Universidad De Primos

CHAPTER 19

BUKANG LIWAYWAY, ang oras na pinakahihintay ng lahat ng estudyante. Mula sa pagkakaratay sa lupa ay lahat sila'y tumayo upang pagmasdan ang pagtaas ng sikat ng araw upang paalisin ang mga demonyong gustong-gusto silang patayin.

Ang mga sugatan at di makakilos ay unti-unti nading naghihilom ang sugat at nakakagalaw nadin dahil sa tulong ng kapangyarihan ni Astrid.

As usual, nasa taas ng puno si Astrid upang pagmasdan ang mga tumatakbong demonyo. Nanatili ang kanyang tingin sa kadiliman na unti-unting nawawala dahil sa sikat ng araw.

'Isang gagabi nanaman, mayroon pang susunod.' - Astrid said on her mind at ng tuluyan ng naghari ang sikat ng araw at tuluyan ng nagtago ang kadilim sa dulo ng kagubatan ay tumalon na siya pababa. Umupo siya sa lupa at sinandal ang kanyang likod sa puno at pinagmasdan ang mga estudyante.

Some of them are preparing for food, some of them are healing the deeply wounded. But the Primos? Nakatulala lang ang mga ito. Si Daniel ay nakatingin sa kalangitan. Si Phoenix ay nanatiling nakayuko, Si Aizen ay pinaglalaruan ang yelo at si Samantha ay nakatulala sa kawalan at paunti-unti ay may tumutulong luha sa mga mata nito.

"Tch" - Astrid can't help but to scoff when she saw Samantha's condition. Alam niyang kaibigan ito ng babae at masakit mawalan ng kaibigan. Pero ang kinaiinis niya ay yung hindi naiisip ng babae na hindi ito basta laro-laro lang. What is happening today is a war between demons and humanity. And the fact that there are f*****g humans who are helping the demons is a thing that they all should worry about that a death of a friend who turned into a demon because of lust and greed for power.

Naputol ang pagtitig niya kay Samantha ng may ilang estudyante ang humarang sa kanyang paningin. Inangat niya ang kanyang ulo at nakita niya ang mga nakangiti nitong labi.

"Thank you for healing us Astrid. Without you we could've died" - sabi noong nasa gitna at tumango nalang siya. Masyado siyang naiirita sa ginagawang katangahan ni Samantha kaya pinili nalang niyang tumango dahil baka may masabi pa siyang iba.

Aalis na sana ang mga ito ng biglang magsalita ang kung sino man dahilan para mapatigil ang mga estudyante sa pag-alis sa harapan ni Astrid.

"You shouldn't thank her" - the one who said that is none other than Samantha. Kilalang kilala niya ang boses nito. At alam niya kung anong gusto nitong sabihin.

"Bakit? She saved us Samantha kaya dapat lang pasalamatan na—

"SHE KILLED FELIZ! SHE KILLED THE PRIMO AERIAL!" - Samantha exclaimed dahilan para mapasighap ang mga estudyante. "Now do you still want to thank her after killing the Primo Aerial?!"

Astrid can't help but to frown and sigh. Hindi niya na alam kung anong gagawin kay Samantha. Ilang beses niya ng naisipan na gamitin ang kapangyarihan upang isarado ang nakakairita nitong bibig kaso kinontrol niya din ang sarili niya upang hindi ito gawain. She is more worried about the safety of the majority than a single hardheaded woman who can't move on.

"But still Samantha, she saved us! Di mo ba naiintindihan na sinaktan tayong lahat ni Feliz! At kahit Primo Aerial pa siya ay alam nating lahat na hindi na siya yun!"

"Tama! We almost died because of that woman!"

"Alam naming kaibigan mo siya at siya ang Primo Aerial pero yung ilagay niya kami lahat sa panganib at ikaw? Dapat lang sakanya yun! And without Astrid's help sigurado akong pinaglalamayan ka!"

The some students exclaimed which made Astrid close her eyes. She can't help to think that ordinary humans are much more better than the Primos. They are able to have clear judgement between things and weigh them accordingly. She can't actually believe that Primos is really so shallow.

"SHE STILL KILLED THE PRIMO AERIAL! Don't you know that killing a Primo is against the law?! And the primos are the only ones who can seal the Demon King!!! Ngayon na kulang kami ng isa paano na?!" - Samantha exclaimed again dahilan para mapatayo na sa kanyang kinauupuan si Astrid.

"What if I tell you that I can also use the same abilities that your friend can use? Will you shut the f**k up now?" - malamig na saad ni Astrid dahilan para mapatingin sa kanya lahat ng estudyante lalong lalo na si Samantha

"Imposible! Hindi mo y—

Astrid cut her off by controlling the wind around them.

"Hindi ko lang kayang gawin ang mga ginagawa niya.. kaya ko ding higitan iyon"

"I DON'T CARE YOU STILL KILLED—

And even before Samantha could finish her sentence ay agad itong pinutol ni Astrid

"SHUT UP" - Sa salita lamang na iyon ni Astrid ay pwersahang sumara ang bibig ni Samantha na kahit anong pilit niyang magsalita ay hindi ito bumubukas. Unti-unting lumuha si Samantha dahil sa inis at takot. Tiningnan ni Astrid ng diretsyo sa mata si Samatha at ginamit niya ang kanyang kapangyarihan upang ipakita kung anong mangyayari kung sakaling hindi niya pinatay si Feliz.

Nang makita ni Samantha ang mga ito ay napahawak siya sa kanyang ulo at nagsimula siyang pumiglas na parang na ba-baliw.

"Anong nangyayari sakanya?!" - Phoenix exclaimed at akmang lalapitan si Samantha ng pigilan ito ni Aizen at Daniel.

Makalipas ang ilang segundo ay tumigil nadin si Samantha sa pagpiglas, tinanggal nadin ni Astrid ang kapangyarihan niya upang pigilan ito magsalita at tinigil nadin niya ang pag kontrol sa hangin.

"I'm leaving and don't expect me to come to your aid tonight. Because even if you called out to me you will never reach me" - malamig na saad ni Astrid at sa isang iglap ay nawala na siya sa harapan ng mga estudyante.

Ang mga estudyante naman ay nanlumo dahil sa kanilang narinig at alam nilang kapag wala si Astrid ay siguradong katapusan na nilang lahat

"This is all your fault" - matalim na saad ng isang estudyante kay Samantha at ng marinig niya ito ay napahagulhol nalang siya.

•

DUMATING si Astrid sa dati niyang tinitirahan na matatagpuan sa kabilang dulo ng kagubatan. Malapit sa kanyang bahay ay mayroong sapa na ligtas paliguan at mayroon ding mga punong nagbubunga ng prutas.

Kumuha siya ng mansanas sa isang puno at pinunasan niya ito gamit ang kanyang damit saka siya kumagat. Habang siya'y kumakain ay biglang lumitaw sa kanyang harapan ang sandata niyang scythe, walang iba kundi si Slyfer. Ang scythe ay unti-unting naging korte tao at matalim nitong tiningnan si Astrid

"Aber bakit hindi mo ako ginamit kagabi? I am waiting for you to call me" - he angrily said at umirap nalang si Astrid

"Tsk masyado kang malaking dalhin, nakakapagod kang bitbitin at nauubos ang dugo ko sayo. Now you have my reasons go back inside my body" - diretsong sagot ni Astrid dito dahilan para mapabuntong hininga nalang si Slyfer

"Tch I know that's not the reason. You are just to bored to fight and just used your old sword and you know that I am not compatible with your f****d up guardians." - pagtatama naman ni Slyfer sakanya dahilan para muli siyang mapairap

"Tangina nito nagtanong pa eh alam naman pala niya ang sagot tch" - she said inside her mind at sinigurado niyang mababasa ito ni Slyfer

"Aba't-

Bago pa man matuloy ni Slyfer ang kanyang sasabihin ay pwersahan na siyang binalik ni Astrid sa sarili niyang katawan

"I need to take a bath. f**k I stink" - she whispered to herself at tumalon na siya mula sa puno at dahan dahang naglakad papunta sa sapa. Tinanggal niya lahat ng kanyang saplot at nilubog ang sarili niya sa tubig. Ang mga hinubad niya ding saplot ay sinimulan niyang labhan sa sapa at pagkatapos ay ginamit niya ang hangin upang isampay ito sa sanga ng puno. She also made a small fire underneath her clothes upang matuyo ang mga ito.

Sindal niya ang kanyang likod sa gilid at tska niya pinikit ang kanyang mga mata upang damhin ang masarap na agos ng sapa. Nageenjoy siya sa pagligo ng biglang pumasok sa kanyang isipan ang ginawa niyang pagiwan sa mga estudyante.

"Tama lang yun sakanila para matuto naman ang mga yun protektahan ang sarili nila" - she said to herself at muli niyang kinalimutan ang responsibilidad niyang iligtas ang mga estudyante dahil ngayon wala na talaga siyang pakialam kung maraming mamatay sa mga ito. She does not give a damn anymore.