Days past by quickly na hindi ko man lang namamalayan.Naging masaya naman kami ni Aaron at hindi siya nakakalimot na sabihin sa akin at iparamdam kung gaano niya ako kamahal.
Ganoon din naman ang gingawa ko, naging routine na namin na sa bahay siya natutulog at magkatabi kami. Kahit minsan nahuhuli ko siyang pinagpapawisan kapag natutulog na kami.
Ang sabi niya ay ayos lang siya. Alam ko naman na bilang lalaki ay may pangangailangan siya. Pero hindi niya iyon ipinipilit sa akin na ikinatutuwa ng puso ko.
Talagang paninindigan niya na gagawin lang namin iyon pagkatapos ng kasal. And speaking of kasal, hindi pa namin napapag-usapan iyon. Pero kung sakaling aalokin niya ako?
Hmm.. Maybe I should say yes. This kind of love is hard to find and hard to come by. At nararamdaman ko naman na
