BUTAS [M2M]

Chapter 2 - Huling Hiling

MYCO

Nasa harap kami ng hapagkainan ngayon. Katabi ko si Tito Wendel at sa harap naman namin ay sina mama at Conrad.

Sila-sila lang ang nag-uusap. Tungkol ito kung paano nagkakilala sina mama at Conrad. Si Conrad ang boss ni mama sa pinapasukan niyang kompanya. Isa siyang sekretarya doon, at dahil madalas silang magkasama, hindi nagtagal ay nahulog ang loob nila sa isa't-isa. Kalahating taon na din simula nang maging opisyal ang kanilang relasyon. Hindi lang sa akin sinabi ni mama kaagad dahil nag-aalala daw siya sa magiging reaksyon ko.

Hindi naman ako makatingin kay Conrad ng maayos simula kanina pa lang. Nararamdaman ko na tumitingin siya sa akin ngunit hindi ko ito binabalik sa kanya dahil hindi ko alam kung anong reaksyon ang gagawin ko. Iiyak ba? Magagalit? Magwawala? Ano?

Nagagalit ako kay Conrad dahil may pinagsabay siyang tao. Hindi man niya intensyon na mag-ina ang bingwitin, pero ang katotohanang may pinagsasabay siyang tao ay talaga namang nakakasuka.

Napakasama ni Conrad. Akala ko maginoo siya, akala ko mabait siya! Bastos siya! Paano niyang naaatim na mangloko ng tao?!

Naiinis din ako sa sarili ko ngayon. Sana pala ay mas kinilala ko muna siya bago ko ibinigay ang pag-ibig ko sa kanya. Sana kinilatis ko muna siya o nag-imbestiga man lang kung may kinakasama na pala ito o kung may pamilya na.

Ang bobo mo, Myco! Puro ka lang kasi landi!

"Oh, anak, bakit hindi ka kumakain? Pangit ba luto ng tito mo?"

Narinig kong tinanong ako ni mama kaya naman tinigil ko muna ang pagkausap sa aking sarili.

"Maselan na pala sa pagkain itong pamangkin ko, ha." Bigla akong hinead-lock ni Tito Wendel sabay kusot ng aking buhok. Natawa pa nga ako kasi ganto rin lagi ang ginagawa niya sa tuwing binibiro niya ako noong maliit pa ako.

"Tito, hindi! Masarap yung luto mo, pramis!" Tinaas ko pa ang kanang kamay ko tanda na nagsasabi ako ng totoo pero ayaw pa rin ako butiwan ni tito.

"Kayong dalawang mag-tiyuhin, tigilan niyo na iyan at nasa harap tayo ng pagkain." Suway ni mama kaya naman nilubayan na ako ni tito.

"Conrad, pare, kain pa. Ikaw, hindi ba masarap ang luto ko?" Narinig kong tanong ni tito kay Conrad.

"Hindi sa ganon, pre. Masarap naman ang luto mo, kaya lang busog ako at kumain na ako bago ako dumating dito." Sagot naman ni Conrad.

"Ay sayang naman kung ganoon. May dala kasi si Myco na mga dessert kanina. Madami-dami din at pwede nating pagsaluhan."

Nabulunan ako sa tinuran ni mama. Paano kasi, ang tinutukoy niyang dessert ay yung mga pina-take out para sa akin ni Conrad kanina mula sa café.

Napaubo ako dala ng pagkasamid pero mabuti na lang ay may nag-abot sa akin ng baso ng tubig.

"Kff... salam.. kff...mat..." ang sabi ko sa pagitan ng aking pag-ubo.

Habang umiinom ng tubig ay saka ko lang napagtanto na si Conrad ang nag-abot sa akin ng baso. Saglit ko siyang sinipat ngunit binawi ko rin kaagad at tumingin ako kung saan.

"Ayos ka lang ba pamangkin?" Naramdaman kong hinihimas ni Tito Wendel ang aking likod. Tumango lamang ako dahil hinahabol ko ang aking paghinga.

"Ay, anak talaga, hinay-hinay lang. S'ya, kukunin ko na yung mga dala mong dessert dahil alam kong paborito mo ang mga iyon."

Tumayo si mama upang pumunta sa ref. Doon ko kasi nilagay yung mga take-out kanina para hindi masira.

Saglit kong tinapunan ng tingin si Conrad at nagulat ako dahil seryoso itong nakatingin sa akin—o sa braso ni Tito Wendel na nakapatong sa balikat ko.

Palihim ko itong inirapan at hindi ko pa nga alam kung nakita niya. Pero wala na akong pakialam. Mula nang tumapak siya sa bahay namin kanina, hindi ko na siya kaano-ano maliban na lang sa boyfriend siya ni mama.

Agad namang bumalik si mama dala ang mga dessert. May mga cookies, pastries, slices ng cakes at kung anu-ano pa doon. Halos maglaway naman ako dahil nakakita na naman ako ng matamis. Paborito ko kasi ang mga ito kaya natatakam ako.

Kukuha na sana ako pero naalala ko kung kanino pala ito galing. Bigla akong nawalan ng gana at napagdesisyunan kong huwag na lang kumuha.

"Oh, anak, Myco, himala at ayaw mo ata ng matamis?" wika ni mama na may hawak na cookie. Inabot niya ang isang piraso mula sa plato at binigay iyon kay Conrad. Narinig kong nagpasalamat ito at... tama ba ang narinig ko?? Mahal ang tawag niya kay mama??

"H-hindi ma, busog na kasi ako. Kapag may natira kayo, kainin ko na lang bukas." sagot ko naman. Tuluyan na akong nawalan ng gana. Ayoko na.

"Naku, nagpapapayat lang itong pamangkin kong 'to. Huwag kang mag-alala at sexy ka na." Ang biro ni Tito Wendel sa akin. Nagulat ako dahil bigla niyang sinubo sa akin yung kinagatan niyang cookie. Wala naman akong nagawa kundi nguyain na lamang ito.

"Tito naman!" Pabiro ko itong hinampas sa kanyang braso na siyang ikinahalakhak niya.

Natawa na lang din ako. Maigi na siguro ito at para naman malimutan ko ang mga iniisip ko.

"S'ya nga pala, may isa pa kaming i-aanunsyo." Sabi ni mama.

Natigil ang pagkukulitan namin ni Tito Wendel nang marinig si mama. Nagkita ko na nagkatinginan pa sila ni Conrad bago ito bahagyang napatango.

"Ano 'yon ate? Back to back ang announcement niyo ah." wika ni tito.

"Napagdesisyunan naming magpakasal na. Wala pa namang eksaktong petsa ngunit pinaghahandaan na namin ito." sabi ni mama at tinaas niya ang kanyang kamay na may kapansin-pansing singsing.

Hindi ako makapagsalita.

Hindi ko alam kung naririnig nila, ngunit unit-unting nabibiyak ang mundo ko. Unti-unting gumuguho na parang kastilyong buhangin ang lahat ng saya na meron ako kanina. Para akong binabaon ng buhay sa isang hukay habang pilit kong iniaahon ang aking sarili.

First love ko si Conrad. Sa maiksing sandali, na-imagine ko ang buhay ko na kasama siya. Ngunit ngayon, makakasama ko nga siya sa buhay ko hindi bilang kasintahan, ngunit bilang isang ama.

Napakuyom ang kamao ko na nasa ilalim ng mesa. Alam kong dapat maging masaya ako para kay mama kung ikakasal na muli siya, pero sa pagkakataong ito, nakakaramdam ako ng inggit. Ng galit. Ng selos.

Bakit ba walang natitira para sa akin? Hindi ko pa ba oras para lumigaya?

Ang tanga mo! Ang tanga-tanga mo! Nagpapaniwala ka kaagad sa matatamis na salita! Ano ka ngayon Myco! Tignan mo ang sarili mo!

"Oh, Myco, ano't naluluha ka d'yan?"

Narinig ko ang boses ni mama, at dahil sa sinabi niya, agad kong pinahid ang aking pisngi. Doon ko lang napansin na basa pala ito ng luha ko.

"W-wala ma. Tears of joy lang kasi..." Ilang patak na naman ng luha ang umagos mula sa aking mata. Pinilit ko itong punasan pero tila dam ito na patuloy na sa pag-agos pero kailangan kong pigilan.

"...kasi sa wakas nakatagpo ka ulit ng mamahalin. Masaya ako para sayo, mama."

Napangiti si mama at saka tumayo sa kanyang upuan. Lumapit siya sa akin upang ako ay yakapin. Ginantihan ko naman ang pagyakap ni mama at sa oras na iyon, nagdesisyon na ako na kalimutan na lang ang kung anong naramdaman ko kay Conrad. Kakalimutan ko ito alang-alang sa mahal kong mama.

"Mauna na po ako sa kwarto. Gusto ko na po kasing magpahinga. Saka magre-review pa po ako." wika ko at tumayo na mula sa silya.

"Sige lang anak, ako nang bahala dito. Mukhang mag-iinuman pa 'tong mga lalaking 'to." sabi ni mama na ang tinutukoy as sina Tito Wendel at Conrad.

"Mauna ka na pamangkin. Sa kwarto mo pala ako matutulog mamaya. Baka malango ako at hindi ako makapagmaneho ng motor." anas ni tito bago ito natawa.

Sa kwarto ko natutulog si tito sa tuwing bumibisita siya dito kaya naman sanay na ako.

"Wala pong problema, tito." aniko bago tumingin kay mama. "Mauna na po ako, mama... Tito Conrad..."

Bahagya kong tinignan ang lalaki at nakita kong nakatingin din naman siya sa akin.

Hindi ko akalain na ang taong kanina lang ay tinatawag kong 'hon', ay tatawagin ko palang 'tito'. At baka hindi magtagal ay 'papa' na ang itawag ko sa kanya.

Umakyat na ako sa taas at pumasok sa aking kwarto. Kadalasan ay maglilinis muna ako ng sarili bago matulog ngunit sa pagkakataon na ito, tinatamad na ako dahil na rin sa bigat ng dinaramdam ko kanina pa.

Padapa kong binagsak ang aking katawan sa kama. At sa pagtama ko sa malambot na foam, agad na umagos ang mga luha na pinilit kong itago kanina.

Parang dam ang aking mata at hindi ko na mapigilan ang pagpatak ng aking mga luha. Kanina lang ay sobrang saya ko na pakiramdam ko'y nasa langit ako, ngunit bakit ngayon, para akong biglang binagsak sa lupa?

Nakita ko sa mga mata ni mama kanina na masaya siya na kapiling si Conrad. Ito marahil ang unang pagkakataon na nakita ko siyang ganitong kasaya mula nang mamatay si papa. Sino ba naman ako para ipagkait sa kanya ang kasiyahang ito? Napakaraming sinakripisyo si mama upang mapalaki ako sa komportableng pamumuhay at makapag-aral sa isang magandang paaralan. Walang makakapantay sa pagmamahal na ibinigay niya sa akin.

Kaya sa oras na ito, kakalimutan ko na kung anuman ang naging ugnayan namin ni Conrad. Kakalimutan ko na na ang isang walang alam na tulad ko ay umibig sa isang lalaking saglit ko lamang nakilala. Maigi na siguro iyon dahil habang maaga pa ay matapos na agad kung ano ang nararamdaman ko.

Oo, masakit. Pero mas masakit sa akin na makita na masasaktan si mama. Mahal na mahal ko siya, siya ang pinakamahalagang tao sa aking buhay.

At dito nagtatapos ang maiksing kwento ng aking first love. Ang mahiyaing baklang gaya ko ay nagawang umibig sa unang pagkakataon ngunit sinong mag-aakala na ang taong una kong naging 'boyfriend' ay 'boyfriend' din pala ni mama at engaged na sila.

Iniyak ko lang ang lahat nang gabing iyon. Gusto ko'y kinabukasan, magisisimula ako nang walang inaalala, na maluwag ang kalooban, at hindi nasasaktan.

*

Nagising ako nang kusa dahil naramdaman kong may tila gumagapang sa aking balat. Madilim pa ang paligid kaya naman alam kong maaga pa.

Tumingin ako sa aking tabi at nakita ko si Tito Wendel doon. Amoy alak pa ito. Kadalasan ay sa sahig siya ng kwarto ko natutulog at naglalatag ng comforter. Ngunit nagtataka ako kung bakit ngayon ay sa mismong kama ko siya humiga.

Nakayakap ang kanyang braso sa aking baywang na siyang gumising sa akin dahil nakikiliti ako. Ang ulo naman niya'y bahagyang nakasiksik sa aking leeg kaya nararamdaman ko ang mainit at amoy alak niyang hininga.

Di ko alam kung bakit nakaganito si tito.

Inayos ko na lang ang kanyang posisyon sa pagkakahiga at bumangon ako upang uminom ng tubig sa kusina. Mukhang na-dehydrate ata ako kakaiyak ko kanina.

Sinilip ko ang digital clock sa aking mesa at pinapakita nito ang oras na 2:37 AM. Napakaaga pa pala talaga.

Tahimik akong lumabas ng kwarto. Kahit na walang ilaw ay kabisado ko naman ang kusina. Agad akong nagtungo sa ref na nagbigay ng liwanag sa aking pagbukas nito. Nakita ko pa na may ilang dessert pa palang natira mula kanina kaya naman naisipan ko itong lantakan.

Umupo ako ng kaunti sa harap ng ref at isa-isang kinuha ang tirang pastry. Pagkatapos ay sinunod ko ang isang slice ng cake. Binilisan ko ang pagkain dahil sumisingaw ang ref at baka mahuli ako ni mama sa ginagawa ko.

Tumayo na ako at sinara ang pinto ng ref, ngunit halos atakihin ako sa puso nang may maaninag akong katawan sa tabi nito.

Nasisilayan ng kaunting liwanag mula sa buwan ang katawan ng isang tao. Napahakbang akong paurong dahil sa takot at di inaasahang mapapatid ako ng maliit na bangko na nasa kusina.

Akala ko ay babagsak na ako ngunit naramdaman ko ang matipunong braso na lumingkis sa aking likod para pigilan ang aking pagbagsak.

"Ahh—!"

Napasigaw ako sa gulat ngunit tinakpan ng isang di kilalang kamay ang aking bibig na tila pinipigilan akong lumikha ng tunog.

May nakapasok bang magnanakaw sa bahay namin?!

Nagpumiglas ako upang makatakas ngunit di hamak na mas malakas ang katawang nakapulupot sa akin.

"Sshhh," narinig ko ang boses na malapit sa aking tainga. "Ako 'to. Wag kang maingay, Myco."

Nanlaki ang aking mata nang mapagtantong si Conrad pala ang lalaking ito. Naramdaman kong lumuwang ang pagkakakapit niya sa akin kaya naman nagkaroon ako ng pagkakataon na itulak siya.

"Tito Conrad! Anong ginagawa mo dito!" Pasigaw na bulong ko dito. "Anong ginagawa mo?"

"Dito na ako pinatulog ng mama mo at gabi na kami natapos sa inuman." wika ni Conrad. Amoy alak din ang kanyang bibig at halata ngang lasing ito base sa kanyang pagsasalita.

Nakakaramdam lang ako ng inis sa taong ito kaya naman naisip kong umalis na lang.

"Saglit, Myco..."

Naramdaman kong hinawakan ako ni Conrad sa braso kaya naman pinilit ko itong tanggalin.

"Ano ba? Ano po bang kailangan niyo?" Bumubulong pa rin ako dahil ayokong gumawa ng ingay at baka magising sina mama at Tito Wendel.

"Myco, magpapaliwanag ako..." usal ni Conrad. Dumapo ang kamay niya sa aking kamay at marahang hinaplos ito. Gaya ng ginagawa niya noong nagdadate kami kanina.

Parang napapaso ang aking balat sa kanyang paghawak kaya naman mabilis kong binawi ang aking kamay.

"Wag na kayong magpaliwanag. Narinig ko na ang istorya niyo kanina." wika ko.

"Hon, please... Pakinggan mo 'ko. Magpapaliwanag ako."

Nagpantig ang tainga ko sa aking narinig. Napaka kapal pala ng mukha ni Conrad para tawagin akong 'hon', samantalang tinatawag niya ang mama ko na 'mahal'.

"Wag na wag mo na akong matawag na ganyan. Tapos na ang lahat sa atin. Kalimutan na natin kung ano mang ugnayan ang meron tayo noon. Parang awa mo na, ayokong masaktan si mama... huwag mong sasaktan si mama."

Naluluha na naman ako.

Sinamantala ko ang madilim na kapaligiran at hinayaan na lang ang luha na dumaloy sa aking mga mata. Kanina lang ay umiiyak ako, ngayon ay umiiyak pa rin. Bakit ba ganito.

"Myco, ssshhhh... tama na. Patawarin mo ako."

Naramdaman ko ang pagkulong ni Conrad sa akin gamit ang kanyang mga bisig. Mas lalo akong naiyak.

Kanina ko pa gustong may mag-comfort sa akin, yung yayakapin ako ng mahigpit habang iniiyak ko ang sakit na nararamdaman ko. Hindi ko inaakala na ang comfort na ito ay manggagaling mismo sa taong may dahilan kung bakit ako nahihirapan ngayon.

"Kalimutan mo na ang lahat ng nangyari sa atin, nakikiusap ako..." ang sabi ko sa gitna ng aking paghikbi. Hinimas ni Conrad ang aking likod at may humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. "Mahal na mahal ko si mama..."

Hindi kaagad nakapagsalita si Conrad. Ilang saglit din ang naging katahimikan bago ko narinig muli ang boses niya.

"Susubukan ko. Pero please, sana wag mo akong iwasan gaya mg ginawa mo kanina." Naramdaman kong dinampi ni Conrad ang kanyang labi sa tuktok ng aking ulo habang patuloy na hinimas ang aking likod.

"Magiging ama na kita, kaya hindi naman kita maiiwasan." ang wika ko.

"Myco, may gusto akong ipaliwanag..."

"Tito Conrad, kahit na anong sabihin niyo, ikakasal na kayo ni mama. Sana maging kuntento na kayo."

"Kung gayon, may isa lang akong hiling. Pagkatapos ay kalilimutan ko na ang lahat gaya ng gusto mo. Magsisimula ulit tayo." bulong ni Conrad sa akin. Nakayakap pa rin siya sa akin kaya ramdam ko pa rin ang kanyang hininga sa aking tainga at ang init ng kanyang katawan.

"Ano po yon?" Kung ito na ang huling hiling niya bago kami makapagsimula at gawin ang tama, walang masama kung ibibigay ko ito.

"Halikan mo ako."

Nabigla ako sa sinabi niya kaya naman naitulak ko si Conrad. Nahihibang na ba siya?!

"Ano bang sinasabi mo? Hindi ka ba nakikinig sa akin?!" Napalakas ng bahagya ang aking boses ngunit nakontrol ko rin ito kaagad.

"Huli na ito Myco. Alaala man lang para sa akin." Kinabig niya muli ang aking katawan palapit sa kanya.

"Baliw ka na! Hindi ako papayag!"

Ngunit ayaw paawat ni Conrad. Mas hinila niya ang aking katawan hanggang sa magsalubong ang aming mga labi.

Wala siyang sinayang na panahon. Naramdaman ko ang paggalaw ng labi ni Conrad at ang pagkatok ng kanyang dila sa aking bunganga.

Hindi! Hindi to pwede!

Nanlaban ako at pilit na inihiwalay ang sarili ko sa kanya.

"Tito Conrad, lasing lang kayo! Itigil niyo yan!" Giit ko nang mapaglayo ko ang aming mga labi.

Gusto kong sumigaw ngunit ayaw kong makita kami ni mama o ni tito sa ganitong posisyon.

Hindi talaga ito nakikinig at hinawakan niya ang likod ng aking ulo at kinabig ito palapit sa kanyang mukha. Mula sa liwanag ng nagmumula sa bintana, naaninag ko ang mata ni Conrad na nakatingin sa akin. Seryoso ito ngunit may kung anong nakatago sa likod nito.

"Huli na 'to, Myco..." bulong niya at muli na naman niya akong hinalikan.

Sinubukan ko siyang itulak ngunit mahigpit ang kanyang pagkakakapit sa aking ulo at baywang. Pilit niyang ibinubuka ang aking bibig gamit ang kanyang dila.

Sa oras na ito. Nakakaramdam na ako ng init. Init na hindi ko maipaliwanag. Ito yung init na naramdaman ko noong nasa kotse kami kanina ni Conrad.

"Hmmm.."

Narinig ko ang mahinang u n g o l niya.

Nanapikit na lang ako at nagpaubaya. Huling beses na naman ito at pagbibigyan ko na rin ang aking sarili.

Lumaban ako ng halik at sa pagkakataong iyon, hinayaan ko na si Conrad na galugarin ang loob ng aking bunganga. Napakapit ako sa kanyang dibdib habang kami'y nagpapalitan ng likido sa bibig at pinagsasaluhan ang isang mapusok na halik.

Para itong bata na sumu s u s o sa aking dila. Gutom na gutom ito na para bang gusto niya akong lamunin. Ganoon din ang ginanti ko sa kanya. Nage-espadahan ang aming mga dila at ni isa ay walang gustong magpatalo.

Narandaman ko na bumaba ang kanyang halik mula sa aking bibig papunta sa aking pisngi hanggang leeg. Dinidilaan ni Conrad ang aking balat na para bang isa akong masarap na putahe.

"Con—Tito Conrad..." Napaigtad ako nang ipasok niya ang kanyang kamay sa aking suot na t-shirt at dinakma ang aking dibdib.

Pinaglaruan niya ang aking u t o n g na nabuhay dahil sa kanyang malilikot na daliri.

"Conrad..." bulong niya nang saglit niyang tantanan ang paghalik sa aking leeg. "Conrad ang itawag mo sa'kin."

Pagkatapos ay muli na naman niyang nilantakan ang aking leeg habang pinipisil ang aking nakatayong u t o n g.

Hindi lang u t o n g ko ang nakatayo ngayon. Ramdam ko rin ang alaga ni Conrad na gising na gising at kumikiskis sa aking puson. Ginalaw ko ang aking katawan at mas lalong ginalit ang alagang niyang nakabalot sa kanyang salawal.

Naramdaman ito ni Conrad kaya naman bumalik siya sa paglantak ng aking bunganga.

Unti-unting siyang naglakad hanggang sa maramdaman ko ang pagbangga ng aking pang-upo sa lababo. Binuhat niya ako upang mapaupo ako sa taas at saka tinuloy ang aming pag la lap la pan.

"Ahh, Conrad...!"

Nagulat ako dahil biglang pinasok ni Conrad ang kanyang ulo sa suot kong damit at sinimulang s u s u hin ang aking dibdib. Nakipag lap lap an siya sa aking u t o n g gaya ng ginawa niya sa aking dila.

"Con.... hah, Conrad..."

Hindi ko alam kung malakas ba ang pag-u n g ol ko ngunit hindi ko na mapigilan ito dahil sa sarap na aking nadarama. Nararamdaman ko na naman ang paglalaway ng alaga ko.

"P ut an gin a Myco, ang sarap mo..." narinig kong sinabi ni Conrad bago nito muling sup s upin ang aking u t o n g.

Napapaliyad ako sa bawat s ups op na ginagawa niya kaya nararamdaman ko ang kanyang b u r a t na tumatama sa aking hita.

Nagpadala na ako sa anod ng ka li b u gan at ginantihan ang pagpapaligaya na ginagawa ni Conrad. Marahan ko siyang tinulak at saka bumaba mula sa lababo. Sinandal ko siya doon bago ako lumuhod sa harap niya.

Naaninag ko ang pagkagulat sa kanyang mukha ngunit agad itong napalitan ng kakaibang pagngisi.

"Gusto mo ba ng b u r a t ko? Ha?" Hinawakan ni Conrad ang likod ng aking ulo at indiniin sa mukha ko ang kanyang balot na a r i. Nasamyo ko kaagad ang barako nitong amoy na siyang lalong nagpa l i b o g sa akin.

Huli na ito, Myco. Kaya sulitin mo na.

Dali-dali kong binaba ang suot niyang shorts at bumungad kaagad sa akin ang ulo ng kanyang b u r at na nakasilip sa garter ng kanyang brief.

Ulo pa lang ay alam ko nang malaki ang kargada ni Conrad. Halos sing-laki ng itlog ng manok ang ulo nito. Dahan-dahan ko itong dinilaan nang hindi tinatanggal sa pagkakakulong sa loob ng brief.

"Ahhh... P u t a n g i n a Myco, ganyan nga, dilaan mo..."

Pinaulanan ko ng maliliit na halik ang ulo ng b u r a t ni Conrad na sa tingin ko'y lalong nagpasabik sa kanya.

"S h it... T an g in a mo Myco, ilabas mo na yang b u r a t ko at c h u p a i n mo na!"

"Shhh... Wag kang maingay Conrad, kung ayaw mong itigil ko 'to." Nagbanta ako sa kanya dahil napalakas ang kanyang boses.

Tumango-tango lamang siya na parang isang masunuring bata.

Pinasadahan ko ng paghagod ng aking dila ang umbok sa labas ng itim na brief ni Conrad na siyang nagpaigtad sa kanya. Nagtagal akong dilaan ang malaking b a y a g nito kahit na nababalot pa ito ng saplot.

Unang beses ko itong gagawin kaya kinakabahan ako. Tanging sa mga gay p o r n ko lamang napapanood ang mga ganito. Pero siguro ang nagpalakas ng aking loob ay ang l i b o g na nararamdaman ko ngayon.

Binaba ko na ang sagabal na tela at sumampal sa akin ang ga-bakal sa tigas na a r i ni Conrad. Hinawakan ko ito at dinama ang init nito. Pumipintig-pintig ang mga ugat nito na para bang hawak ko ang kanyang puso.

"S hi t..." sambit ko sa ilalim ng aking hininga. Napakalaki ng b u r a t ni Conrad na sa tantya ko ay nasa walong pulgada at tila sing-taba ito ng lata ng sardinas.

Napalunok ako dahil hindi ko alam kung anong pinasok ko. O ang ipapasok ko sa aking bunganga.

"Tititigan mo na lang ba yang b u r a t ko o ano?" Hindi makapaghintay na wika ni Conrad.

Sinumulan kong dilaan ang ulo nito at ipinasok ito sa aking bibig. Inikot-ikot ko ang dila ko dito bago pinaglaruan ng aking dila ang guhit na butas sa tuktok nito.

"Ta n gi na... ahhh... sarap niyan!"

Pagkatapos ay dinilaan ko na ang kahabaan ng kanyang a r i. Randam ko ang ugat nito sa bawat paghagod ng aking dila. Pinaulit-ulit ko lang ito at paminsan-minsan ay sinusubukan kong isubo ang kahit na kalahati ng kanyang b u r at.

"Myco... ganyan nga.. hah, ang init ng bibig mo, sarap k a n t u t i n."

Niluwa ko ang a r i niya at muli siyang pinagsabihan, "Di ba sabi ko manahimik ka?"

"Pasensya na Myco, ang sarap kasi ng bibig mo..."

Tinignan ko siya ng masama habang sin a s a l s a l ang kanyang matigas na b u r a t. Nakita ko naman kung paano niya pigilan ang kanyang pag-u n g o l. Napapapikit ito sa sarap at randam ko na kina k a d y o t niya ang b u r at niya sa aking kamay.

Mas binilisan ko ang pagsa s al s al. Nangingintab na ang ulo ng kanyang a r i dahil sa paunang katas nito.

"Subo mo na... Myco, hon, c h u p a i n mo na ko..." Rinig ko ang pagmamakaawa sa boses ni Conrad kaya naman pinagbigyan ko na ang kanyang hiling.

Nagsumula muli akong c h u p a i n ang k a r g a d a ni Conrad na para bang bihasa ako. Nalalasahan ko na din ang kanyang paunang katas kaya naman mas na l il ib u ga n at ginaganahan ako.

"Haaah... ganyan nga..."

Pabulong na lang ang u n g o l ni Conrad marahil sa takot na bitinin ko siya.

"Ang galing mo, hon, p u t a... sarap ng bibig mo..."

Patuloy lang ako sa ginagawa ko at ako din mismo ay nakakaramdam ng pagkasabik sa gitnang parte ko. Gusto kong hawakan ang sarili ko ngunit pinigilan ko ito.

Taas baba ang ulo ko habang marahang sinasalubong ang pag-indayog ng bewang ni Conrad.

"Hon, k a n t u t i n ko na yang bibig mo."

Hindi ito isang tanong na kailangan ng sagot. Isa itong utos. Bigla niyang hinawakan ang likod ng aking ulo at sinimulang k a n t u t i n ang aking bibig.

Na k ak al i b o g ang mga tunog na nililikha ng aking pag c h u p a. Nararamdaman kong malapit na akong labasan kahit na hindi ko hinahawakan ang aking sarili.

Umaabot sa lalamunan mo ang ulo ng b u r a t ni Conrad kaya naman bahagya kong tinutulak ang kanyang hita dahil hindi ako makahinga. Pero mukhang wala siyang pakialam at patuloy lang siya sa pag k a d y o t.

"Ahhh... pu ta n gi na ng bibig yan, mas masikip pa sa p u k e... ahhhhhahh... t a ng i na ng yan!"

Pabilis ng pabilis ang paglabas-masok ng b u r a t niya sa makipot kong bibig. Alam kong malapit na itong labasan.

"Malapit na ko hon, inumin mo 'tong t a m o d ko... ahhhh! Ayan na...."

"Hon... haaah! P ut a ng i na, lalabas na... AHHHH..."

Naramdaman mo ang pagpintig ng b u r a t ni Conrad kasabay ng pagdeposito ng kanyang t a m o d sa aking bibig. Nakailang putok din ito, bago niya hinila ang medyo malambot niyang a r i.

Hindi ko maintindihan ang lasa ng t a m o d. Matamis na may halong ibang lasa. Pero di ko inaasahan na masasarapan pala ako sa t a m o d kaya naman nilunok ko na iyon.

"S h i t, p ut a ng in a ka hon, nilunok mo?"

Tumayo na ako sa pagkakaluhod. Medyo namanhid ang binti ko ngunit alam kong kaya ko pang maglakad.

Pumunta ako sa lababo at saka nagmumog. Pagkatapos ay muli ko siyang hinarap.

"Pinagbigyan na kita sa huling hiling mo. Kaya wag mo na akong tawaging ganyan." Wika ko.

Oo, nadala ako ng tawag ng laman. Nadala ako ng l i b o g. Ngunit pinapangako ko na hindi na ito mauulit.

"Myco..."

"Matutulog na ako... Tito Conrad."

Iniwan ko na siya sa kusina. Wala na akong pakialam kung nakalabas pa ang b u r a t niya. Bahala siya sa sarili niya.

Bumalik ako ng kwarto at nakita ko na natutulog pa rin si Tito Wendel sa kama ko. Nakatalikod ito sa akin kaya naman naisip ko na pagkakataon ko nang magpalabas.

Agad among lumuhod at sinandal ang likod ko sa pinto. Pinakawalan ko ang galit kong alaga na kanina pa umiiyak ng paunang katas. Si n als al ko ito ng mabilis hanggang sa nagpakawala na ako.

Biglang pumasok sa isip ko ang l i b o g na itsura ni Conrad habang sinu s u s o ko ang a r i niya.

"Ahhh... Conrad..!"

Di ko napigilan ang mahinang u n g o l mula sa aking bibig.

Nang mahimasmasan ay agad akong tumayo at kumuha ng tissue mula sa aking study table. Nag-spray din ako ng alcohol sa aking kamay at sa paligid para di mangamoy t a m o d ang kwarto ko. Buti na lang din ay bukas ang bintana.

Umupo muna ako sa gilid ng aking kama. Hindi pa rin ako makapaniwala na ang unang karanasan kong makahawak at makatikim ng a r i ng ibang lalaki ay yun pang sa fiancé ng mama ko.

Nanginginig ako ngayon. Yung adrenaline rush na dulot ng l i b o g ko kanina ay tuluyan nang nawala at napalitan ng pag-alala.

Paano ko ito nagawa sa aking ina?

"Sorry mama," bulong ko sa aking sarili bago ako muling nahiga.

Hindi ako relihiyoso ngunit sa isang saglit, napadasal ako sa kung sino man ang nakakarinig. Sana sa aking paggising, panaginip lang pala ang lahat at hindi totoo ang mga nangyari ngayon.

Wakas ng Chapter 2 ———x