LUCIFER KINGDOM SERIES 2 : DREAMING OF YOU

Kabanata 7

Bumangon ako dahil pumapasok sa kuwarto ng hospital sina Rust at Bebsie. May mga bitbit itong prutas, bulaklak, at pizza. Nakangiting lumapit sa higaan si Bebsie.

"Kumain kana ba?"

"Kanina pa," nakangiti kong tiningnan si Rust. "Kayong dalawa lang nagpunta rito?"

"Susunod sina Cedric at Peps. Sino kasama mo ngayon?"

"Si Kuya may kinuha lang sa nurse station."

"Lalabas kana?"

"Bukas,"

"Sigurado ka ba na maayos kana? Kumusta ba ala-ala mo?"

"Kahit paano may nanunumbalik na memories, ikaw ba kumusta?"

"One hundred percent okay na ako. Thanks to you, Erdem." Sumulyap sa kasintahan saka lumabas. Kaming dalawa na lang naiwan.

"Tungkol sana sa nangyari sa atin..."

"Sorry," kagat labi kong hingi ng tawad.

"Okay lang. Alam mo malaki rin nagawa mo para bumalik lahat ng ala-ala ko. Sana ikaw din bumilis ang recover. Oo nga pala babalik kami sa Guam ni Rust doon na kami maninirahan at bubuo ng pamilya."

"Paano ang Viper?"

"Nagpaalam ako ng maayos. Wala raw silang magagawa kung gusto ng tahimik na buhay. Kaya ikaw, magbagong buhay na ha?"

"Sus matagal na kong nagbago."

"Pakasalan mo na si Thania. Alam kong matagal na niyang hinihintay ang pagkakataon na ito. Masaya ako para sa inyong dalawa."

"Nasaan nga ba siya?"

"Hmm, on the way na rin 'yon baka traffic."

Tahimik kami nagtitigan, "Salamat Bebsie."

"Dapat nga ako ang mag-sorry hindi kasi ako naging tapat sa relasyon natin. Sorry ha? Hayaan mo never ko nang uulitin 'yon."

"Ugh, kung alam mo lang matagal akong hindi nakamove-on sayo kaya umayos ka."

"Sorry hehe. Baguhin na natin ang paniniwalang 'First love never dies,"

"Tama ka. Mas masarap pa rin mahalin at ingatan ang future kaysa sa past."

May kumakatok sa pintuan. Pumapasok sina Reign, Cedric, Peps, Shien, at Thania. Yumakap si Bebsie sa lahat bago maupo sa isang sulok.

"Pare last na 'yan ha? Ayoko nang susugod kami sa hospital para dalawin ka." Hampas ni Ced sa binti ko.

"Grabe kami nag-alala sayo. Mabuti na lang maayos kapa." Dugtong ni Shien.

"Hay, naku. Ang tigas kasi ng ulo. Hindi marunong makinig sa mas nakatatanda sa kanya." Crossed arm ni Reign.

"Ang mga bata nga naman matitigas 'yong ulo," Peps added.

"I'm not young enough para sermonan niyo."

"Bumalik na nga ba lahat?"

"Oo," seryoso kong tanaw kay Thania kanina pa walang kibo.

"Lahat-lahat."

"Eh di mabuti pero maiba tayo alam niyo ba uuwi sina Zayn at Roselle kapag ikakasal na kayo?" Masayang sabi ni Ced sa amin ni Thania.

"Excuse me puntahan ko lang si Rust sa labas." Paalam ni Bebsie na pinalitan siya ni Shien at Peps sa upuan.

"Pakiusap ko lang ha wala nang aalis kapag malapit na kasal." Tila naiinis sabi ni Reign.

Naiilang ako. Parang hindi ko pa yata kayang pag-usapan tungkol sa kasal. Hindi sigurado kung magpapakasal pa nga ba siya.

"Lalabas lang kami may gustong ipabili si Buntis." Hawak ni Peps sa kamay ng asawa. Lahat kami sinundan ng tanaw ang mag-asawa.

Sinisiko ni Cedric si Reign pero mukhang hindi makuha nito kung ano ibig ipasabi sa asawa.

"Ano?" Naiinis na naman kay Cedric.

"Hindi ba at naglilihi ka rin? Aaraaay!" Nakatikim na naman ng batok sa asawa.

"Lihi mo mukha mo. Tara sa labas ilibre mo ko ng frappe huwag ka magrereklamo kung hindi itatapon ko mga damit mo sa aquarium."

"Puwede maiba naman? Hirap na hirap akong maglinis ng aquarium sa bahay."

"Sige sa toilet na lang since nakakabuwisit ka. Tara na nga! Oh, maiwan na kayong dalawa riyan."

Natatawang naupo sa tabi ko si Thania. Kami na lang dalawa. Sana matanong ko sa kanya kung ano status namin.

"Pinag-alala mo ko, Erdem. Akala ko tuluyan ka nang mawawala sa akin. Pero sabi ng doctor natural lang daw sa nawalan ng ala-ala manakit ang ulo. Ngayon ba maayos na pakiramdam mo?" Hawak sa kamay ko at buhok.

"Wala kana dapat ipag-alala."

"Tinakot mo talaga ako,"

"Ang importante kasama mo na ako ngayon, happy?" She nodded. "Paglabas ko bukas magkita tayo."

"Bakit hindi ba tayo magkikita sa buong magdamag?"

"Hindi ka pupuwede magbantay si Kuya na bahala."

"Pinilit ko siyang ako ang magbabantay sayo,"

"Bakit mo naman ginawa 'yon?"

"Dahil gusto ko,"

"Gusto mo lang?"

"Dahil mahalaga ka,"

"Mahalaga lang?"

"Dahil m-mahal kita..."

"MAHAL DIN KITA." Napalakas yata tawa ko at naging dahilan 'yon para kurutin ako sa tagiliran.

"Matalino kapa ba?"

"Ha? Bakit mo naitanong?"

"Baka kasi sa sobrang alog 'yang utak mo nabawasan ng katalinuhan, haha."

"Ikaw talaga inaasar na naman ako," malambing kong hatak sa braso para lalo kami magkalapit ng puwesto, "Kung magbabantay ka sa akin ikaw na mahiga rito at doon ako sa sofa na 'yon."

"Hindi ho ako ang pasyente, Mr. Erdem Calilap." Kurot sa pisngi ko.

"Eh di magtabi tayo mamaya, Mrs. Calilap." Kurot ko sa baba nito.

"Puwede rin," kinindatan ako.

"Oh no."

"Bakit?"

"Kahinaan talaga namin mga lalaki ang kindat ninyong mga babae."

"Ibang klase ka rin ano? Na-hospital kana nga't lahat nakukuha mo pa maging manyak."

"Sino nagsabi manyak ako??"

"Tingin ko lang,"

"Ah ganoon ba?" Ngisi ko rito na siyang pasok ni Kuya Tolits.

"Mauna na akong umuwi. Iyong mga kaibigan niyo mukhang wala nang balak bumalik. Thania, ikaw nang bahala sa kapatid ko."

"Sige Kuya,"

"May kasalanan pa kayo sa akin ha!"

"Bro, lahat ng iyon ay pagpapanggap lang,"

"Pati 'yong kiss niyo sa office ha?!"

"N-na bigla lang kami pero huwag mo nang isipin 'yon."

"Naku, Kuya Tolits mag-asawa kana please para hindi ko isipin may gusto ka sa mapapangasawa ko."

"Tarantado," batok sa akin.

"Kuya Tolits kita mong kagagaling lang niya sa lost memory tapos ibabalik mo na naman. Umuwi kana nga."

"Hay, oo na. Mga atat kayo masyado. Nga pala, walang nurse na papasok dito ha kaya mag-lock kayo ng kuwarto kung may balak kayong gawin ngayong gabi."

"Aba't talagang---" binato ko ng unan pero mabilis itong nakalabas.

"Manang-mana sa pinagmanahan," sambit ng girlfriend ko habang pinupulot 'yong unan.

"I-lock mo na 'yan tingin ko wala nang dadalaw," utos ko na mabilis din sinunod.

"Busog kapa ba?" Inaayos nito ang mga pagkain na dala nila.

"Busog pa. May mini refrigerator diyan ilagay mo mga pagkain."

"Hay," walang gana nitong binuksan refrigerator pero punong-puno ng laman. "Saan natin ilalagay ito?"

"Alam ko na," tumayo ako saka kinuha ang mga prutas at ibang pagkain. "Samahan mo kong pumasok sa ward ipamigay natin itong mga pagkain. Sayang kung masisira lang at least napakinabangan ng ibang tao."

"Tama! Masaya 'yan. Sige tutulungan na kita riyan sa basket. Kung gusto mong lubos-lubusin puwede rin bawasan nasa loob ng refrigerator palabas kana rin naman bukas."

"Walang problema. Balikan na lang natin kapag naibigay na natin ito."

Umakyat kami sa itaas kung saan nandoon ang ward. Pumasok kami at pinamigay ang prutas. Bumalik kaming muli para kunin ang ibang pagkain sa ref. Halos natira sa amin ay ang saging na piling at tubig. Laking pasalamat ng mga pasyente at tagabantay nila ng makatanggap na pagkain mula sa amin.

"Ang sarap sa pakiramdam." Sabi nito habang pabalik kami sa room.

"Share your blessings."

"Yeah, right."

"Bilisan mong maglakad." Nauuna kong lakad.

"Bagalan mo naman."

"Babagal-bagal ka kasi,"

"Nakakapagod kaya akyat-baba sa hagdanan."

"Exercise rin 'yan,"

"Dahil sa pinagod mo ako sa sofa ka matutulog." Malakas niya kong kinalabugan at tumakbo papasok sa room ko.

"Kahit na kailan ka talaga, Thania." Bulaslas ko pero nakahiga na pala sa kama, "Umusad ka." Ni-lock ko ang pinto.

"Hindi ako sanay na walang unan na kayakap," kinuha ang pillow sa upuan bago bumalik sa pagkakahiga.

"Huwag mo na gamitin 'yan." Hagis ko sa unan, "Puwede mo ko yakapin buong magdamag."

"Hindi ka naman malambot," nguso nito.

"At least matigas."

"Basta huwag ka magulong matulog,"

"Kahit pumatong kapa sa akin,"

"Walang hihilik,"

"Ungol mo lang sapat na,"

Tumama sa mukha ko ang unan, "Parati kana lang may sagot. Matulog na nga tayo."

"Thania." Tawag ko nang makahiga.

"Bakit Erdem?"

"Naaalala mo pa ba 'yong unang araw natin sa camp?"

"Camp? Doon sa mounting climbing na ginawa natin dati?"

"Oo iyon nga,"

"Oh bakit ano ba dapat maalala roon? Sakit sa katawan lang inabot ko ng makaakyat tayo sa bundok."

"Iyon ang hindi ko makalilimutan part sa pag-akyat ng bundok."

"'Yong sumigaw tayo?"

"Hindi,"

"'Yong umihi ka sa mismong bangin ng bundok??"

"Sorry sa mother kalikasan talagang ihing-ihi na ako noon, eh."

"Ayos lang inabot ko sayo bote ng mineral para doon kana iihi sa susunod hindi ba?"

"Tama."

"Ano nga ba 'yong dapat kong maalala roon?"

Humarap ako sa kanya, "Nang may mangyari sa atin."

"Naalala mo talaga?"

"Magaling na ako, ano ba?"

"Pero kalimutan mo na,"

"Ayoko nga, ikaw nakakuha ng virginity ko."

"Ano?!" Bumalikwas.

"Nasa hospital po tayo, Thania." Bangon ko rin.

Pinaghahampas balikat ko, "Buwisit ka sabi mo may experience kana sa s*x!"

"Sinabi ko lang 'yon para hindi mo ko pagtawanan,"

"Nakaiinis pareho tayong virgin that time,"

"Sa sonrang kaba ko dahil umiiyak ka sa sakit parang hindi ko naramdaman kung gaano ba kasarap kasiping ka,"

"No, no way, Erdem. Not now nasa hospital tayo." Bumangon at pinatay ang ilaw.

"Kung ayaw bakit pinatay ang ilaw??"

"Hindi ako makatutulog kung may ilaw na nakabukas. Sorry, hindi talaga ako sanay."

"Sige mahiga kana rito." Tanging nagsisilbing liwanag sa kuwarto ang glow in the dark na nasa kisame.

Gumalaw ang kama marahil tumagilid ito patalikod sa akin. Niyakap ko siya at hinimas ang tiyan.

"Ang alam ko lang kung paano kita mapapatulog ay ang paghimas sa tiyan," bulong ko.

"Salamat," hawak sa braso ko.

I used to heat my whole body. As her stomach was being pulled down I slowly lowered her pants.

"Matulog na tayo," pero ayokong makinig. Pinagpatuloy ko kung ano inumpisahan kong gawin.

When I removed the lower pants I began to play with her p***y. Again I inserted my middle finger into her hole. I could hear her every moan. Sa bawat ungol lalo akong ginaganahan. I just continued protesting until she confronted me and claimed my lips. We both shook our lips while fighting. I miss her kiss so much that it warms my personality.

"Uhhh...."

"Ulitin natin, Thania." I'm tempted to whisper.

"Uhhhh...E-erdem..." Sa bawat paglalim ng daliri ko sa kanyang kaloob looban lalong lumalakas ang kanyang ungol. Ito ang gusto kong marinig mula sa kanyang labi.

"Thania..." Napiga ko ang kanyang dibdib sa sobrang gigil. Sinipsip at dinilaan hanggang sa hindi ako na kontento sa mangyayari.

Since naka-hospital dress ako madali kong naalis ang brief. Wala akong inaksayang oras at ipinasok ko ang aking sandata sa mabasa basang p***y nito. Madulas at mainit ang kaloob looban.

"Ughhhh...." ungol ko. Marahang naglabas-masok ang sandata hanggang sa pabilis nang pabilis. Umaalingawngaw ang bawat halinghing namin sa loob ng kuwarto. Wala kaming pakialam kung may nakaririnig mula sa labas basta nasasarapan kami at mararating ang rurok ng kaligayahan.

"Ughhhh....I'm cuming...." napapahawak sa kanyang unan, "Please, bilisan mo pa Love..."

Gigil kong binilisan hanggang sa nararamdaman kong may mainit na likidong handa nang lumabas. Mabilis, at mabilis. Mas mabilis na labas-masok ginawa ko hanggang sa pareho kaming umungol ng mahaba.

"UhhhhhhhhhhHhhHhhHh........." pareho man hiningal at pinagpawisan alam ko sa sarili kong may susunod pang round two.

Hinalikan ko ang labi nito at sinimulan muling paglaruan ang kanyang dibdib.

"Pahinga naman mahaba pa ang gabi." Huling sabi niya ng sunggaban kong muli ang kaniyang labi.

I ADMIRE the beauty of a boutique of clothes. Samot-saring mabibilhang damit panregalo sa minamahal. Kanina pa si Thania sa fitting room. Mukhang naligayahan mag-iikot sa malaking salamin.

"Love," marahan niyang senyas para lumapit ako rito.

"Ano? Magaganda ba?"

"Kanina pa ako naiinis sa suot ko ayaw magkasya."

"Humingi ka ng ibang size,"

"Pero small size ako," pout niya.

"Ibig sabihin lang 'yan tumataba ka."

"Huwag mo na ako asarin humingi ka medium size sa sales lady." Abot sa akin ng pants.

"Miss excuse pakipalitan ng medium."

"Ah sure wait." Nakuha kaagad nito ang size na nais ko. Pagbalik kinuha kaagad ni Thania saka sinukat.

"Love," muling tawag nito.

"Ayos na?"

"Hindi pa,"

"Bakit mo ko tinatawag?"

"Wala lang baka kasi nakikipagkindatan ka sa mga sales lady, eh."

"Baliw,"

"Hehe, sukat na sa akin pero hindi ko matanggap na medium size na tiyan ko. Oh my kailangan kong mag-gym bago tayo ikasal."

"Papagurin lang sarili," parinig ko.

"At bakit naman ha?"

"Pupunta ka ng gym tapos pag-uwi kung anu-ano kinakain."

"Nakagugutom kaya mag-gym subukan mo para malaman."

"Ayokong magutom, hehe."

"Sira ulo ka talaga!" Naghampasan kami ng hanger.

"Ma'am, Sir bawal po 'yan." Awat ng sales lady.

"Bawal bumili ng damit?" Mataray na usisa ng girlfriend ko.

"Hindi po ang paglaruan 'yong mga hanger. Magbabayad po kayo kung sakaling may maputol kayo."

"Magkano ba lahat ng hanger dito?"

"Ho?"

"Babayaran ko payagan mo lang ako maging masaya kasama siya," turo sa akin.

"Naku ma'am mas maganda sana kung sa bahay niyo na lang gawin 'yan para wala kayong naiistobong ibang tao." Ang dami pala nakatingin sa amin nakakahiya.

"Babayaran ko na 'yan," hawak ko sa kamay nito palapit sa counter.

"Parang gusto ko kumain nang kumain," sambit nito habang naglalakad kami palabas ng mall.

"Hindi ka pa rin nabusog sa kinain natin?"

"Bitin, eh."

"Okay, take out na lang tapos umuwi na tayo marami pa kasi akong gagawin."

"Thank you!"

"Sama kana,"

"Hintayin na lang kita rito sa upuan alam mo na kung ano bibilihin ha?"

"Opo, ma'am."

Tulad ng dati sa favorite niyang kainan. Mahaba nga lang pila kaya tingin ko matatagal pa ako. Tinext ko siyang huwag mainip.

"Erdem Calilap??"

"Uhm?" Familiar 'tong babae. "May I know you?" Nasa likuran ko lang ito at nakapila.

"Nakalimutan mo kaagad. Ako si Professor Diane sa Kingdom University, remember?"

"Ah, kasama ni Kuya Tolits sa faculty."

"Tama!" Hampas sa braso ko. "Ikaw lang ba? Kanina ka pa? Ang haba ng pila, ano? Nakagugutom na."

"Marami nagugutom sa panahon ngayon kaya mahaba pila. Kasama ko si Thania, ang girlfriend ko."

"Nasaan?" Hagilap sa paligid.

"Malapit sa exit ng mall. Nagpabili lang dahil nagugutom daw."

"Siya ba 'yong pakakasalan mo? Akala ko Bebsie pangalan niya. Bago na?"

"Mahabang kuwento pero Thania talaga pangalan ng mapapangasawa ko,"

"I see, si Kuya mo bakit madalang yata pumasok sa KU? Huwag mo sabihin tinututukan niya ang pagiging CEO ng kompanya niyo."

"Ano pa nga ba. Bihira lang siya magturo pero soon magiging focus na ulit kapag CEO na ako."

"Ikaw ang papalit sa kanya. Teka, bakit wala pa asawa kuya mo? Sayang kung tatanda siyang walang...alam mo na...pamilya."

"Wala pa nahahanap. Hindi ko alam kung pihikan siya o ano. Pero sa tingin ko uhaw din 'yon sa kasintahan iyon nga lang walang magkamali."

"Ganoon ba? Kung sakali pala ako pa lang nagkakamali sa kanya,"

"Excuse me?"

"Gusto ko Kuya mo. Since kapatid ka naman niya gusto kong mas mapalapit siya sa akin. Sana pumasok na siya dahil kapag nangyari 'yon liligawan ko siya."

Nasamid ako sa pagiging diretsang tao nito. Akalain mo may natitira pa pala babae sa mundo na manliligaw sa lalaking nagugustuhan. And goodluck sana hindi siya pahirapan ng Kuya.

May kumalabit sa akin. Crossed arm niya kong tinitigan at ang kasama ko. Tumitirik 'yong mata, inis na ginagalaw-galaw ang paa.

"Mahaba na nga pila nakuha mo pa makipag-usap sa ibang tao,"

"Love, nagkakamali ka,"

"So ako pa nagkamali ngayon? Intindihin mo sana na ang tagal ko naghintay sa exit tapos aabutan kong..." sinamaan ng tingin si Diane. "Nakikipag-usap ka rito. Sino ba 'to ha?"

"Pasensiya na, Diane," hingi ko ng paumanhin dahil gulat na gulat ito sa inaasal ni Thania.

"Diane pala. So sa tagal ng pila nagpalitan na rin kayo ng number, tama?"

"Mali ka ng iniisip, Thania. Please, huwag ka gumawa nang gulo rito."

"Sorry, Erdem. Maybe next time na lang ako oorder. Salamat nga pala." Pipigilan ko pa sana si Diane pero humarang si Thania namimilog ang mata sa inis.

"DAMN it, Thania. Pinahiya mo 'yong tao." Sermon ko sa loob ng kotse.

"Malay ko ba na Professor siya,"

"Hindi ka kasi nagtatanong pinairal mo kaagad 'yang selos mo," hampas ko sa manibela.

"Is that something I did to you? Remember I slowed down at the exit."

"Kahit pa isang buwan ka naghintay hindi mo dapat binastos 'yong tao. May pinag-aralan ka naman. Sana aware sayo na pagchismisan ka ng tao. Thania, If you think I'm going to look for someone else please remember all of our sacrifices to keep the marriage going. Makisama ka naman."

"So, ako nga may mali?"

"Pinagsasabihan kita hindi sinisisi."

"Okay," itinaas ang mga kamay tila suko na makipagtalo. "Kasalanan ko na kung kasalanan. Buwisit, naiinis lang naman ako dahil may kumakausap sayo," bubulong-bulong nito.

"Thania, bawasan uminit ang ulo. Mapapaaway tayo niyan. Mabuti na lang kilala siya ni Kuya kung hindi nasa presinto tayo nagpapaliwanag sa nangyari."

"Presinto kaagad? Kabobohan..."

Hindi ko gusto talas ng dila niya. Paano nito nasasabi sa mismong harap ko ang pang-iinsulto. Pinigilan ko na lang huwag magsalita baka kasi humaba ang away hanggang bahay.

"IPAGLULUTO na lang kita, ano gusto mo?" Diretso ko sa kusina pagpasok ng bahay.

"Nawalan ako nang gana." Padabog niyang hinagis ang pinamili sa sofa bago dumiretso sa kuwarto.

"Ipagluluto pa rin kita!" Malakas kong sigaw dito.

Pagkatapos kong magluto pumasok ako sa kuwarto. Nakahiga at nakatalukbong ng kumot. Parang bata. Ewan ko lang, ngayon pang malapit na kami ikasal dapat masanay na ko. Habambuhay ko siyang makakasama kaya nararapat habain ko rin itong pasensiya. Iba mga babae kung magalit lahat madadamay kahit hindi kasali sa usapan.

"Kung gusto mo kumain nasa table lang." Kinuha ko towel saka pumasok ng banyo para mag-shower. "Thania, huwag na sumama loob mo. Alam kong nasaktan ka at nagselos. Oo na, kasalanan ko kung bakit hindi kita inalalang naghihintay sa exit. Pangako hindi na mauulit ang pangyayaring ito." Alam kong naririnig niya sinasabi ko.

"Ilang araw na lang ikakasal na tayo. Marami pa ko dapat malaman tungkol sayo. Sa ngayon iiwasan kong huwag ka magselos para walang away." Bigla bumukas ang pinto. Hinatak ko 'yong towel saka pinangtakip sa ibabang parte ng katawan ko.

"Hindi ka man lang kumatok," halos lumuwa mata ko sa kaba.

"Hindi ka man lang naglo-lock," irap nito diretso sa harap ng salamin para maghilamos.

"Bati na tayo," pout kong tanaw sa reflection ng salamin.

"Bahala ka," matapos magsabon ng mukha nagsipilyo ito.

"Paano ba mawawala galit mo? Gusto mo kumain? may pagkain sa table. Gusto mo maglaro ng games? ready ako riyan. Gusto mo maligo? Paliliguan pa kita." Ngisi ko.

Inirapan lang ako matapos magbanlaw ng bibig.

"Alis nga," sagi sa akin ng lumabas sa banyo.

"Taray mo talaga." Bulong ko. "Kung hindi lang kita mahal talagang iiwan kita. Pero syempre hindi mangyayari ang bagay na 'yon. Bubuntisin muna kita kung iiwan mo rin kaagad ako." Loko-lokong isipan tamang manyak?

"Huwag mo na kausapin 'yang sarili mo, Erdem. Dahil kahit na anong mangyari matutuloy kasal natin." Gusto ko sana labasin ito pero puno ng bula katawan ko.

Nakuha ko na lang ipagpatuloy magsabon sa buong katawan habang may ngiti sa labi.