Abot-abot ang tahip ng dibdib ni Finley. Kung makapaglalakad lamang siya ay ginawa niya na para lang mas mabilis na makauwi.
Nahihirapan siyang huminga dahil sa kaba, at sabik na makarating sa cabin. Nag-aalala siya kay Nihan, baka kung ano'ng mangyari rito, lalo na't naiwang mag-isa ang dalaga.
Ayos lang na sabihan siya ng tanga!
Gusto niyang makita ang dalaga, period.
Mas lalong gumugulo ang utak ng binata habang tanaw na ang tinitirhan. Nauuna ang kaniyang excitement na para bang unang beses niyang masisilayan ang babaeng dapat niyang pinakasalan.
Hinihingal niyang narating ang loob ng cabin. Umaalon pa rin ang dibdib niya nang matigilan.
Naabutan ni Finley si Nihan, nakahilig ang ulo sa arm rest ng sofa. Mukhang aksidenteng itong nakatulog dahil nanatiling nasa sahig ang mga paa
