roon ay sabay na naglaho. May kung ano sa kanya ang nagsasabing may nawalang parte sa kanyang buhay. Hindi niya maipaliwanag ang kakaibang nararamdaman havang nakatitig sa kubo at makapal na usoksa paligid.
“Darating din sila,” aniya sa sarili. She felt a sudden rush of emotions inside her. She felt a cold hand tapped her shoulder and a shiver run down her spine. Kaagad niyang binalingan ang kapatid ngunit wala sa kanya ang atensyon nito kundi sa suot nitong sapatos na sira na.
Maraming tanong sa kanyang isipan. Sino ang naglagay ng papel sa kanyang mesa? Sino ang may pakana nito?
ISANG linggo ang nakalipas magmula na
