Sinfully Mine

Chapter 7

CHAPTER 7

NAHIHIBANG na siya. Iyan na lang ang tanging masabi niya sa sarili. Hindi niya alam kung ano naisip niya at umoo nalang sa pagiging girlfriend nito. Pwede naman sana na Personal Assitant kaso hindi kaya ng napakalaki niya na ego at pride na maging personal assistant nito. Tiyaka baka may pagawain iyon sa kaniya na hindi niya magustuhan. Pero pag naging girlfriend naman siya nito, eh di legal kung halikan siya nito.

Nasapo niya ang kaniyang ulo at napamura. Ang tanga tanga niya ba't hindi niya iyon naisip? Atleast kung personal assitan siya nito kaya niya itong sampahan ng kaso sa DOLE dahil empleyado siya nito. Pero kung girlfriend, well pwede naman na s****l assault or harassment.

Hays basta ano ba to na pinasok niya. Kagat kagat ang sandwich niya, dire-diretso siya na naglakad papasok nang eskwelahan. Nagtaxi na lang siya papunta dito dahil may pasok pa si Danielle.

Nang makapasok naman siya sa ekswelahan, parang mga bubuyog na nagsitsimisan ang mga tao na nakakadaan niya. Prancing on the hallway, sinamaan niya ng tingin ang mga tumititig. Nagmamadali naman ang mga ito na umiwas ng tingin. She smirked at their fear.

Mabuti pa ang mga ito natatakot sa mga titig niya pero yung bwisit na lalaki na si Enrico Bernardini hindi man lang matablan ng katarayan niya. Mukhang mas ngumingisi nga ito kada-irap niya.

She wanted to punch the grin off his face. Gusto niya talaga ito suntukin dahil hindi pa siya pinapayagan magtanong dito para sa article. Pumirma muna ito ng kontrata sa kanila. Enrico had also sent his secretary a message to inform the other company of his contract to us.

She brightly grinned to herself as she imagined the face of Edmund’s new girl. Pero napawi ang ngiti niya ng sabay sila na sumakay sa elevator ni Enrico. She asked him for the schedule of the interview pero wala daw muna.  

Nag-asim ang mukha niya ng maalala ang huli nitong mga salita.

“Soon, wifey.” He said kissing her cheeks as she glared at him “Magpapamiss muna kami ng big boy ko.”

Big boy niya amputa! Puputulin ko talaga iyon pag nagkita kami! At anong magpapa-miss at soon siya? Soon soon niya iyon na mukha niya!

Shaking her head, she made her way to her class. She was in a pissed off mood. Halata ito sa pagpapadyak niya papunta sa 2nd building.

Papasok na sana siya sa kaniyang klase nang bigla siya harangin ng isang katawan. Taking off the sunglasses on her eyes, naningkit ang mga mata niya nang makita ang suloterang palaka. The ugly frog was glaring at her and by the looks of mukhang nakatanggap na nito ang rejection letter galing sa sekretarya ni Dark.

Napangisi siya dito at pinagtaasan nang kilay. Mas lalo lamang nag-alab ang galit nito sa kaniya.

"How dare you steal my client!" Singhal nito. Kumunot ang noo niya. Lahat na nang tao nakatingin sa kanila.

"Steal your client?" napahalhak siya sa akusa nito at matalim na tinitigan "Why would I steal your client kung ito mismo and lumapit sa akin?”

Nilapitan niya ito at madilim na tinitigan "How about you?"

The ugly frog scoffed at her at pumeywang. "Kusa din naman na lumapit ang ex-boyfriend mo sa akin."

Nagtagis ang baga niya at kumuyom ang panga. Her eyes saw red. Warning bells flashed in everyone’s eyes as my jaw clenched. The frog’s lips trembled, yet stood her stance. Kadiri parang frog nga ang lips nito. She might also kiss like a slimey frog.

Makakasabunot siya ng wala sa oras. Her hands are inching for a fight. Her claws ready to tear this woman’s eyes. Instead, she put on her frosty smile.

"Well, you can have him all to yourself. Bagay naman talaga kayo." plastic niya dito na ngiti "Dumb and dumber getting together. What a sore eye love team!"

"You!" sasampalin na sana siya nito ngunit madali niya itong nasagi at sinimpal. Lumagapak ang palad niya sa mukha nito. The slap was excruciatingly beautiful, and she reveled at the feeling.

"Sige sampalin mo ko at sisiguraduhin ko na hindi lang yan ang matitikman mo sa akin." She threatened. "You messed with the wrong person. So be prepared for the consequences."

Nilagpasan niya na ito. Napabuga siya ng hininga nang makita ang mga estudyante na nanunuod sa bangayan nila. Tinaliman niya ito ng tingin dahilan para umiwas ang mga tingin nito. She’ll probably get a sanction for her act.

Bahala na.

Shaking her head, she went inside her classroom only to be shocked at the person sitting beside her seat. His white polo shirt was changed into the school uniform’s white collared shirt, navy blue tie, navy blue slacks, and navy blue coat.

He had a smirk on his face, as he leaned his hand at the back of her chair while the other lay on his desk. He looked sinfully good that her classmates for the subject ogled at the sight of him.

But, not her. His angelic looks won’t work on her.

Because sitting beside her chair with a devilish grin on his face was no other than the devil himself.

Enrico Beranrdini.

Updates every Tuesday and Thursday.