Isinandal ni Nihan ang likod kasabay nang pagsardo ng mga matang nahihilam dahil sa mga luha.
Nagwawala ang mga nag-iipon-ipon na emosyon sa kaniyang dibdib. Basa na rin ang ibabaw ng kaniyang blouse na suot dahil sa mga luhang hindi sinasadyang maligaw roon.
Hindi na yata mauubos ang luha niya para kay Finley.
Ganoon din ang sakit sa lahat ng sasabihin, at panunumbat nito sa kaniya. Dito niya napatunayan na kahit sinabi na niya sa sarili na handa at matatag na siya sa lahat ng pwedeng sabihin nito, nasasaktan pa rin siya.
Hindi pa rin pala siya manhid.
Nang ibaba ni Nihan ang mukha ay napukaw ang atensyon niya sa aso nitong nasa sofa. Si Meadow, inosenteng nakatingala sa kaniya, at parang nanonood ng isang drama.
Napangiti siya kasama pa rin ang mga patak ng luha. Naniniwala siyang
