Ang gaan ng pakiramdam ko na tila baga wala akong dinadala. Magaan dahil nagmanhid ang buong katawan ko. Hinid nga ako natutuwa na makita ang isla sa pagdaong ng barko sa pier nito.
Nakaupo lang ako habang malayo ang tingin, inaantay na dumikit ang likuran ng barko sa daungan. Pinili ni kuya na umuwi na lang kami sa amin, mas mabuti nga iyon hindi ko na makikita si Gavin. At makakabalik narin ako sa amin, panahon na rin siguro para kalimutan ko na ang lahat pati ang sakit dahil lang sa nagkagusto ako kay Gavin.
Inalis ni kuya ang lahat ng gamit ko't siya ang nagdala kaya wala talaga akong bitbit. Sinubukan ko naman kaso naiiwan ko lang kaya si kuya na mismo ang nagprisinta. Sabi niya narin na mas maiging wala akong hawak na cellphone baka bigla ko raw tawagan si Gavin. Magpakatanga sa k
