"You're taking too much time..." Inip na ani kuya Riu at pinagkrus ang binti niya.
Natataranta akong naglakad mula sa hagdan papuntang kusina para i-check ang niluto ko kanina.
"Sorry!" Aniko nang makalabas ng kusina.
"Can we go now?" Tumayo si kuya at nauna sa'king lumabas.
"Yes, yes..." Napapangiwi kong sagot at kinuha ang shoulder bag ko sa center table.
What was the sense of his asking if he was already going outside? Such a weird person.
Saan man ako mapunta, hindi na nawalan ng weirdo. Couldn't they just give me a break? Gusto ko munang magkaro'n ng peace of mind at mabuhay kasama ang mga ilang kauri ko na average lang ang personality. Ayoko munang makakita ng mga swimming freaks o volleyball freak.
Well, kahit papaano naman ay nakapagpahinga ako nitong nakaraang linggo
