Unhealed Hearts

Chapter Seventeen

Mahinang sagot ni Skipper sa kanyang ama at yumuko habang binola ang kanyang mga kamay.

Fuck. Why I don't want to be a Queen? Why? Is it because of him? Then, why? Why him?

[Really, Princess Skipper? Is that your final answer?]

Hindi sumagot ang dalaga at tumahimik lang ito na ikina-alala ni Knot. Hindi alam ni Knot ang gagawin kaya nag-obserba lang siya sa tabi ni Skipper na nilagay ang cellphone sa gitna nilang dalawa, kaya rinig niya ang sinasabi ng ama ni Skipper sa kabilang linya.

[I send you there to learn how to lower your attitude and what's the value of life. I'll be leaving tommorrow, Princess. I'm expecting your answer. Goodnight.]

Ang hari na mismo ang pumatay ng tawag at bumuga ng hangin. "Sir, I think you push the princess to much." Lumingon ang hari sa may edad na katulong ng palasyo.

Skipper, your mother is here. I finally found her and I'm sorry for keeping this to you.

Tumulo ang luha ng hari habang nakatingin sa kanyang asawa na matagal nang nawawala at ngayon niya lang ito nahanap matapos ang pag-alis ng kanilang anak sa Pilipinas.

Ang totoong rason niya kung bakit pinadala ang kanyang anak sa Pilipinas para mahanap ang kanyang nawawalang asawa na ang buong tauhan ng palasyo at siya lang ang nakakaalam nawawala ito.

At maiwas sa g**o ang kanilang nag-iisang unica-hija dahil nagsisimula na muli ang labanan ng angkan ng Mclissa at Jason na parang sinumpa ng taga-ibabaw na hanggang sa henerasyon sa henerasyon, mag-kaaway ang dalawang angkan at nag-aagawan sa trono ni Haring Benjamin.

"Sir, are you okay? Why are you crying?" Alalang tanong ng kanyang asawa na iniisip nitong isa lamang siyang katulog at kailangan magsikap para mabuhay.

Ayon sa pribadong doktor ng Hari, may amnesia ang asawa ng Hari dahil sa aksidente na konklusyon ng doktor, ilang beses pinarusan ang reyna at pinalo ng isang bagay na ikinasanhi ng sitwasyon ng reyna ngayon.

Ngayon niya lamang nalaman ng nakakuha ng tip ang pribadong in​ves​ti​gator ng Hari na nasa loob ng palasyo lang ang kanyang asawa at nagtratrabaho bilang katulog nila.

"N-nothing, Elizabeth. I just miss my daughter." My Queen, I miss you, too. Gusto sabihin ng Hari iyon kay Elizabeth pero alam niyang magtataka lang sa kanyang ang kanyang asawa at mapipilitang aalahanin ang alala nito.

I'm sorry, my Queen. Because of me, you lost your memories with us— me and our princess... I'm so sorry, my Queen. Because of me... the clan of Jason...

"Elizabeth, if something happens, run as fast as you can." Umayos ng upo si Haring Benjamin at pinunasan ang kanyang mga luha gamit ang tissue na inabot ng kanyang asawa. "Run to the nearest airport in the country, don't use the plane, they'll track you and kill you, too." Lumingon ang Hari sa kanyang natatakang asawa at walang kaalam-alam.

I'll risk everything for you, my Queen and for our daughter...

"Someone will fetch you in the airport, he'll send you to the Philippines," your country, my Queen. "Find my daughter in the Philippines and be with her 'till she found out what's the truth, understood, Elizabeth?" Patuloy ng Hari.

"Yes, Sir." Tugon ng kanyang asawa na umalis dala ang tasang pinaggamitan niya. Sumandal ang Hari sa likuran ng kanyang kinauupuan at inalala ang masayang mukha at ngiti ng kanyang dalawang babaeng pinakamamahal niya.

Skipper Melissa Klare, be with your mother. Accept her and love her, like how you love me as your father. Love her 'till she remember us— you, Skipper. I want to spend time with you, two, but I know it's imposible because the Jason's want the throne again. I can't pass them the thorne, Skipper. Survive with your mother, Elizabeth, and when the time comes, be the Queen of Netherlands. I love you, princess.

My Queen, Elizabeth Melissa Mclisse, I can't be with you for now and spend time with our daughter forever. I need to rule and protect the throne for our future grandson, my Queen. Be with our daughter, survive and lived freely like you use to before you meet me, Elizabeth. I love you 'till death do us part, my Queen.

"Sir, the head of Jason is here." Anunsyo ng punong bantay ng palasyo ng Mclissa. Minulat ng Hari ang kanyang mga mata, I love you, my princess, my queen. I'll protect the throne for the future. See you, again.

"Ready a big feist, we have visitors." Utos ng Hari sa punong katulong na tumango sa kanya bago umalis. Pumunta sa malaking balwagan ang Hari at hinintay ang kanyang bisita.

I'll protect the throne 'till I die... I love you, 'till eternity and beyond, my queen and princess.

"Skipper, bakit ka umuwi ng ganitong oras? Ha? Sumagot ka." Salubong ni Joan sa dalagang bakas ang mukha ang pagod at lungkot. Nilingon ni Joan ang likhran ni Skipper, si Knot na sinamahan si Skipper pauwi sa bahay nila Joan dahil hindi pa rin nito kabisado ang daan.

"Oh, Kenot. Naparito ka?" Tanong niya kay Knot na tinignan ang dalaga at inalayang umupo ng maayos bago sumagot sa tanong ni Joan.

"Pasyensa na po, Ate Jonq. Sinamahan ko lang po si Melissa, kaya po kami ginabi." Sagot ni Knot at tinignan muli si Skipper na malapit ng babagsak ang mga talukap sa pagod.

"Hey, idiot." Tawag ni Skipper sa binata na naka-tingin lang sa kanya, tinaas niya ang kanyang braso at hinawakan ang pulsohan ni Knot na ikinatingin nito sa kamay ni Skipper sa kamay niya.

"Don't you dare tell anyone, okay? I'll buy you a dozen of kwek-kwek and lumi with eggs tomorrow before I f*****g leave this country. Understood?" Sabi ni Skipper kay Knot na tila mahihimatay na sa bilis ng t***k ng puso niya sa dalaga.

"O-oo na. At matulog ka na nga o, ako pa magpapatulog sayo, Melissa Klare?" Sagot ni Knot at tinignan lang siya ni Skipper na antok na antok na at ilang minuto nalang ay babagsak na ang katawan sa sofa.

Tumayo si Skipper at hinawakan naman siya ni Knot at handa siyang alalayan kung saan siya pupunta. "Knot Louise, bring me to my room. I want to f*****g sleep." Sabi ni Skipper at tuluyan nang natulog sa bisig ni Knot.

Si Knot naman ay natulala at nagulat sa pagtawag ng totoo niyang pangalan. Kung hindi pa tumikhim si Joan na nagmamasid sa kanilang dalawa, ay hindi niya matatandaan na gustong magpahatid ng sirenang iniibig niya sa loob ng kwarto nito.

Nagtanong siya kay Joan na agad namang sinagot at tinuro kung saan ang kwarto ng dalaga. Pumasok sa roon at dahan-dahang inayos sa pagkakahiga ang dalaga sa kama.

Umayos ka, Kenot. Nasa pamamahay ka pa rin ni Ate Jona, huwag kang gagawa ng eskandalo na ikakasira ng relasyon niyo ni Melissa!

Umayos siya ng tayo at tinignan ang natutulog na dalaga. Napalunok si Knot dahil nakikita niya ang sarili niyang natitimping idapi ang kanyang labi sa labi ng dalaga.

Shit. Umalis ka na, Kenot! Umalis ka na!

Sigaw ng isip niya sa kanya pero hindi gumalaw ang kanyang katawan para umalis, gumalaw ito palapat sa mukha ng dalaga. Napalunok ulit siya sa sarili niyang laway.

Isa lang, aalis na agad ako.

Kumbinsi ng likod ng ulo niya sa kanya. Napapikit siya ng mariin bago tumakbo palabas ng pintuan na parang may naghahabol sa kanya nang sinandal niya ang kanyang likuran sa pintuan ng kwarto ni Skipper.

"Muntik na iyon ah." Bulong sa sarili ni Knot at ilang beses umiling at ilang segundo lumipas, bumaba siya ng ikalawang palapag at nagpaalam kay Jona na aalis na.