TINATABLAN pa pala si Cee ng sakit.
Namaluktot siya sa kama at iniyakap ng mahigpit sa sarili ang kumot. Hindi niya alam kung bakit siya biglang trinangkaso. Siguro dahil sa sunud-sunod na pagpupuyat at stress. O baka dahil brokenhearted siya?
"Cee? Are you okay?"
Umungol lamang siya bilang sagot. Masakit ang kasu-kasuan niya. Pumipintig ang ulo niya. Kapag idinidilat niya ang mga mata, parang may pumupukpok sa ulo niya.
Narinig niya ang pagbukas ng pinto ng silid niya. Alam niyang si Ynah iyon.
"Gusto mo bang hindi na ako pumasok, Cee?"
Inalis niya ang pagkakataklob ng kumot at pilit dumilat. Nag-thumbs up si Cee. "Ayos lang ako, Ynah. Kaya ko na 'to."
"Sigurado ka ba?" Naramdaman niya ang pagpatong ng palad nito sa noo niya. "Ang taas ng lagnat mo!"
"Iinom din ako ng gamot mamaya
