ONE NIGHT ENCOUNTER 20.1: UNKNOWN
“Ayusin mo ang mukha mo, Gwen. Kanina ka pa dyan nakabusanngot at baka mahanginan iyan mukha mo’t maging permanente na.” pang-aasar ni Lyca sa akin habang sumusubo ito ng pasta na nasa kanyang harapan.
Napabuntong hininga na lamang ako bago ibinababa ang kutsara’t tinidor sa aking plato bago ipinatong ang aking likod sa upuan. Hindi pa din kasi mawawala-wala ang aking pagkainis kay Eros, sa tuwing iniisip ko na nagkakaganon siya sa mababaw na dahilan ay nakakaasar na isipin. Hindi niya man sabihin ay alam ko na nagseselos siya—selos naman ang tawag doon ‘di ba? Pero bakit kailangan mamahiya ng tao na wala naman ibang ginagawa.
“James, pasensya ka na sa nangyari kanina ah?” paghingi ko ng dispensa sa kanya.
Kasama namin siya ngayon maglunch, napagpasyah
