Chapter 46
Lumipas ang ilang buwan. Tahimik na ulit ang buhay ni Luna at bumalik na rin ang dati niyang sigla. Masasabi niyang nakalimutan na niya ang nangyari sa kanila ng binata. Hindi man niya lubusang ito ay masasabi niyang kaya na niya itong harapin nang hindi nasasaktan.
“Aga mo namang nagising?” nagtatakang tanong sa kanya ng kapatid. Napangiti siya.
“Syempre! Tatakbo ako sa labas. Kailangan ko na ring mag-ehersisyo,” nakangisi niyang sagot. “Medyo nagkakalaman na kasi ako,” nakangiwi niyang usal habang pinipisil ang kanyang tagiliran.
“Hmm. Tumataba ka nga!” nakangiwing pagsang-ayon ng kapatid.
“Mag-ingat ka, Luna,” paalala sa kanya ng ina.
Tumango si Luna bago nginitian ang ina. Naglakad siya papalapit dito. Nagluluto ang ginang at nakatalikod ito sa kanila. Niyakap niy
