Nang makabawi ng lakas ay nagsimula nang magluto si Nihan. Nananatili pa rin sa labas si Finn, at ang aso nito.
Natigilan siya sa paglalagay ng plato sa lamesa nang maulinigan ang boses ng binata mula sa terrace.
"Meadow missed you so much, Finn."
"Oo nga, kanina pa nga ako tinitigan."
Napangiti si Nihan nang sa kauna-unahang beses nang makakabalik siya ay narinig niyang masaya ang tono ng binata.
Lagi kasi itong malamig, galit at nakasigaw kapag siya ang kausap.
Napakunotnoo siya, sino kaya ang kausap nito para maging ganoon kasaya ang boses?
Narating na niya ang pinto. Pinihit ang seradura, at nang dahan-dahang umawang ay napunit ang kaniyang ngiti.
Isang babaeng maganda ang nakaluhod, hinaplos-haplos ang aso ng binata. Habang nakangiting pinanood ni Finley sa gilid.
Aksidenteng
