Sinfully Mine

Chapter 14

Chapter 14

"HAVE you heard?" gulat na tanong ng isa nila na schoolmate "The whole volleyball and cheerleading team's cars got smashed."

"Ano?" mga biglang tugon nang mga ito. Tumango naman ang nagkikwento.

"Have you heard?" bigla na naman na tanong nang isang hingal na lalaki na pumasok sa library.

'We already heard the news." the current group rolled their eyes.

"No. May bago ngayon. The whole volleyball and cheerleading team got suspended."

"ANO?"

"Hindi lang iyon, tinanggal na din as team captain si Edmund. Mukhang ma-e-expel din ito dahil sa dami ng violations sa student-athlete code."

Napataas ang kilay nilang dalawa ni Danielle sa narinig. Nasa library sila ngayon at kasalukuyan na nagreresearch nang group work nila nang bigla nalang nagsi-ingay sa labas. Nakitsismis na din ang mga kaschoolmate nila kaya't rinig na rinig nila ang mga nangyayari sa labas.

Nagsitinginan bigla ang mga nagkikwentuhan sa kaniya. Tinaasan niya ito ng kilay.

"What?" mataray na tanong niya dito. Panay lamang ang pagtitig nito sa kaniya "If you don't have something to say then better find someone else to annoy."

Napahagikgik naman si Danielle sa tabi ko habang namutla naman ang mga nakatitig sa akin. Umiwas ang mga ito nang tingin ngunit ibinaling lang din uli sa akin. May isa dito na naglakas loob na nagtanong.

"Ikaw ba ang may pakana sa mga nangyayari kina Edmund?"

Lahat ng tao napatitig sa kaniya. Ramdam niya ang akusasyon sa mga mata nito. Magsasalita na sana siya nang may magsalita sa likod niya.

"No." Nanlamig ang buong katawan niya sa pamilyar na boses. Glancing at her back, her eyes went wide at Enrico. "I did."

He was blankly staring at the people. Namilog ang mga mata nito nang malaman na si Enrico pala ang may pakana. Kahit ako nabigla nang malaman ito. She was the one who thrashed the whole team's car yet the suspension wasn't hers. Pero hindi dapat akuin ni Enrico ang kasalanan niya.

Magsasalita na sana siya pero tinitigan agad siya ni Enrico dahilan para mapaurong ang dila niya. His eyes locked her in place. He commanded her with his eyes not to speak. Kaya itinikom niya ang bibig niya.

The thing about Enrico is kahit titigan siya nito nang malamig, there was desperation and care in his eyes. Kaya naman ni minsan hindi niya naramdaman na kinokontrol o tinatakot siya nito.

Hinawakan nito ang kamay niya at dahan-dahan na pinatayo siya. Ibinaling ni Enrico ang mata sa lahat ng nanunuod at nagsabi.

"Nobody messes with my baby. Anyone who dares to try to hurt her will go through me. Understood?" matalim nito na boses.

Lahat naman napa-oo sa kaniya. Nang magustuhan ang sagot, bumalik ang masayahin nito na mukha at kumaway sa lahat. Napakurap-kurap naman siya sap ag-iba ng mood nito. Bipolar ba to na Enrico na ito?

Hindi na siya nakapag-isip dahil hinila na siya nito palabas ng library. Nakanganga naman na kumaway sa kaniya si Danielle habang siya naman biglang-bigla pa sa mga ginawa nito. Nang makarating sila sa university garden saka lang siya nito hinarap.

"Are you okay?" malambing na tanong nito sa kaniya.

Tumango siya dito. Nawala naman ang kaba sa mga mata nito sa sagot ko.

"Why did you do it?" tanong niya nang bumaba ang mata nito.

"He made you cry." Simpleng sagot nito. Her eyebrow rose in disbelief. What does it matter if she cried like a kid? It didn't make any sense. She pursed her lips in thought. What possibly could urged him to defend her?

"I was the one who thrashed the car." Sagot niya dito.

Napangisi naman ito sa kaniya "I know. I saw it."

"You did?" bigla niya na tanong dito.

"Yep. Kaya kinuha ko yung cctv video nun at dinelete para hindi ka mahuli."

"Really?" bigla na naman niya na tanong dito. Tumango ito sa kaniya.

"You and Danielle did a pretty good job."

"Diba. It was exhilarating smashing and painting their car." Hagikgik niya. Tanda niya pa din yung gabi na pumislit sila sa loob nang university para lang sirain ang gulong at pinturahan ang mga kotse nito. Alam niya na hanggang 10pm ang practices nito kaya't nasira nila ang kotse ng mga ito. "Besides those were only cheap cars. But the problem is you just announced to everyone na ikaw ang nagpasuspend at nagthrash ng car nila. Enrico you can get in trouble."

"Stop worrying." Paghaplos nito sa pisngi "I'll be fine. Besides mas malala ang kaso nila. Drinking alcohol and taking drugs before a game is a great offense."

Napatango siya dito. Hindi niya alam na ginagawa pala iyon ni Edmund. Alam naman niya na umiinom ito kagaya niya pero hindi niya aakalain na iinom ito bago ang game. Mas lalo na ang paggamit nito ng droga.

Napahinga siya ng malalim at tinitigan ito. "You didn't have to do any of those Enrico."

"But I want to." Diin nito sa kaniya "Everything about you matters to me."

Nahagip niya ang kaniyang hininga. Naninikip na naman ang puso niya kagaya ng dati. Enrico's words and actions are doing crazy stuffs inside of her. hindi niya ito maintindihan. Ayaw niya isipan ito nang kung ano-anu. Mahirap ang mag-assume. At mas mahirap kung tama ang nasa isip niya.

Umiling siya dito at nagpawala nang hininga. "Halika."

"Saan tayo pupunta?" kunot-noo na tanong nito habang hila-hila ko siya papunta sa parking lot.

I flashed him a smile. Napatitig naman ito sa mga labi ko. "Ililibre kita. Bayad ko sa pagtulong sa akin. My treat."

"Baby if I knew you'd be this generous matagal na ko nakipag-ayaw. May iba ka pa ba diyan na kaaway?"

Tinampal niya ito sa noo. "Loko loko ka din talaga."

Ngumisi naman ito na pinagbuksan siya nang pinto. Inirapan niya ito at pinaandar na ang kotse. Kumain sila sa isang sikat na restaurant. Pakatapos nito ay naglakad lakad sila sa Manila Bay. They were holding hands like a total couple kaya naman hindi maiwasan na mapahiyaw sa kilig ang mga nakakadaan sa kanila.

Nagpaalam siya dito na pupunta muna ng restroom. Pagkabalik niya ilang minuto lamang ang nakakalipas ay pinagkakaguluhan na ito ng mga fans. A grin formed on her lips when she saw Enrico struggling with the crowd of fans.

Pinagtutulukan at agawan na ito ng mga babae. His gaze fell on her and a desperate plead for help fell on his eyes. Para itong bata na nagmamakaawa sa ina na tulungan siya. Shaking her head, she grinned at him and walked in their direction. Ngumisi ito sa kaniya at naglakad papunta sa gawi niya.

"Sorry ladies I have to go." Enrico said ng magkalapit na sila "Gagawa pa kami ng baby."

Pinihit niya ito sa tagiliran. "Anong gagawa ng baby ka diyan!"

"Joke lang. I was meant to say papakainin ko ang baby ko." pag ngiti naman nito sa kaniya. Inirapan niya ito habang ang mga fans naman nito tumitili sa kilig. Umalis na sila at nagtungo sa bahay ni Gigi. She was about to say goodbye to Enrico ng biglang bumukas ang gate ng bahay nila at lumabas ang mga magulang niya.

"Daddy? Mommy?" bigla niya na tugon sa seryoso na mukha ng kaniyang ama at nakangiti na kaniyang ina.

"Sino iyan Gigi? Boyfriend mo?" dire-diretso na tanong ng kaniyang Daddy.

"Uhhh...ummm." nauutal niya na tugon. Ano ba ang sasabihin niya? Oo pero hindi? Aish. She was about to make an excuse ng bigla nalang lumabas sa kotse nito si Enrico. She signalled with her eyes na pumasok uli ito pero dire-diretso ito na nagmano sa kaniyang mga magulang at nagsalita.

"Yes po. I'm Gigi's boyfriend."

Sheeeeeet. Ba't ka nagsabi??? Oh my gulay!

Halos gusto niya lamunin ng lupa sa mga titig ng kaniyang mga magulang. She is so dead!

TAHIMIK sila na pumasok ni Enrico sa loob ng bahay. Pinauna niya muna ang mga magulang niya para makapag-usap sila ni Enrico. They need a plan ASAP.

"Your father doesn't own a gun does he?" tanong nito. Napatitig naman siya sa naka-hang na riffle sa dingding nila. Sinundan ni Enrico ang mga tingin niya at namutla sa nakita.

"I think I just answered your question." Mahina niya dito na tugon. Napalunok ito ng bahagya "Don't worry I'll collect your ashes and give it to your parents. I'll even place it in a beautiful vase."

Umawang ang labi nito at napangisi "You're not helping baby."

"Sorry. Just keep your s*x comments to yourself and be yourself. Well, the gentleman self if you know what I mean." pag-aassure niya dito.

Nakarating na sila sa dinning area kung saan nakaupo na parehas ang kaniyang mga magulang. Umupo siya sa kabilang side ng ama niya habang sa tabi niya naman si Enrico umupo. Blangko lamang ang mukha ng ama niya habang nakangiti naman ng maigi ang nanay niya.

"Enrico these are my parents. Claudia and Timothy Sandoval. Mom and Dad this is Enrico." She introduced him to her parents. Her mother eagerly grinned while her father remained quite in his seat.

"Hello Enrico! Are you perhaps the Enrico Bernardini?" tanong ng kaniyang ina.

"Opo Mrs. Sandoval."

"Oh husg masyado na pormal ang Mrs. Sandoval. Call me Tita Claudia!" Tumango naman si Enrico dahilan para mapangiti ang nanay niya.

"I hate to intrude but I didn't know Gigi and you are in a relationship. Kailan ba kayo nagkakilala?" her mother asked.

"We met a few weeks ago at a bar noong birthday ng friend niya." Pag-explain ni Enrico. "But I've known your daughter 2 years ago noong nanuod ako sa concert ninyo. She was also at the VIP section kasama ang best friend niya na si Danielle when I spotted her."

Napaawang ang labi niya dito. She didn't know about this information. She looked at him at ngumiti ito sa kaniya.

"Ever since then I had a crush on her but I kept it to myself since may boyfriend pa siya that time. Kaya when I was given the chance to get to know her, I grabbed the oppurtunity." pagdadagdag pa nito.

"How long have you been together?" tanong uli ng nanay niya.

"A week palang po Mommy." sagot naman niya. Siyempre ang isasagot niya ang totoo dahil alam ng mga ito nakakabreak niya palang kay Edmund. Baka nga magtaka pa ito na ang bilis niya nakahanap ng bago.

"Bago palang pala. You don't even know each other that much." biglang salita ng kaniyang ama. Her eyes widened when he spoke. Totoo naman hindi pa nito kilala ang isa't isa.

"Yes that's true po sir. But in the week that I've been with Gigi I learned that she is a gem that only a few people give credit for." mahinahon na tugon ni Enrico.

He glanced at her and squeezed her hand "She's actually the most loyal, loving and driven person I've ever known. She loves passionately that's why it hurts whenever someone breaks the trust she has formed. Louisa is real, she doesn't hide what she feels and she outrightly tells you you're wrong. Most people won't try to look what is inside of her because of her tough personality. But if you look behind the mask, you'll see a real treasure.And I'm real honored to be able to see it."

Lumagabog bigla ang dibdib niya. Her insides warmed at Enrico's words. Hindi niya alam na ito pala ang pagkakakita nito sa kaniya. Hindi niya napansin na may luha na pala na tumulo sa kaniyang mata dahilan dahan dahan nito na pinahid.

Umiwas siya ng tingin at nahuli niya na naluha din ang kaniyang Ina. Her father was still blankly looking at them pero kita niya sa mata nito ang pag-aproba. In that moment, she felt something different. Like it felt right.

Pakatapos nila na kumain, inanyayahan ng ama niya si Enrico sa hardin. She knew they were about to have "The Talk" kaya sinundan niya ito. Nahuli naman siya ng kaniyang ama kaya wala siya ibang nagawa kung hindi ay maghintay sa mga ito sa sala.

They were talking for about an hour. Nang pumasok ang mga ito parehas ito na naghahalakhakan. Tumango at nakipagkamay pa ito sa kaniyang ama bago ibinaling ang atensyon sa kaniya. She asked him with her eyes kung ano ang pinag-usapan ng mga ito.

"Gigi ihatid mo na si Enrico sa labas." utos sa kaniya ng ama. Tumango siya dito at inihatid na ito sa labas. Nang makaabot sila sa kotse dali-dali niya ito na tinanong.

"Kamusta? What did Daddy say?" tanong niya agad. Napangisi si Enrico at ipinihit ng braso nito ang bewang niya para mapalapit ang dibdib niya dito. Napahawak naman siya sa matitigas nito na braso.

"He just asked a few questions and told me to take care of you."

"Did he threaten you? Did you told him about our arrangement?" sunod sunod niya na tanong dito. Her father was a cold and ruthless businessman but a loving and caring father and husband. Kaya gusto niya malaman ang mga itinanong nito kay Enrico.

"I didn't tell him about our arrangement but he did promised me that my balls will be castrated if I dared to hurt you." ngisi nito sa kaniya.

"Si daddy talaga." bulong niya sa sarili "Ano naman sagot mo?"

"That I'll cherish and treasure her only daughter." paghaplos nito sa pisngi niya.

"You shouldn't have to tell him that when we're just going to break after a month." tugon niya dito. Kita niya ang pag kunot ng noo nito. A flash of pain flickered in his eyes pero baka guni-guni niya lang iyon.

"Gigi. What if?" Enrico pursed his lips and shook his head. May gusto ito sabihin pero hindi nito kaya itanong sa kaniya.

"What?"

"Nothing." ngiti nito sa kaniya "Go inside now Gigi. I'll see you tomorrow."

Halata sa mga mata nito na may gusto pa ito sabihin. Even she wanted to ask him but will she like the answer? Nodding she waved at him and watched his car speed off their driveway. Bakit parang sumikip dibdib niya sa pag-alis nito?

Published 05.15.2020