Sinfully Mine

Chapter 8

                                                                     Chapter 8

“Anong ginagawa mo dito?” singhal niya dito mula sa pintuan.

She didn’t care if she was making a scene or her classmates were looking at them. She can simply dismiss them with her icy glare. They all knew not to cross or talk about her. What she wants to know is why the devil is sitting beside her seat.

Alam ng marami na ayaw niya ng katabi. Nirereserve niya lang iyon sa mga kalandian niya. O di kaya sa mga nangbubwisit sa kaniya at tuturuan niya ng leksyon. Minsan naman pinapaupo niya ang mga studious niya na classmate para pakopyahin siya.

Kaya talaga nagdidilim mata niya sa judas na nakaupo.

"Hello to you too, wifey." pilyo nito na sagot dahilan para mapasinghap ang mga kakalse niya.

All eyes were on her pati na din ang mga tao sa labas na nagkukumpulan sa likod niya para makita kung sino ang tinutukoy niya. Isinara niya kaagad ang pintuan at nagmamartya na pumunta sa harapan nito.

Their eyes stared wide eyed at the two of them. Their minds must be running a hundred conclusion, and she can already feel a headache marring her poreless brows.

"What are you doing here?" gigil na tanong niya dito.

"Umuupo." pilosopo nito na sagot dahilan para mas mag-init ulo niya.

"Wag mo ngayon, Bernardini. Mainit ulo ko ngayon." nagpapadyak niya na tugon dito.

"Good thing I bought chocolate cream shake for you." Ngiti ngiti nito na inabutan siya ng shake. “Mabuhusan ka man lang ng konting sweetness sa dugo mo.”

"I don't like chocolates." mataray niya na tugon dito. “Ikaw nalang ang magka-diabetes.”

Kumunot ang noo nito at napakibit balikat.

"Okay, sa akin nalang." Pagngiti nito ulit at uminom ng shake. Naningkit mga mata niya dito at padabog na umupo sa kaniyang upuan. She might as well just ignore him. Baka pag hindi niya ito pinansin layuan na siya nito.

Opening her book, she plugged on her earphones and started highlighting. Hindi siya pala-aral pero napapaaral siya ng wala sa oras. She was in the middle of reading a paragraph ng may kumiblit sa balikat niya. Hindi niya ito pinansin kaya mamaya maya ay naramdaman niya ang presensya nito.

Glancing to her side, namilog mata niya ng magkalapit ang mukha nila ni Enrico. Their faces were inches apart. Isang galaw niya lang mahahalikan niya na ito. Napaatras siya kaagad habang patuloy lang sa pag-ngisi ang lalaki.

"Go find some other seat." pagtutulak niya dito. “Ang daming upuan sa kabila.”

Tinuro niya ang vacant seat sa kabila. Napangiti naman ang mga babae at ginilid ang bag.

“May vacant seat pa dito Enrico!” tili ng isa.

“See.” she pointedly looked at him. Kung patuloy pa ito sa pag-aasar sa kaniya mapapawalk out na talaga siya sa klase.

"But I'm right where I belong." parang bata nito na sagot sa kaniya. Ay pota naman o! Siya ang napapahamak dahil dito dahil ramdam niya masasamang tingin ng kaniyang mga kaklase na babae.  

Ngumuso pa ito. Kaya mas lalong uminit ang dugo niya.

Sinamaan niya ito nang tingin at nag-fokus na lamang sa libro na hawak hawak niya.

Tamang-tama pumasok na ang professor nila sa klase. Thank goodness!

"Good afternoon class.” Bibong-bibo na ngiti ng professor niya.

Her eyebrows rose at the excitement in her professor’s voice. Ano kaya nakain nito? Hindi naman ito pala-ngiti dati ah!

“We have a new student today. Let us all welcome Mr. Enrico Mikhael Bernardini."

The class clapped and turned towards the devil beside her. 

Tumayo naman ang loko at nagpakilala. Kitang-kita niya ang mga makinang na mata nang kaniyang mga kaklase habang nagpapakilala ito sa harapan.

"Gosh ang gwapo niya."

"Totoo.  Akin nalang kaya siya."

Kumunot noo niya nang marinig ang mga ito sa mga babae niya na kaklase. Pinagmasdan niya ito na magiliw na nagpapakilala sa harap ng klase. Nakapamulsa ito at nakasandal nang kaunti sa teacher's table.

"Hello everyone. My name is Enrico Mikhael Bernardini. You can call me Rico and I wish have a great stay here in the university."

Akma na sana ito na babalik sa upuan nang biglang may nagtanong na babae.

"Are you single?"

Dark let out a sexy chuckle. She heard a sigh from each of her female classmates. Sino ba naman ang hindi because that chuckle reminded her of the devil underneath that good boy façade.

Bumaling ang mata nito sa kaniya at kinindatan siya. Hindi ito nawala sa mga kaklase niya kaya't bumaling ang mga mata nito sa kaniya.

She squirmed in her seat. Pinandilatan niya ng mga mata ito.

She saw the amusement in his eyes. Kaya alam niya na kung ano man ang sasabihin nito ay siguradong hindi niya gusto. She glared at him increasingly, hoping to strike him with lightning. Kung anak lang siya ni Zeus, kanina niya pa ito napulverize.

She was continuously gritting her teeth, when he spoke. "Apparently I'm not."

Sighs and cries from the female audience fell on the room. She bitted her lip, hoping he won’t announce yet that they have a relationship, albeit a pretend one.

Napalunok siya nang kaniyang laway. Naramdaman niya na mabilis na tumitibok ang puso niya. Is he going to say it? Please no. Wag muna.

"Then who is the lucky girl?" tanong nang isa pa niya na kaklase.

Napakagat ito sa labi. A devilish and handsome grin formed on his lips. Napakol siya sa upuan sa mga titig nito.

"Grumpy." sagot nito dahilan para mag-alab ang mga mata niya sa kaniya. “She’s grumpy. Iyon lang ang masasabi ko.”

Nakangiti ito na bumalik sa upuan niya habang siya naman kumukuyom ang panga sa iritasyon. Hindi niya ito pinansin. She was mad for calling her grumpy. She wasn’t grumpy. She’s pretty! And beautiful!

Ang mahal-mahal ng mga ginagamit niya na products sa mukha para mapanatili ang youthful and glowing skin tapos ihahalintulad lang siya sa wrinkle faced na dwarf ni Snow White? Grumpy? Pota siya ha.

Clenching her hands on her lap, she stared straight ahead. Hindi niya ito nilingon.

Nagsimula na magturo ang professor nila. Nakatitig lamang siya sa harapan kahit na ramdam na ramdam niya ang mga maiinit na titig nito sa kaniya. Halos magkakalahating oras na pero nakatitig pa din ito sa kaniya.

Wala ba itong plano na making sa professor? Kanina pa sila sinusulyapan ng prof nila dahil hindi nakikinig itong katabi niya.

"Stop staring." utos niya dito. It was the first time she talked to him since he called her grumpy.

Napangisi lamang ang moko habang mas lalong lumala ang kunot sa ulo niya. She knows mababasag na mukha niya sa tindi ng kunot ng ulo niya. But she just can't help it.

Naiilang siya sa mga titig nito. Hindi din siya makapokus sa klase. Kanina pa nga siya nakatitig  sa harapan at pilit na iniintindi ang leksyon ngunit wala naman siya mainitindihan.

Hindi na din nga niya alam ang mga isinusulat niya.

"Hey, grumpy." maamo nito na tawag sa kaniya. Siya lang nakarinig nito dahil mahina lang nito na binulong.

Inirapan niya lang ito at nagpatuloy magsulat sa kaniyang notebook. Hindi siya pala-notes pero dahil sa Enrico na ito mapupuno na ang notebook niya.

Inusog nito nang kaunti ang upuan nito sa kaniya.

"Baby?" tanong nito. Hindi niya pa din ito pinapansin.

"Wifey?" tuloy nito. Namilog mata niya at pinandilatan ito. Her reaction made him laugh. She sighed in resignation and shook her head.

"Ano ba kailangan mo?" asar niya dito na tanong.

Ngumisi lamang ito at tinutop ang mukha sa kamay nito na nakapatong sa silya. Magkalapit ang mukha nila sa angulo na ito.

"Wala naman. I just want you to look at me." maamo nito na sinabi sa kaniya dahilan para mawala bahagya ang pagka-asar niya. Tumahimik na lamang siya sapagkat wala naman siya ibang masabi pa.

She heard him chuckle and shake his head. "Grumpy."

"Stop calling me grumpy." pikon niya dito na sabi "I'm not grumpy."

"Would you like me to call you baby?" he offered with his teasing grin.

Hindi siya umimik.

"So, I'll call you baby then." ngisi nito na kinaasar niya naman.

"I didn't say you can call me baby." Kunot noo niya na tugon dito.

"Well you didn't say no to it either." He rebutted.

"Whatever." She rolled her eyes at him. "Ano ba kasi ang ginagawa mo dito? You’re already 25 tapos babalik ka sa pagklase?"

Nakakaloko ito na ngumiti “Yiee stalker ka din pala, alam mo age ko.”

Sinamaan niya ito ng tingin. Kaya umayos na ito ng upo at seryosong sumagot.

He shrugged before saying, "Wala lang bet ko lang.”

Tumaas kilay niya sa kaniya “Out of the possible activities you can do when you’re bored, you chose enrolling to school?”

“Ang saya kaya maging college. I can take the course that I want now my mother isn’t breathing down my neck.”  he casually replied. She was shocked, he opene dup about his mom. It was known in the country the crimes his mother committed.

She watched the tight pinch on his head and the pursing of his lips. It was the first time she saw him aloof and serious. Pero naglaho ito agad ng sumilyap ito sa kaniya at ngumisi. Umusog ito malapit sa kaniya kaya nagtama ang balikat nila.

“Besides, hindi lang naman iyon purpose ko." ngumisi ito sa kaniya.

“Let me guess. College parties and college girls?” pantataray niya dito.

“Nope. I get to see you everyday.” he huskily replied, his eyes imploring her to see the depth of his emotions, and his voice soothing her warm skin.

Bahagya siya na nabigla sa sagot nito. Her cheeks flushed and her lips parted. Covering the redness of her face, she schooled her features and looked away.  

She scoffed and sassily remarked. "Ang cheesy mo, hindi bagay sayo."

"Kasi tayo ang bagay."  tugon naman nito. Umawang ang labi niya.

She quickly schooled her features again. Bakit ba kasi natutuwa siya sa mga kakornihan nito? Hindi dapat nito mahalata na affected siya. Placing her cold facade, she glared at him.

"Gasgas na yan na linya mo." Malamig niya na tugon dito. Nginusuan naman siya nito.

"Ouch ang sakit naman, baby.” arte nito kaya mas lalong tumaas dugo niya.”Nasaktan mo ata puso ko, pakiss naman o.”

"I'll have you kiss my fist, want to try?" pagbanta niya dito dahilan para mapahalakhak ito sa upuan. Pinagtinginan sila ng tsismosa nila na mga kaklase kaya siniko niya ito.

“Ang ingay mo.” kurot niya dito. She doesn’t want to get in trouble in class. Pasaway din siya pero hindi halata dahil mas respeto pa din siya sa prof niya.

"Because you always amuse me." he said, his eyes crinkling with laugh lines.

"Hindi ako clown, and please find someone else to annoy."  iritado niya dito na tugon. "It's already enough na makikita kita sa opisina, pati ba namn dito susundan mo pa ko? Ay aba abuso ka na ha!"

"No can do baby. I'll always follow you around." At may gana pa kumindat ang moko. She sighed in frustration and grabbed the ends of her hair.

"What kind of misfortune have I walked into?”  Tingin niya sa langit "Karma na ba to sa mga kasalanan ko?"

"Ouch baby, I'm insulted." Nakanguso nito na tugon habang hawak hawak na naman ang puso niya na para bang sinaksak "Last time I heard I was a gift from god."

"Not only is he annoying but his also arrogant." She dryly commented.

"But you love it." He said in a singsong voice. Napaaawang na naman ang labi niya at mabilis ito na tinakpan. "I saw that grin. Should I get a kiss from making you grin?"

"Kiss my ass." She snapped.

"Would love to!" he playfully grinned.

Kinurot niya ito sa tagiliran dahilan para mapangiwi ito sa sakit. "Baby one violent pinch and ----"

"What? You'll kiss me?" she scoffed "Gasgas na mga linya mo talaga."

He grinned at her as if he has a plan in mind. "No. Something better."

Tinaas nito nang bigla ang kamay dahilan para mapahinto sa pagtuturo ang kanilang propesor. Tumingin lahat sa direksyon nila ang kanilang mga kaklase.

"Yes Mr. Bernardini?" tanong nang kanilang professor "Is there something you would like to share?"

Nginitian siya nito at kinindatan. Kinabahan siya sa gagawin nito. She pleaded with her eyes to stop whatever is on his mind pero hindi siya pinakinggan nito.

"Yes. I would to announce to the class that Gigi and I are officially together. Sinagot  niya na ko!"

Ay pota naman Enrico! Patay ka talaga sa akin mamaya

Published 05.03.2020