Chapter 30

2244 Words

Sabay-sabay na pumalakpak ang lahat nang ibigay na ang hudyat sa pagtapos ng graduation ceremony. Kanya-kanya na silang lapit sa bawat kaibigan nila. May nag-iiyakan, may nagtatawanan, kumukuha ng pictures at may iba rin na nanatiling nakaupo lang dito sa isang sulok katulad ko. Hindi naman kailangan na lumapit sa ibang tao para umiyak, 'di ba? Everything didn't make sense. But well, I was glad na natapos ang program na 'to na walang nangyaring anumang casualties. "Hoy." That sound... it gave shivers down my spine. "W-Why are you here?" I asked as I looked to him. "What? Ikaw lang ba ang allowed sa graduation na 'to?" I shook my head. "That's not what I mean." He nodded. "I know." Umupo ito sa katabi kong upuan at pinagkrus ang binti niya. Wala na ang katabi ko mula pa no

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD