It's almost 10pm nang makarating kami sa bahay. Hindi ko na alintana ang pagod basta kasama ko siya.
"I'd better go. " saad nito at humalik sa pisngi ko. Gusto ko sana siyang pigilan pero hindi ko ginawa.
Enough for today Theresa sabi ng utak ko, pero ang puso ko ay gustong tawagin ko siya and ask him to stay.
Napailing nalang ako, nagtatalo ang puso't isip ko.
Hinatid ko siya ng tanaw hanggang sa mawala ito sa paningin ko. Pumasok na ako sa kwarto at nahiga na may ngiti sa labi na nakatulog.
Naging busy ang mga sumunod na araw. Hindi ko siya madalas makasama dahil sa loaded ang schedule niya. Ayoko namang magdemand ng time niya. Hindi naman niya obligasyong puntahan ako everyday sa office o sa bahay just to make sure na safe ako.
But he never fail to send notes and white roses ev
